Sygn. akt III AUa 60/12 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: SSA Stanisława Kubica Sędziowie: SA Barbara Ciuraszkiewicz SO del. Ireneusz Lejczak (spr.) Protokolant: Karolina Sycz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na rozprawie sprawy z wniosku (...) S.A. w W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. przy udziale zainteresowanych M. P. i A. K. o ubezpieczenie społeczne na skutek apelacji (...) S.A. w W. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt VII U 160/11 p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie apelacyjne; II. zasądzić od wnioskodawcy na rzecz strony pozwanej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 września 2011 r. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy oddalił odwołanie wnioskodawczyni (...) S.A. w W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 22 grudnia 2010 r. ustalających podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne zainteresowanych: M. P. i A. K. oraz zasądził od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego kwotę 120,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł o następująco ustalony stan faktyczny: Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w W. została zawiązana na podstawie aktu notarialnego w dniu 4 czerwca 2004 r. Jedynym wspólnikiem Spółki był Zakład (...) Spółka Akcyjna, który posiadał 100% udziałów spółki z o. o. Siedziba obu spółek znajduje się w W. przy ul . (...). W dniu 2 maja 2007 r. w/w spółki zawarły porozumienie ramowe dotyczące wzajemnej współpracy w zakresie usług polegających m.in. na spawaniu elementów maszyn, urządzeń i konstrukcji stalowych oraz montażu tych elementów. Powyższe usługi miały być wykonywane każdorazowo na podstawie odrębnego zlecenia wskazującego termin wykonania oraz warunki płatności. Realizując powyższe porozumienie spółka (...) zawierała umowy o dzieło z pracownikami spółki (...). Prace wykonywane na podstawie takich umów były prowadzone w czasie i w miejscu określanych w umowach o pracę. Zainteresowany A. K. na podstawie umowy o pracę z dnia 26 marca 2008 r. pracuje w spółce (...) jako ślusarz – serwisant. Z kolei zainteresowany M. P. pracuje w spółce (...) od dnia 18 czerwca 1984 r. na wydziale produkcji na różnych stanowiskach. Z powyższymi pracownikami spółka (...) zawierała umowy o dzieło, których przedmiotem były różnego rodzaju czynności polegające na montażu lub demontażu różnego rodzaju urządzeń i ich elementów. W umowach tych określono początek i koniec wykonania i zakończenia dzieł i szczegóły rozliczeń między stronami. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie wnioskodawczyni nie jest zasadne. Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585) za pracownika uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy. W ocenie sądu pierwszej instancji taka sytuacja występuje w sprawie, gdyż zainteresowani wykonywali określone czynności, realizując umowy o dzieło ze spółką (...), ale spółka ta na podstawie ramowego porozumienia wykonywała zlecenia wnioskodawczyni – spółki (...), właśnie w ramach umów o dzieło. W tej sytuacji obowiązkiem wnioskodawczyni przy ustalaniu wymiaru składek zainteresowanych było również włączenie ich wynagrodzeń z umów o dzieło. Wobec tego sąd pierwszej instancji uznał zasadność stanowiska organu rentowego. Natomiast nie podzielił zarzutów wnioskodawczyni, powołującej się na przepisy procedury administracyjnej, wskazując, że przepisy te w sprawach zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się w ograniczonym zakresie. Apelację od powyższego wyroku złożyła spółka (...), zarzucając mu: naruszenie art. 8 ust. 1, 2 i 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przez uznanie, iż ubezpieczony nie świadczył pracy (wykonywał dzieło) na rzecz spółki (...) lub innych kontrahentów, tylko na jej rzecz. Zarzuciła również naruszenie art. 16 ust. 1, 2 i 3 ustawy systemowej poprzez przyjęcie, że składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu wykonywanych przez ubezpieczonego umów o dzieło ma obowiązek sfinansować inny podmiot niż spółka (...), na rzecz której prace objęte