← Polska

III AUa 1367/14

Sygn.akt III AUa 1367/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Pi

§ 1k.p.c.

stronami postępowania przed sądem ubezpieczeń społecznych jest ubezpieczony, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, a także zainteresowany. W § 2 tego przypisu ustawodawca zdefiniował pojęcie zainteresowanego. Jest nim ten czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. Odwołując się do celu przepisu art.

§ 1i 2 k.p.c.

należy dojść do przekonania, że koncentruje on uwagę na funkcji porządkującej. Uwzględnia ona, że w stosunkach ubezpieczenia społecznego może występować więcej niż dwa podmioty. Wzajemne relacje między płatnikiem składek, ubezpieczonym oraz organem rentowym mają charakter złożony. W tym kontekście zrozumiałe jest, że ratio legis przepisu art.

k.p.c. polega na postulacie kompleksowego rozpoznania sporu. Określenie „zainteresowanym jest ten czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy” koresponduje z konsekwencją rozstrzygnięcia, a nie tylko z jego przedmiotem. Definicja zainteresowanego skupia uwagę na zależności między treścią wyroku a prawami i obowiązkami. Nie chodzi tu jednak o relację bezpośrednią, gdyż w takiej sytuacji bezprzedmiotowe byłoby wyodrębnianie kategorii zainteresowanego. Zważywszy na reguły odpowiedzialności solidarnej jasne jest, że rozstrzygnięcie dotyczące odpowiedzialności wnioskodawcy dotyka wprost praw lub obowiązków pozostałych członków zarządu. Przypisanie odwołującemu się odpowiedzialności stawia w lepszej sytuacji prawnej pozostałych zobowiązanych. Rozstrzygnięcie przeciwne zawęża krąg odpowiedzialnych, co przekłada się na kształt sytuacji prawnej M. K., Z. P.i B. B.. W rezultacie osoby te powinny występować w sprawie jako zainteresowani. Kierując się powyższym zapatrywaniem, należy stwierdzić, że niewezwanie przez Sąd zainteresowanych do udziału w postępowaniu (art.

§ 2zd.

2 k.p.c.) powodowało nieważność tego postępowania (art. 379 pkt 5 w związku z art.

§ 1k.p.c.) – wyrok SN z dnia 3 października 1996 r., II URN 36/96, OSNAPi

US 1997, nr 9, poz. 156, uchwała SN z dnia 29 lipca 1998 r., III ZP 20/98, OSNAPiUS 1998, nr 23, poz. 690. W rezultacie zgodnie z przepisem art. 386 § 2 k.p.c. zaszła konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i zniesienia postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Olsztynie w pierwszej kolejności dopuści do udziału w sprawie pozostałych odpowiedzialnych solidarnie członków zarządu, a następnie z ich udziałem przeprowadzi adekwatne postępowanie dowodowe. Kierując się przedstawionymi racjami Sąd Apelacyjny zgodnie z art. 386 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji, według art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. pozostawił Sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.