Sygn. akt VIII U 2505/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Szmajduch Protokolant: Anna Krzyszkowska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. w Gliwicach sprawy W. N. (N.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania W. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 14 listopada 2014 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu W. N. prawo do emerytury poczynając od 17 stycznia 2015 roku. (-) SSO Mariola Szmajduch Sygn. akt. VIII U 2505/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 14 listopada 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu W. N. prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 60 lat. Powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych organ rentowy wskazał, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. nie osiągnął wymaganego wieku 60 lat, jak również nie udokumentował wymaganego 15–letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wyjaśnił, iż do okresu 15 lat nie zaliczył okresu zatrudnienia ubezpieczonego w Przedsiębiorstwie (...) z uwagi na rozbieżności pomiędzy świadectwem pracy w szczególnych warunkach a świadectwem pracy co do zajmowanego przez ubezpieczonego stanowiska oraz okresu zatrudnienia w (...) z uwagi na brak świadectwa pracy w szczególnych warunkach oraz sprzeczność zapisów co do faktycznie zajmowanego stanowiska w świadectwie pracy. Ubezpieczony udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do spornego świadczenia. Podniósł, iż praca na stanowisku kierowcy-konwojenta oznacza stałe i w pełnym wymiarze czasy pracy wykonywanie pracy kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5t, bowiem wykonywał stanowisko łączone – przewożąc ładunek był jednocześnie za ten ładunek odpowiedzialny. Natomiast stanowisko pracy w (...) również miało charakter łączony, bowiem w czasie pobytu w trasie ubezpieczony oprócz obowiązków kierowcy autobusu powyżej 15 pasażerów był również zobligowany do naprawy drobnych usterek pojazdu. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił: Ubezpieczony W. N. urodził się (...) Wiek 60 lat osiągnął 17 stycznia 2015r. W dniu 30 października 2014r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zaskarżoną decyzją z dnia 14 listopada 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 60 lat, z uwagi na brak osiągnięcia wymaganego wieku 60 lat oraz brak wymaganego 15–letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. ZUS ustalił, iż ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. posiada 25 lat, 4 miesiące i 16 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie uwzględnił ubezpieczonemu żadnych okresów zatrudnienia. Ze świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 5 czerwca 1997r. wystawionego przez pracodawcę wynika, że ubezpieczony w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w Z. w okresie od 8 kwietnia 1976r. do 5 lipca 1992r. zajmował stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5t. Na podstawie akt organu rentowego ustalono, że powyższy okres nie został ubezpieczonemu uwzględniony do pracy w warunkach szczególnych. W. N. w okresie od 5 września 1975r. do 5 lipca 1992 był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w Z.. Ze świadectwa pracy wydanego przez pracodawcę wynika, iż w okresie od 5 września 1975r. do 7 kwietnia 1976r był zatrudniony na stanowisku pomocnika kierowcy, zaś od 8 kwietnia 1976r. do 5 lipca 1992r. – na stanowisku kierowcy-konwojenta. Sąd ustalił, iż Przedsiębiorstwo (...) w Z. zajmowało się świadczeniem usług transportowych dla klientów z terenu (...), poprzez przewóz różnego rodzaju towarów w zasięgu ogólnokrajowym. Baza transportowa składała się z około 80 samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony. (...) zatrudniano na stanowiskach kierowców, mechaników, pracowników działu mechanicznego. Każdy kierowca miał przydzielony własny samochód ciężarowy. Ubezpieczony w początkowym okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w Z. był zatrudniony jako pomocnik kierowcy, do czasu zdobycia uprawnień w postaci prawa jazdy kategorii C. Do jego obowiązków należało wtedy pomaganie kierowcy przy załadunku, sam nie prowadził natomiast pojazdu. Od kwietnia 1976r. – po uzyskaniu prawa jazdy - ubezpieczonemu powierzono samochód ciężarowy marki S. i przeniesiono go ze stanowiska pomocnika kierowcy na stanowisko kierowcy samochodowego. Do obowiązków ubezpieczonego w ramach zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w Z. należał odbiór