XII Ga 451/14

Sygn. akt XII Ga 451/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2015r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XII Gospodarczy – Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - Sędzia: SO Agata Pierożyńska Sędzia: SO Marta Kowalska Sędzia: SO Bożena Cincio-Podbiera Protokolant: Z-ca Kierownika Sekret. Rafał Bielski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa Akademii Wychowania Fizycznego im. B. C. w K. przeciwko (...) spółce akcyjnej w Ł. o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez stronę pozwaną od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2014r. sygn. akt V GC 2655/13/S I. oddala apelację; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 1.800,00 zł (jeden tysiąc osiemset złotych). Sygn. akt XII Ga 451/14 UZASADNIENIE wyroku z dnia 9 stycznia 2015 r. Strona powodowa Akademia Wychowania Fizycznego im. B. C. w K. wytoczyła powództwo przeciwko stronie pozwanej (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w Ł., o zapłatę kwoty 55.578,77 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 13 stycznia 2013 roku do dnia zapłaty, domagając się także zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu żądania wskazała, iż w dniu 28 lipca 2009 roku zawarła z Ł. W. w ramach prowadzonych przez strony działalności gospodarczych, umowę której przedmiotem było wykonanie zadania termoizolacji budynków domów studenckich nr 1 i 2 (...) w K.. Ł. W. zobowiązał się w ramach przedmiotowej umowy do zabezpieczenia należytego jej wykonania w formie gwarancji ubezpieczeniowej w wysokości 55.578,77 zł. W razie uchylania się od obowiązku usuwania wad i usterek ujawnionych w okresie gwarancji w wyznaczonych przez stronę powodową terminach, uzyskiwała ona uprawnienie do zastępczego usunięcia usterek lub wad za pomocą środków zabezpieczenia. Gwarancja udzielona została na okres 36 miesięcy, licząc od daty odbioru końcowego, który miał miejsce w dniu 30 grudnia 2009 roku. Na tych warunkach Ł. W. zawarł ze stroną pozwaną umowę gwarancji, której okres obejmował 1 grudnia 2009 r. do 15 grudnia 2012 r. W końcowym okresie gwarancji strona powodowa powołała komisję przeglądu gwarancyjnego i drogą listowną i mailową wezwała do uczestnictwa w przeglądzie wykonawcę robót. Przegląd odbył się w dniu 7 listopada 2012 r. i w jego wyniku stwierdzono szereg usterek opisanych w sporządzonym protokole. Wykonawcy przesłano przedmiotowy protokół wzywając go do usunięcia usterek w nim zapisanych w terminie do dnia 30 listopada 2012 roku. Z uwagi na brak reakcji, powódka ponowiła wezwanie z terminem do dnia 5 grudnia 2012 roku. Ponownie załączono do pisma protokół pokontrolny. Wobec braku jakichkolwiek działań, strona powodowa sporządziła kosztorys usunięcia przedmiotowych usterek, który opiewał na kwotę 74.142,16 zł brutto. Pismem z dnia 7 grudnia 2012 roku strona powodowa wezwała stronę pozwaną do zapłaty sumy gwarancyjnej. Wezwanie spełniało wszystkie wymogi formalne wskazane w dokumencie gwarancji, w szczególności w pkt. 6 i 7. Zostało ono doręczone stronie pozwanej w dniu 13 grudnia 2012 roku, tj. w okresie obowiązywania gwarancji. Suma gwarancyjna winna zostać uiszczona w terminie 30 dni od daty otrzymania wezwania, tj. do dnia 12 stycznia 2013 roku, co nie nastąpiło pomimo kierowanych pod adresem pozwanej spółki wezwań do zapłaty. