II AKa 415/14

(1)oskarżonego z art. 258 § 3 k.k., 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., 56 § 1 k.k.s. i art. 86 § 1 k.k.s. i art. 87 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s., art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 286 § 1 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., 2) M. K.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., 3) R. W. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s., 4) S. L.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 228 § 3 k.k., 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s., 5) M. W.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s., 6) P. M.

(1)oskarżonego z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 228 § 3 k.k., 7) D. G. oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s., z art. 229 § 3 k.k., 8) L. K. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s., z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., 9) A. S. oskarżonej z art. 258 § 1 k.k., z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., 10) M. Z.

(1)oskarżonej z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., 11) M. M.

(1)oskarżonego z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., 12) R. K.

(1)oskarżonego z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k., 13) L. G.

(1)oskarżonego z art. 229 § 3 k.k., 14) Z. K.

(1)oskarżonego z art. 228 § 3 k.k., z art. 229 § 3 k.k. x2, 15) Z. K.

(2)oskarżonego z art. 229 § 3 k.k., 16) P. G.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 90 § 1 k.k.s. i w zw. z art. 37 § 1 pkt. 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s., 17) T. B.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., 18) W. K. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., 19) W. A. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., z art. 18 § 3 k.k. w zw. z ar. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k., 20) P. S.

(1)oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych M. K.

(1), R. K.

(1), S. L.

(1), D. G., A. S., M. Z.

(1), T. B.

(1), W. K., W. A. oraz P. S.

(1)i Prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt VIII K 20/09 I. zaskarżony wyrok uchyla wobec oskarżonych: M. K.

(1)w zakresie czynu opisanego w pkt. X aktu oskarżenia, D. G. w zakresie czynu opisanego w pkt. XXVI aktu oskarżenia oraz P. S.

(1)w zakresie czynu opisanego w pkt. LV aktu oskarżenia i w tej części, na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie umarza, wydatkami obciążając Skarb Państwa; II. Uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonych: S. W.

(1)w zakresie czynów opisanych w pkt. II, III, V i VI aktu oskarżenia, M. K.

(1)w zakresie czynów opisanych w pkt. IX i XI aktu oskarżenia; R. W. w zakresie czynu opisanego w pkt. XIII aktu oskarżenia, S. L.

(1)w zakresie czynów opisanych w pkt. XVI i XVII aktu oskarżenia, M. W.

(1)w zakresie czynu opisanego w pkt. XX aktu oskarżenia, D. G. w zakresie czynów opisanych w pkt. XXV i XXVII aktu oskarżenia, A. S. w zakresie czynów opisanych w pkt. XXXIII i XXXV aktu oskarżenia, M. Z.

(1)w zakresie czynu opisanego w pkt. XXXVI aktu oskarżenia oraz R. K.

(1)w zakresie czynów opisanych w pkt. XXXIX i XL aktu oskarżenia – i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; III. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; IV. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów: K. A., E. A., W. M. i A. Ś. – wszyscy Kancelarie Adwokackie w W. kwoty po 738 zł (siedemset trzydzieści osiem), w tym 23% VAT, z tytułu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu odwoławczym; V. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów: J. W., M. W.

(2), I. P., E. R. i D. L. – wszyscy Kancelarie Adwokackie w W. kwoty po 738 zł (siedemset trzydzieści osiem), w tym 23% VAT tytułem poniesionych kosztów za udział obrońcy w postępowaniu odwoławczym; VI. Zasądza od oskarżonych: T. B.

(1), W. K. oraz W. A. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających, w tym obciążając T. B.

(1)opłatą w kwocie 300 zł, W. K. i W. A. opłatami w kwotach po 180 zł; VII. W pozostałej części kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa, zwalniając oskarżonych od wydatków na nich przypadających. UZASADNIENIE S. W.

(1)został oskarżony o to, że I. w okresie od września 2001 r. do 2005 r. w W., założył i kierował wspólnie z P. W. zorganizowaną grupę przestępczą, mającą na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do Polski tekstyliów, obuwia i innych towarów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny towarów, w ten sposób, że, utrzymywał osobisty kontakt z celnikami dokonującymi odpraw tekstyliów i jednocześnie nakłaniał ich do fałszowania dokumentacji celnej towarów udzielając m.in. wskazówek co do sposobu fałszowania dokumentacji celnej, dostarczał fałszywe dokumenty celno-przewozowe, wręczał osobiście lub za pośrednictwem innych osób korzyści majątkowe funkcjonariuszom celnym za fałszowanie dokumentacji związanej z odprawami towarów oraz za wykonanie lub zaniechanie innych czynności służbowych związanych z importem towarów, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. II. w dniu 9 września 2001 r. w W. wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, działając w ramach kierowanej przez siebie i P. W. zorganizowanej grupy przestępczej, wręczył za pośrednictwem innych osób M. K.

