← Polska

II Cz 140/15

Sygn. akt II Cz 140/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2015r. S ąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Maria Leszczyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2015 r. sprawy z wniosku K. P. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Żninie z dnia 22 grudnia 2014 r. sygn. akt. I Co 361/14 postanawia: oddali ć zażalenie Na oryginale właściwy podpis II Cz 140/15 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Szubinie postanowieniem z dnia 13.11.2014 r. utrzymał w mocy orzeczenie referendarza sądowego o oddaleniu wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Powyższe orzeczenie zostało doręczone wnioskodawcy dnia 8.12.2014 r. z poucze­niem, że jest ono niezaskarżalne. Wnioskodawca dnia 9.12.2014 r. wniósł zażalenie na wy­mienione wyżej postanowienie. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014r. Sad Rejonowy w Szubinie odrzucił zażalenie wnioskodawcy. Wskazał Sąd zażalenie powoda jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu bez wzywania o opłatę. Zaża­lenie jako środek odwoławczy przysługuje od taksatywnie w ustawie wymienionych postano­wień lub zarządzeń. Przepis art. 398 23 § 2 KPC stanowi, że w sprawach o zwolnienie od kosztów sądowych i/lub o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, sąd rozpoznający skargę na orzeczenie referendarza sądowego orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Ustawa nie przewiduje zażalenia na postanowienie sądu II instancji w przedmiocie odmowy ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W myśl art, 370 KPC, który poprzez art. 397 § 2 KPC ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, sąd pierwszej instancji odrzuci na posie­dzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupeł­niła w wyznaczonym terminie. Wobec powyższych okoliczności, sąd na mocy powołanych przepisów orzekł jak w sen­tencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wnioskodawca. Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił, że w sytuacji gdy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych lub o ustanowienie pełnomocnika z urzędu rozpoznaje referendarz sądowy, w przypadku wniesienia skargi na jego orzeczenie sąd rozpoznający skargę orzeka jako sąd drugiej instancji. Oznacza to, że dalsze zaskarżenie takiego orzeczenia nie jest dopuszczalne. Słusznie zatem postąpił Sąd I instancji odrzucając zażalenie wnioskodawcy na postanowienie z dnia 13.11.2014r. W przedmiotowym zażaleniu skarżący wskazuje na przebieg postępowania w sprawach prowadzonych z jego udziałem i wyraża swoje obawy co do prawidłowości podejmowanego w nich przez Sąd decyzji. Podkreślić należy, że do kompetencji Sądu Okręgowego rozpoznający przedmiotowe zażalenie dotyczące kwestii ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie należało dokonywanie oceny, czy w innych sprawach decyzje wydawane przez Sąd I instancji były prawidłowe. Sąd Okręgowy ocenił jedynie, że prawidłowe było postanowienie z dnia 22 grudnia 2014r. wydane w sprawie I Co 361/14. Z tych zatem przyczyn bezzasadne zażalenie wnioskodawcy należało oddalić o czym Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 kpc. Na oryginale właściwy podpis Za zgodność z oryginałem

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.