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenia kosztów postępowania, kwestionując swoją odpowiedzialność co do zasady jak i wysokość szkody przedstawioną przez stronę powodową. Podała, iż zgodnie z wymogami gwarancji, strona pozwana zobligowana była do zapłaty sumy gwarancyjnej w terminie 30 dni od daty otrzymania wezwania do zapłaty spełniającego wymogi z pkt. 7 gwarancji. Spośród wymienionych tam wymogów złożone przez stronę powodową wezwanie obarczone było brakiem polegającym na niewskazaniu w wezwaniu do zapłaty skierowanym do zobowiązanego, sposobu usunięcia stwierdzonych wad. Poinformowany on został bowiem o usterkach, terminie ich usunięcia, brak jednakże sposobu tego działania. Zgodnie z zapisem pkt. 9 gwarancji, wezwanie skierowane do strony pozwanej, które nie spełnia wymogów uważa się za bezskuteczne. Nadto podniosła, iż roszczenie strony powodowej mogło powstać dopiero z chwilą ustalenia kosztów usunięcia wad. Sąd Rejonowy dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2014 r., sygn. akt V GC 2655/13/S, uwzględniając powództwo w całości zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 55.578,77 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 13 stycznia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 6.396 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Przedstawiając podstawę faktyczną rozstrzygnięcia w uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że w sprawie bezspornym był m.in. fakt zawarcia w dniu 28 lipca 2009 roku przez stronę powodową oraz Ł. W. w drodze przetargu nieograniczonego, umowy o wykonanie termoizolacji budynków domów studenckich nr 1 i 2 Akademii Wychowania Fizycznego w K. oraz okoliczność udzielenia przez stronę pozwaną w dniu 22 lipca 2009 roku gwarancji ubezpieczeniowej właściwego usunięcia wad i usterek w związku z wiążącą wykonawcę ze stroną powodową umową. Na tej podstawie gwarant zobowiązał się bezwarunkowo i nieodwołalnie do zapłaty stronie powodowej należności określonych w pkt. 2 gwarancji do kwoty 55.578,77 zł. Zabezpieczała ona roszczenie strony powodowej z tytułu nieusunięcia lub nienależytego usunięcia wad i usterek ujawnionych w okresie gwarancji, po podpisaniu protokołu zdawczo-odbiorczego, na zasadach określonych w umowie, jeśli roszczenie takowe nie zostanie zaspokojone przez zobowiązanego. Obowiązywała od dnia 1 grudnia 2009 roku do dnia 15 grudnia 2012 roku. Ponadto niespornym było nieusunięcie wad ujawnionych w okresie gwarancji przez Ł. W. oraz odmowa wypłaty sumy wynikającej z gwarancji ubezpieczeniowej przez ubezpieczyciela. Sąd I instancji ustalił zaś na podstawie niekwestionowanych przez strony dokumentów, iż w dniu 30 października 2012 roku strona powodowa skierowała do Ł. W. drogą mailową oraz listem poleconym informację o powołaniu komisji przeglądu gwarancyjnego końcowego remontu elewacji domów studenckich, wzywając wymienionego do uczestnictwa w spotkaniu komisji w dniu 7 listopada 2012 roku. W dniu 7 listopada 2012 roku sporządzony został protokół z przeglądu gwarancyjnego elewacji domów studenckich, w którym zapisany został szereg ujawnionych usterek, wraz w niektórych przypadkach ze wskazaniem sposobu ich usunięcia jak np. „przemalować elewację szczytową”. Przedmiotowy dokument wobec nieobecności Ł. W. podczas jego sporządzenia doręczony mu został kilkukrotnie, drogą mailową oraz listem poleconym, wraz z wezwaniem do usunięcia wad w terminie początkowo do dnia 30 listopada 2012 roku, a ostatecznie do dnia 5 grudnia 2012 roku. Pisma te wraz z protokołem z przeglądu gwarancyjnego elewacji domów studenckich zostały odebrane przez Ł. W., co wymieniony potwierdził dwukrotnie własnoręcznym podpisem. W dniu 4 grudnia 2012 roku strona powodowa sporządziła kosztorys usunięcia usterek z protokołu przeglądu gwarancyjnego elewacji do umowy z dnia 28 lipca 2009 roku, opiewający na kwotę 74.142,16 zł. Zgodnie z pkt. 7 dokumentu gwarancji, aby wezwanie do zapłaty sumy gwarancyjnej odniosło skutek, winno ono być podpisane przez osoby właściwie umocowane w imieniu beneficjenta i złożone w okresie gwarancji, nie później niż 90 dni od daty powstania należności, pod rygorem odmowy