(2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 40.000 zł w zamian za dokonanie fikcyjnych odpraw towarów i fałszowanie dokumentacji celnej dotyczącej odpraw ostatecznych towaru w postaci tekstyliów dla firm (...) o numerach E 13 (...) i E 13 (...), tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 kk w zw. z art. 65§ 1 k.k. III. w miesiącu wrześniu 2001r. w W., działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach kierowanej przez siebie i P. W. zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, po uprzednim sprowadzeniu na polski obszar celny towarów w postaci odzieży i obuwia z K. D. W. przez specjalnie stworzone do tego celu podmioty o nazwie (...) i (...) wprowadził na polski obszar celny towary bez ich przedstawienia organowi celnemu, w ten sposób, że nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego w W. M. K.

(2)wykonującego czynności służbowe w M. Uznanym (...) w W. przy ul. (...), do potwierdzenia nieprawdy w dokumentach odpraw towarów o numerach: E 13 (...) i E 13 (...) dotyczących fikcyjnych odpraw towarów dla w/w firm w postaci obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, dostarczając mu dokumenty odpraw granicznych w postaci CMR, karnetów TIR, packing list, faktur i innych, przez co wprowadził w błąd organy celne co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju asortymentu i kraju pochodzenia towaru i wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji celnych ustalających nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczuplenia należności publiczno - prawnych, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. IV. w miesiącu wrześniu 2001r. w W., działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach kierowanej przez siebie i P. W. zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i z góry powziętym zamiarem, po uprzednim sprowadzeniu na polski obszar celny towarów w postaci odzieży i obuwia z K. D. W. przez specjalnie stworzone do tego celu podmioty o nazwie (...) i (...) wprowadził na polski obszar celny towary bez ich przedstawienia organowi celnemu, w ten sposób, że nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego w W. M. K.

(2)wykonującego czynności służbowe w M. Uznanym (...) w W. przy ul. (...), do potwierdzenia nieprawdy w dokumentach odpraw towarów o numerach: E 13 (...) i E 13 (...) dotyczących fikcyjnych odpraw towarów dla w/w firm w postaci obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, dostarczając mu dokumenty odpraw granicznych w postaci CMR, karnetów TIR, packing list, faktur i innych, przez co wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji celnych ustalających nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczuplenia należności publiczno - prawnych, tj. o przestępstwo z art. 56 § 1 k.k.s. i art. 86 § 1 k.k.s. i art. 87 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. V. w okresie od września 2001 r. do grudnia 2001 r. w W. działając czynem ciągłym wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach kierowanej przez siebie i P. W. zorganizowanej grupy przestępczej, za pośrednictwem B. P. wręczył A. S. korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 dolarów amerykańskich w zamian za dokonanie fikcyjnych odpraw towarów i poświadczenie nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych dotyczących nieustalonych dotychczas odpraw towarów, tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. VI. w okresie 2005 roku W., działając w ramach kierowanej przez siebie i P. W. zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z P. W. i K. W.

(1), podejmował czynności mające udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępczego pochodzenia, wykrycie, zajęcie i orzeczenie przepadku środków finansowych w kwocie co najmniej 425 000 złotych, pochodzących z popełniania czynów zabronionych związanych z wprowadzaniem na polski obszar celny towarów pochodzących z K. D. W. z uszczupleniem należności celno -podatkowych na szkodę Skarbu Państwa, w ten sposób, że przekazał K. W.

(1)wymienioną kwotę w celu nabycia nieruchomości położonej w W. przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa prowadzi księgę wieczystą nr (...), którą to nieruchomość po jej nabyciu K. W.

(1)wniosła jako aport do spółki z o.o. (...) z siedzibą w W. przy ul. (...), na mocy aktu notarialnego z dnia 15 grudnia 2005 r., której wspólnikami byli S. W.

(1), P. W. i K. W.

(1), tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. VII. w okresie od 8 sierpnia 2001r. do 27 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w ramach kierowanej przez siebie i P. W. zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłaniał funkcjonariuszy Urzędu Celnego w W. M. Z.

(1), A. S. i M. K.

(3)do przekroczenia swoich uprawnień i poświadczenia nieprawdy w dokumentach celnych stwierdzających fakt odprawy towaru w M. Uznanym (...) i Składzie (...) w W. dla firmy (...) z R.: E 13 (...) z dnia 08.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 08.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 28.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 31.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 03.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 05.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 05.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 07.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 12.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 12.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. wprowadzając w ten sposób w błąd organy celne, co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 kk i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 §1 k.k. M. K.