umowami o dzieło były wykonywane, względnie, iż składki te w ogóle powinny być odprowadzone, naruszenie art. 83 ust. 1 pkt.3, art. 86, art. 89, art. 91 ustawy systemowej oraz art. 6, art. 7 , art. 8, art. 107 kpa w związku z art. 180 kpa poprzez nie dokonanie wobec niej przez organ rentowy wszczęcia postępowania kontrolnego, przeprowadzenia kontroli oraz przedłożenia stronie protokołu kontroli w zakresie objętym zaskarżoną decyzją oraz naruszenie przez sąd pierwszej instancji art. 233 kpc poprzez zaakceptowanie takiego stanu rzeczy i wydanie wadliwego rozstrzygnięcia. Zarzuciła również błędne ustalenia faktyczne organu rentowego i sądu pierwszej instancji polegające na przyjęciu okoliczności: iż spółka (...) jest wykonawcą wszystkich czynności zlecanych przez wnioskodawczynię w związku z zawarciem porozumienia ramowego z dnia 2 maja 2007 r. oraz, że prace w zakresie zawartych przez ubezpieczonego umów o dzieło z (...) faktycznie ubezpieczony wykonywał na rzecz wnioskodawczyni, że ubezpieczony jest osobą zatrudnioną na umowę o pracę u płatnika składek spółki (...) i powinien być objęty obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, chociaż z treści i charakteru zawartych przez ubezpieczonego umów cywilnoprawnych, nie podważonych przez organ rentowy, wyraźnie wynika, iż mają one cechy i charakter umów o dzieło, że nie przedstawiła przed wydaniem zaskarżonej decyzji swojego stanowiska w sprawie poprzez pominięcie pisma z dnia 18 listopada 2010 r., w którym wskazała, iż stanowisko organu rentowego, co do uznania wnioskodawczyni jako płatnika składek, jest błędne i spółka wnosi o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Zarzuciła także nieprzeprowadzenie przez organ rentowy jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego i kontrolnego mającego na celu ustalenie na czyją rzecz ubezpieczony faktycznie (rzeczywiście) świadczył czynności objęte umowami o dzieło oraz który podmiot faktycznie (rzeczywiście) był beneficjentem (uzyskał rezultat) pracy wykonanej w ramach umów cywilnoprawnych świadczonych przez ubezpieczonego oraz naruszenie art. 233 kpc przez sąd pierwszej instancji poprzez zaakceptowania takiego stanu rzeczy i wydanie wadliwego rozstrzygnięcia oraz nierozpoznanie przez organ rentowy zawartego w piśmie z dnia 18 listopada 2010 r. wniosku o umorzenie niniejszego postępowania i nie wydanie w tym zakresie żadnego rozstrzygnięcia przez organ rentowy. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o zmianę wyroku poprzez zmianę zaskarżonych decyzji i ustalenie, iż ubezpieczony i inni nie podlegali w spornym okresie ubezpieczeniu społecznemu oraz, że spółka (...) nie jest płatnikiem składek społecznych w niniejszej sprawie, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia sądowi pierwszej instancji, względnie organowi rentowemu lub umorzenie postępowania w niniejszej sprawie w całości wobec braku podstaw do wydania orzeczenia, jak również o zasądzenie od organu rentowego na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego za obie instancje. W toku procesu, przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, spółka (...) w piśmie z dnia 27 lutego 2012 r. cofnęła apelację i wniosła o zwrot opłaty od apelacji. Pełnomocnik organu rentowego – radca prawny M. Ś. wyraził zgodę na cofnięcie apelacji i wniósł o zasądzenie od wnioskodawczyni kosztów zastępstwa procesowego, od każdej z połączonych spraw. Sąd Apelacyjny, badając czynność dyspozytywną spółki (...), uznał złożone oświadczenie woli o cofnięciu apelacji za dopuszczalne, albowiem nie naruszało ono zasad współżycia społecznego, przepisów prawa oraz usprawiedliwionego interesu stron, stosownie do treści zawartej w dyspozycji art. 469 kpc. Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny na podstawie art. 391 § 2 kpc w punkcie I postanowienia umorzył postępowanie apelacyjne i w punkcie II w oparciu o art. 391 § 2 kpc i art. 203 § 2 kpc w związku z § 12 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349) zasądził od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. R.S.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.