I Ca 66/15

Sygn. akt I Ca 66/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Bojakowska Protokolant: st. sekr. sąd. Elwira Kosieniak po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko W. W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 18 grudnia 2014 roku, sygn. akt I C 644/14 oddala apelację. Sygn. akt I Ca 66/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli oddalił powództwo (...) Spółki z o.o. z siedzibą w W. przeciwko W. W. o zapłatę oraz orzekł o kosztach procesu. Apelację od powyższego orzeczenia wniósł powód, zaskarżając je w całości. Powód podniósł zarzut naruszenia art. 750 k.c. poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, że umowa o świadczenie usług edukacyjnych przez uczelnię wyższą stanowi umowę nienazwaną, przez co do tego stosunku prawnego należy stosować przepisy o zleceniu. W konkluzji apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 800,39 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, a ponadto o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy stwierdzić, że Sąd drugiej instancji podziela ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego i uznaje je za własne. Odnosząc się do zarzutu uchybienia art. 750 k.c., trzeba zaakcentować za Sądem pierwszej instancji, że w sprawie nie ma zastosowania art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 572 ze zm. – dalej: „ustawa z 2005 roku”). Zgodnie bowiem z art. 277 wskazanego aktu prawnego, wszedł on w życie z dniem 1 września 2005 roku, zaś umowa pomiędzy pozwanym a uczelnią została zawarta w dniu 24 września 2002 roku. Wynika to z wyrażonej w art. 3 k.c. zasady niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit), uważanej za fundamentalną dla demokratycznego porządku prawnego. Stanowisko to wzmacnia przepis art. 269 ust. 1 i 2 ustawy z 2005 roku, wedle którego studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie ustawy oraz w roku akademickim 2005/2006 wnoszą opłaty za zajęcia dydaktyczne na dotychczasowych zasadach do końca okresu studiów przewidzianego w programie studiów, a umowy, o których mowa w art. 160 ust. 3 ustawy z 2005 roku, obowiązują od roku akademickiego 2006/2007. Ustawa z dnia 12 września 1990 roku o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 65 z 1990r., poz. 385 ze zm. – dalej: „ustawa z 1990 roku”), pod rządami której doszło do powstania stosunku prawnego między W. W. a cedentem i roszczeń z niego wynikających, nie tylko nie zawierała odpowiednika art. 160 ust. 3 ustawy z 2005 roku, lecz w ogóle nie przewidywała uregulowań, o jakich mowa w tej ustawie, a dotyczących umowy łączącej uczelnię i studenta. W świetle powyższego nie można więc wywodzić, iż zawarta przez pozwanego z uczelnią umowa była umową nazwaną określoną w odrębnych przepisach. Łączący strony stosunek prawny należy zatem zakwalifikować jako nieuregulowaną innymi przepisami umowę, której przedmiotem jest świadczenie usług i do której, z mocy art. 750 k.c., należy stosować odpowiednio przepisy o zleceniu. Sąd Rejonowy prawidłowo więc zastosował art. 750 k.c. do stosunku prawnego łączącego strony niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy trzeba stwierdzić, że dochodzone pozwem roszczenie przedawnia się z upływem 2-letniego terminu przedawnienia na podstawie art. 751 pkt 2 k.c. jako roszczenie z tytułu nauki. Zestawienie tej konstatacji z datą wymagalności roszczeń – 11 maja 2005 roku i 11 stycznia 2006 roku oraz datą wniesienia pozwu – 20 czerwca 2013 roku prowadzi do oczywistego wniosku, że przed wszczęciem niniejszego procesu doszło do przedawnienia, a podniesienie stosownego zarzutu - w świetle art. 117 § 2 k.c. - skutkuje koniecznością oddalenia powództwa. Fakt wcześniejszego przedawnienia roszczeń powoduje również, że tym bardziej nie ma w sprawie zastosowania art. 160a pkt 7 ustawy z 2005 r. w obecnym brzmieniu, przewidujący 3-letni termin przedawnienia, co czyni zbędnym analizę konstytucyjności i wykładnię art. 32 z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c.