Sygn. akt IV U 628/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania D. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 7 maja 2014 r. Nr (...) w sprawie D. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty socjalnej oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 628/14 UZASADNIENIE Decyzją z 7 maja 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.4 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej odmówił D. S. prawa do renty socjalnej wskazując, że u wymienionej nie stwierdzono całkowitej niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła D. S. wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że nie jest w stanie pracować ani w wyuczonym zawodzie, ani przy innego rodzaju pracy. Z zawodu jest poligrafem i w ciągu ostatnich 5 lat przepracowała siedem miesięcy jako hostessa. Cierpi na znaczne skrzywienie kręgosłupa i jego zwyrodnienie. Schorzenie to powstało przed ukończeniem
- roku życia. Dlatego decyzja organu rentowego powinna być zmieniona (odwołanie k.1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazując, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 17 kwietnia 2014r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej całkowitej niezdolności do pracy, a odwołanie nie daje podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3). Sąd ustalił, co następuje: W dniu 4 lutego 2014r. wpłynął do organu rentowego wniosek D. S. o rentę socjalną (wniosek k.1-2 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 26 lutego 2014r. ustalił, że ubezpieczona nie jest całkowicie niezdolna do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 26 lutego 2014r. k.4 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczona skierowana została na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 17 kwietnia 2014r. stwierdziła, że ubezpieczona nie jest całkowicie niezdolna do pracy (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.7 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 17 kwietnia 2014r. k.10 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 7 maja 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonej prawa do renty socjalnej (decyzja z 7 maja 2014r. k.11 akt rentowych). Ubezpieczona ma 33 lata, z zawodu jest poligrafem. Ukończyła szkołę podstawową i dwuletnie przyuczenie do wykonywania tego zawodu. Poza okresem przyuczenia ubezpieczona nie pracowała w zawodzie poligrafa. Przez 7 miesięcy pracowała w serwisie sprzątającym (wyjaśnienia ubezpieczonej k.18-18v – nagranie od minuty 1 do 9). Ubezpieczona cierpi na skoliozę odcinka piersiowo-lędźwiowego kręgosłupa po leczeniu operacyjnym z przewlekłym zespołem bólowym. Badanie neurologiczne wykazuje skrzywienie kręgosłupa Th/L z ograniczeniem ruchomości w odcinku piersiowym i lędźwiowym, bez objawów korzeniowych i ubytkowych neurologicznych. Schorzenie kręgosłupa w aktualnym stopniu zaawansowania zmian wymaga okresowego leczenia farmakologicznego i rehabilitacji. Stanowi ono przeciwwskazanie do ciężkiej pracy fizycznej, dźwigania oraz pracy w długotrwałej pozycji wymuszonej, co powoduje, że ubezpieczona jest trwale częściowo niezdolna do pracy, przy czym schorzenie powodujące tę niezdolność powstało przed ukończeniem przez ubezpieczoną
- roku życia. Obecnie brak jest podstaw do orzeczenia u ubezpieczonej całkowitej niezdolności do pracy (opinia biegłych ortopedy i neurologa k.8-9 akt sprawy). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej D. S. podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.4 ust.1 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2003r., Nr 135, poz.1268 ze zm.) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: przed ukończeniem
- roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem
- roku życia albo w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty socjalnej wymagało ustalenia czy ubezpieczona jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało w w/w okresach. W tym celu Sąd zasięgnął opinii biegłych z zakresu ortopedii i neurologii. Z opinii tej wynika, że ubezpieczona cierpi na schorzenie narządu ruchu w postaci skoliozy odcinka piersiowo-lędźwiowego kręgosłupa po leczeniu operacyjnym, które powstało przed ukończeniem przez ubezpieczoną
- roku życia, przy czym w aktualnym stanie zaawansowania zamian schorzenie to nie powoduje u ubezpieczonej całkowitej niezdolności do pracy. W ocenie biegłych ubezpieczona wymaga leczenia farmakologicznego i okresowej rehabilitacji. Nie może ona wykonywać ciężkiej pracy fizycznej – dźwigania i pracy w długotrwałej pozycji wymuszonej dlatego zasadne jest uznanie je za trwale częściowo niezdolną do pracy. Analizując powyższą opinię Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu medycyny, a jej wydanie poprzedzone było analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonej i jej badaniem. Opinia jest rzeczowa i spójna. Ubezpieczona nie zgodziła się z ustaleniami biegłych, ale nie podniosła zastrzeżeń, które podważyłyby te ustalenia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie ubezpieczonej oddalił.