towaru, przetransportowanie go w miejsce wskazane przez usługobiorcę, a także konwojowanie, które wiązało się z przyjęciem odpowiedzialności za przewożony towar. Ubezpieczony stale pracował powyżej 8 godzin dziennie, a w przypadku, gdy wymagała tego sytuacja pracodawcy, czas pracy przedłużał się do nawet do 14-16 godzin dziennie. Ubezpieczony pobierał dokumenty przewozowe, sprawdzał je pod kątem zgodności z załadowanym towarem i zabezpieczał ten towar. Te same zadania wykonywał po przyjeździe na miejsce rozładunku towaru. Czynności konwojowania nie ograniczały czasu pracy ubezpieczonego jako kierowcy, wiązały się jednak z wyższym wynagrodzeniem z uwagi na przyjęcie dodatkowej odpowiedzialności przez kierowcę. Ubezpieczony nie był u pracodawcy kierowany do żadnych innych prac poza prowadzeniem samochodu ciężarowego o wadze powyżej 3,5t oraz konwojowaniem tego pojazdu. Formalnie stanowisko pracy ubezpieczonego zostało w świadectwie pracy określone jako kierowca-konwojent, z uwagi na to, iż było to stanowisko pracy łączone, a zakres obowiązków ubezpieczonego obejmował zarówno prowadzenie samochodu ciężarowego o całkowitej wadze przekraczającej 3,5t, jak i jego konwojowanie. Pracodawca nie wypłacał ubezpieczonemu dodatku z tytułu pracy w szkodliwych warunkach. W spornym okresie zatrudnienia wraz z ubezpieczonym pracowali świadkowie: L. N. – pracowała od 1976r. do 1996r. w kadrach, a następnie na stanowisku magazyniera magazynu technicznego oraz R. N. – pracował od 1970r. do 1995r. na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5t (przy czym w umowie miał wpisane stanowisko kierowcy-konwojenta). Nadto W. N. w okresie od 6 lipca 1992r. do 31 grudnia 2009r. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. w G. na stanowisku kierowcy-mechanika. Pracodawca nie wystawił za ten okres świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Na podstawie akt organu rentowego ustalono, że powyższy okres nie został ubezpieczonemu uwzględniony do pracy w warunkach szczególnych. Sąd ustalił, iż (...) Sp. z o.o. w G. zajmował się międzynarodowym przewozem osób, głównie na terytorium Niemiec. (...) Sp. z o.o. w G. dysponował kilkunastoma autobusami przeznaczonymi dla 51 pasażerów. W zakładzie zatrudnionych było około 40 kierowców. Przez cały okres zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. w G. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał obowiązki kierowcy autobusu powyżej 15 miejsc. Dniówki trwały 9 godzin, z tym że kierowcy zmieniali się co 4,5 godziny. Wszyscy zatrudnieni kierowcy mieli w umowie o pracę przypisane stanowisko kierowcy-mechanika. Wynikało to z faktu, że w razie wystąpienia drobnych usterek pojazdu na trasie kierowcy usuwali je samodzielnie, np. poprzez wymianę żarówki, paska klinowego, koła lub przewodu. W zakładzie działał warsztat mechaniczny, który dbał o sprawność wszystkich pojazdów, jednak mechanicy zatrudnieni na miejscu w warsztacie przyjeżdżali wyłącznie do poważniejszych awarii, takich jak konieczność wymiany zepsutego silnika. Pracodawca nie wypłacał ubezpieczonemu dodatku z tytułu pracy w szkodliwych warunkach. W spornym okresie zatrudnienia wraz z ubezpieczonym pracowali świadkowie: J. F. – pracował od 1994r. do 2008r. na stanowisku kierowcy autobusu (przy czym w umowie miał wpisane stanowisko kierowcy-mechanika) oraz Z. W. – pracował od 1990r. do 2006r. na stanowisku kierowcy autobusu (przy czym w umowie miał wpisane stanowisko kierowcy-mechanika). Sąd ustalił, iż ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 25 lat, 4 miesięcy i 16 dni. Ubezpieczony ukończył 60 lat życia z dniem 17 stycznia 2015r. i nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w Z. (k.29), akt osobowych ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. w G., zeznań świadków: L. N. (nagranie z rozprawy z dnia 24 marca 2015r. min. 09:40 i n. k.43), R. N. (nagranie z rozprawy z dnia 24 marca 2015r. min. 31:21 i n. k.43), J. F. (nagranie z rozprawy z dnia 24 marca 2015r. min. 41:22 i n. k.43) oraz Z. W. (nagranie z rozprawy z dnia 24 marca 2015r. min. 50:42 i n. k.43). Odnośnie rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego Sąd dał wiarę jego twierdzeniom, które zostały potwierdzone przez zeznania świadków. Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym w spornym okresie zatrudnienia, posiadają zatem szczegółową wiedzę na temat miejsca i charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.) w powiązaniu z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.