zapłaty gwarantowanych należności. Należy do niego dołączyć pisemne oświadczenie ze zobowiązany pomimo pisemnego wezwania przez beneficjenta do usunięcia wad i usterek nie zaspokoił roszczeń beneficjenta, potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię skierowanego do zobowiązanego wezwania do usunięcia ujawnionych wad i usterek, w którym określono rodzaj wad i sposób i termin ich usunięcia wraz z potwierdzeniem nadania oraz dokumenty poświadczające umocowanie osób podpisanych pod wezwaniem do zapłaty. Strona powodowa do wezwania do zapłaty skierowanego do strony pozwanej dołączyła dokumenty wykazujące umocowanie osób podpisanych pod wezwaniem, skierowała wezwanie w zakreślonym terminie, załączyła ponadto wezwania do zapłaty kierowane do Ł. W. wraz z protokołem z przeglądu gwarancyjnego oraz potwierdzeniem ich wysłania, a także kosztorys zastępczego usunięcia wad. W zakresie oceny prawnej ustalonych okoliczności Sąd I instancji podkreślił, że kluczowym dla rozstrzygnięcia sprawy było ustalenie czy wezwanie do zapłaty sumy gwarancyjnej spełniało wymogi określone w dokumencie gwarancji w szczególności, czy strona powodowa wykonała pkt 7b gwarancji, tj. skierowała do wykonawcy wezwanie do usunięcia wad ze wskazaniem ich niwelacji. Uwzględniając, iż gwarancja została ustanowiona dla zabezpieczenia należytego wykonania umowy o roboty budowlane, która wiąże się z koniecznością posiadania przez wykonawcę pewnej elementarnej wiedzy techniczno-budowlanej, Sąd I instancji stwierdził, że to wykonawca winien dysponować szczegółową wiedzą jak poprawnie wykonać elewację budynku oraz jakie prace się z nią nierozerwalnie wiążą. Zamawiający takiej wiedzy często nie posiada. Podkreślił, iż w tym kontekście należy oceniać m.in. także i wymóg gwarancji ubezpieczeniowej, polegający na wskazaniu zobowiązanemu do usunięcia wad sposobu ich niwelacji. Sąd Rejonowy odnotował, że w sporządzonym przez komisję kontrolną protokole, wskazane zostały zaś poszczególne ujawnione usterki, w szczególności wyodrębniono przecieki pod parapetami, zamakanie elewacji, łuszczącą się farbę, odpadniecie uszczelnienia, braki wyprofilowania masy bitumicznej, oderwanie się parapetu. Polecono przemalowanie elewacji w miejscach występowania plam i wykwitów, wskazano na brak uszczelnienia wlotu drutu odgromowego do rur PCV. Sąd I instancji ocenił, że wobec precyzyjnego określenia stwierdzonych usterek, polecenia konkretnego sposobu usunięcia tych wad, w przypadku których można by zastosować rożne rozwiązania, charakteru stwierdzonych wad, można przyjąć, iż w rzeczywistości sposób usunięcia stwierdzonych wad nie był problematyczny z punktu widzenia gwaranta jakości prac. Tym samym nie budząc wątpliwości w zakresie części prac, a także będąc w części wskazanym wprost, sposób usunięcia wad pojawił się w wezwaniu skierowanym do zobowiązanego. Sąd I instancji ponadto odnosząc się do zarzutów strony pozwanej w zakresie niewykazania wysokości kosztów zastępczego wykonania prac gwarancyjnych podkreślił, że strona powodowa sporządziła kosztorys a niezależnie od tego wskazał, iż z dokumentu gwarancji nie wynikała konieczność sporządzenia takiej wyceny. O kosztach postępowania Sąd Rejonowy rozstrzygnął na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. obciążając nimi stronę pozwaną jako stronę przegrywającą. Apelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana, zaskarżając go w całości. Rozstrzygnięciu Sądu I instancji zarzuciła naruszenie prawa procesowego- art. 233 k.p.c. poprzez dowolną interpretację zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez domniemanie, że wskazanie wad i usterek jest tożsame ze wskazaniem sposobu ich usunięcia. Podniosła także zarzut naruszenia prawa materialnego a to art. 353