w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 7 k.p.c. oraz błędną wykładnię przepisu art. 626 9 k.p.c. polegająca na przyjęciu , iż braki formalne wniosku stanowią przeszkodę do dokonania wpisu i wskazując na powyższe uchybienia apelacja wniosła o uwzględnienie wniosku w całości lub uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Apelacja nie jest zasadna. W sprawie nie było sporne , iż podstawą żądanego w niniejszym postępowaniu wpisu hipoteki przymusowej jako formy zabezpieczenia przyszłych roszczeń pieniężnych był odpowiednio sformułowany wniosek o dokonanie takiego wpisu sporządzony we właściwej formie wraz z dołączonym do niego dokumentem mającym poświadczyć podstawę materialną wpisu tj. postanowieniem prokuratora o zastosowaniu zabezpieczenia. Nie należało również do przedmiotu sporu , iż postanowienie zabezpieczające prokuratora mające stanowić podstawę powyższego wpisu w chwili wniesienia wniosku nie zawierało wzmianki o jego wykonalności. Sporne w powyższej sytuacji w świetle podnoszonych w apelacji zarzutów pozostawało , czy istniejący brak postanowienia o zabezpieczeniu stanowi czy też nie stanowi równocześnie braku formalnego samego wniosku o wpis i co za tym idzie , czy Przewodniczący Sądu po dokonanej analizie wniosku miał obowiązek wezwać stronę do uzupełnienia dostrzeżonego braku w trybie art.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Otóż w ocenie Sądu Okręgowego brak w dokumencie mającym stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku o wpis oceniony jako przeszkoda do dokonania takiego wpisu nie stanowi zarazem wbrew argumentacji apelującego braku formalnego samego wniosku. Jest on bowiem brakiem dotykającym orzeczenia merytorycznego - postanowienia prokuratora które ma stanowić podstawę materialną wpisu co oznacza ,że nie podlega on uzupełnieniu w trybie wskazanego przepisu art.
i stanowi jak trafnie ocenił to Sąd Rejonowy przeszkodę do dokonania wpisu w rozumieniu art. 626 9 k.p.c. Powstałą sytuację można porównać do tej w której podstawą wpisu jest prawomocne orzeczenie sądu zaopatrzone w klauzulę wykonalności. Brak potwierdzenia prawomocności lub wykonalności orzeczenia nie podlega uzupełnieniu w trybie wskazanego powyżej przepisu art.
Trafnie zauważa apelujący , iż w judykaturze i piśmiennictwie panuje zgodność , że wskazany przepis ma zastosowanie zarówno wówczas , gdy pismo procesowe nie odpowiada warunkom formalnym przewidzianym dla pism procesowych w ogóle , jak też gdy nie odpowiada szczególnym warunkom formalnym przewidzianym dla pism danego rodzaju lecz w przywołanym na poparcie tego stanowiska orzeczeniu Sądu Najwyższego z 10 października 2007 roku rozważania tego sądu odnoszą się jedynie do samego wniosku , a nie do materialnych podstaw jego rozstrzygnięcia. . Innymi słowy przedmiotowy wniosek prokuratora od strony formalnej był prawidłowy lecz dokumenty mające stanowić materialną podstawę rozstrzygnięcia były dotknięte wadą , która uniemożliwiała dokonanie żądanego wpisu. Tylko na marginesie rozważań należy podnieść , iż zastosowanie przepisu art.
musiałoby skutkować rygorem zwrotu wniosku ( a więc rozstrzygnięciem formalnym ) gdy tym czasem dostrzeżony brak postanowienia w istocie skutkował obowiązkiem oddaleniem wniosku a więc rozstrzygnięciem materialnym. Końcowo jedynie należy zauważyć , iż pozostałe argumenty Sądu Rejonowego mające jego zdaniem przemawiać dodatkowo za nieuwzględnieniem przedmiotowego wniosku są co do zasady nietrafne i słusznie podnosi apelacja ,że nie mogły one stanowić przeszkody do dokonania żądanego wpisu z odwołaniem się do ustawowych uprawnień urzędu prokuratorskiego wynikających min. z art. 7 k.p.c. jak i sposobu możliwości formułowania wielu żądań w jednym wniosku o dokonanie wpisu. Nie miały one jednak wpływu na ostateczną trafność rozstrzygnięcia. Należy również zaważyć , iż zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego podstawą dokonania wpisu do księgi wieczystej jest stan faktyczny i prawny istniejący na dzień złożenia wniosku co oznacza , iż późniejsze uzupełnienie dokumentów dołączonych do wniosku mogące stanowić podstawę dokonania wpisu np. przy okazji wniesienia apelacji nie może być brane pod uwagę przez sąd także w instancji odwoławczej – por. Postanowienie SN z 31 stycznia 2014 r. II CSK 225/13 ( lex 1460722). Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. postanowił jak na wstępie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.