1 kpc Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej ZUS i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Wnioskodawczyni nie odwołała się od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS i stanowiło ono podstawę wydanie przez organ rentowy zaskarżonej decyzji. W odwołaniu od zaskarżonej decyzji wnioskodawczyni kwestionowała datę wsteczną powstania niezdolności jej męża do pracy, co też potwierdza wniesiona przez nią apelacja, a która to była analizowana przez lekarza orzecznika ZUS. W takiej sytuacji w sprawie ma zastosowanie art.
Z tego też względu brak było podstaw do prowadzenia przez Sąd I instancji postępowania dowodowego przez dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sadowego, skoro wnioskodawczyni po otrzymaniu orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, które prawidłowo poucza o możliwości złożenia sprzeciwu, takiego sprzeciwu nie złożyła, a zatem nie został wyczerpany tryb odwoławczy w postepowaniu administracyjnym. Zgodnie z art.
1 kpc Sąd I instancji winien odwołanie wnioskodawczyni odrzucić, a skoro tego nie uczynił, to Sąd Apelacyjny na zasadzie art. 386 § 4 kpc uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił odwołanie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.