Sygn. akt II Cz 190/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Ireneusz Płowaś Sędziowie: SO Aurelia Pietrzak (spr.) SO Tomasz Adamski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. Z., H. Z. przeciwko J. C.
(1), J. C.
(2), R. C. o nadanie klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień na skutek zażalenia dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 27 listopada 2014 roku, sygn. akt XII Co 8540/14 postanawia: oddalić zażalenie. II Cz 190/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, w sprawie XII Co 8540/14, nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 15 października 2004 r. (sygn. XII Nc 6953/14) z zaznaczeniem przejścia uprawnień na rzecz wierzycieli B. Z. i H. Z. jako następców prawnych pierwotnego wierzyciela (...)Sp. z o.o. w B. przeciwko dłużnikom J. C.
(1), J. C.
(2), R. C. oraz zasądził solidarnie od dłużników na rzecz wierzycieli kwotę 133 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd powołał się na art. 788 § 1 k.p.c. i stwierdził, że wniosek wierzycieli jest zasadny, albowiem przedkładając oryginał umowy cesji wierzytelności z dnia 25 września 2014 r. opatrzonej notarialnie poświadczonymi podpisami, wykazali oni w sposób należyty, iż do takiego przejścia uprawnień pomiędzy tymi podmiotami rzeczywiście doszło. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 770 k.p.c. Zażalenia na powyższe postanowienie złożyli dłużnicy. Jednocześnie wskazali, że nieprawdą jest, jakoby brali oni udział w posiedzeniu, na którym wydano zaskarżone postanowienie. Podnieśli również zarzut przedawnienia roszczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym. W odpowiedzi na zażalenia wierzyciele domagali się ich oddalenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenia dłużników nie są zasadne. Po pierwsze należy wyjaśnić, że dłużnicy nie brali udziału w posiedzeniu, na którym wydano zaskarżone postanowienie, albowiem było to posiedzenie niejawne, które co do zasady odbywa się bez udziału uczestników postępowania (art. 766 k.p.c., art. 152 k.p.c.). Znajdujący się w orzeczeniu Sądu Rejonowego zwrot: „z udziałem J. C.
(1), J. C.
(2), R. C.” oznacza jedynie tyle, że dłużnicy ci są uczestnikami postępowania w sprawie XII Co 8540/14. Nie należy przez to natomiast rozumieć, że byli oni obecni na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2014 r. Wskazać również należy, że rozstrzygnięcia w postępowaniu klauzulowym, w tym toczące się w trybie art. 788 k.p.c., co do zasady zapadają na posiedzeniach niejawnych, bez fizycznej obecności uczestników. Sposób procedowania przez Sąd I instancji był zatem w tym przypadku prawidłowy. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia, wskazać należy, że sąd rozpoznający wniosek o nadanie klauzuli wykonalności z zaznaczeniem uprawnień bada jedynie, czy uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę oraz czy przejście to zostało wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym (art. 788 § 1 k.p.c.). Mając na uwadze powyższe, w przedmiotowym postępowaniu zarzut przedawnienia roszczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym nie podlegał rozpoznaniu. Sąd Rejonowy słusznie zatem przyjął, że skoro zostały spełnione przesłanki z art. 788 § 1 k.p.c., to wniosek wierzycieli powinien zostać uwzględniony. Z tych zasadniczych przyczyn Sąd Okręgowy - na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. - oddalił zażalenia jako bezzasadne.