(1)został oskarżony o to, że: VIII. w okresie od 31 lipca 2001 r. do 27 września 2001 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów i obuwia, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych i obuwia, w ten sposób, iż jako właściciel Agencji (...) w W. koordynował odprawy towaru poprzez pośredniczenie w nawiązywaniu kontaktów przestępczych pomiędzy celnikami, a osobami dowożącymi fałszywe dokumenty dot. odpraw tekstyliów i obuwia, nakłaniał funkcjonariuszy celnych i pracowników Agencji (...) do dokonywania fikcyjnych odpraw towarów, przyjmował korzyści majątkowe od celników za dokonanie fikcyjnych i fałszywych odpraw towarów, wręczał korzyści majątkowe celnikom dokonującym fałszywych odpraw towarów, wynagradzał pracowników Agencji (...) za dokonanie fałszywych odpraw towarów, prowadził rozliczenia finansowe z innymi członkami grupy, utrzymywał stałą łączność z innymi członkami grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. IX. w okresie od 1 sierpnia 2001r. do 25 września 2001r. w W., w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako właściciel Agencji (...) w W. nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego w W. M. K.

(2)oraz agentów celnych Agencji (...) M. B. i D. G. do przekroczenia swoich uprawnień w ten sposób, iż poświadczali oni nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzających fakt dokonania odpraw celnych: - dla firmy (...) z W.: E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 9.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 13.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 4.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 6.09.2001 r. - dla firmy(...)z L.: E 13 (...) z dnia 1.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. gdy w rzeczywistości odprawy dla firm (...) i (...) nie miały miejsca, a w dokumentach odpraw dla firmy (...) i(...)zaniżano rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. art. 286 § 1 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. X. w okresie od 1 sierpnia 2001r. do 25 września 2001r. w W., w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako właściciel Agencji (...) w W. nakłaniał funkcjonariusza Urzędu Celnego w W. M. K.

(2)oraz agentów celnych Agencji (...) M. B. i D. G. do przekroczenia swoich uprawnień w ten sposób, iż poświadczali oni nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzających fakt dokonania odpraw celnych: - dla firmy (...) z W.: E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 9.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 13.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 4.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 6.09.2001 r. - dla firmy(...)z L.: E 13 (...) z dnia 1.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. gdy w rzeczywistości odprawy dla firm (...) i (...) nie miały miejsca, a w dokumentach odpraw dla firmy (...) i(...)zaniżano rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. XI. w okresie od 1 sierpnia 2001 r. do 6 września 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., wręczył korzyść majątkową w kwocie co najmniej 30.000 zł funkcjonariuszowi celnemu M. K.

(2)w zamian za naruszenie przepisów prawa polegające na poświadczeniu nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych, a dotyczących odpraw: - dla firmy (...) z W.: E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 9.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 13.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 4.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 6.09.2001 r. - dla firmy(...) z L.: E 13 (...) z dnia 1.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. R. W. został oskarżony o to, że: XII. w okresie od 31 lipca 2001 r. do 27 września 2001 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako pracownik Agencji (...) w W. w ewidencji komputerowej fałszował dane dot. daty faktycznej odprawy ostatecznej towaru, nie będąc uprawnionym dokonywał wpisów na drukach SAD potwierdzających przeprowadzenie odprawy ostatecznej, niszczył oryginalną dokumentację celną, która zastępowana była sfałszowaną dokumentacją celną, przyjmował korzyści majątkowe od innych członków grupy przestępczej za fałszowanie dokumentacji związanej z odprawami towarów, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XIII. w okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako pracownik Agencji (...) w W., poprzez dokonanie zmian faktycznej daty odpraw, a także dokonywanie wpisów w dokumentach SAD, niszczenie oryginałów dokumentacji celnej odpraw, które zastępowano fałszywą dokumentacją celną i udzielenie pomocy celnikowi w potwierdzeniu nieprawdy w dokumentach celnych o numerach: - dla firmy (...) z L.: E 13 (...) z dnia 7.09.2001 r. - dla firmy (...) z W.: E 13 (...) z dnia 7.09.2001 r., - dla firmy (...) z W. : E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 9.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 13.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 4.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 6.09.2001 r. - dla firmy(...) z L.: E 13 (...) z dnia 1.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art.12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. XIV. w okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako pracownik Agencji (...) w W., poprzez dokonanie zmian faktycznej daty odpraw, a także dokonywanie wpisów w dokumentach SAD, niszczenie oryginałów dokumentacji celnej odpraw, które zastępowano fałszywą dokumentacją celną i udzielenie pomocy celnikowi w potwierdzeniu nieprawdy w dokumentach celnych o numerach: - dla firmy (...) z L.: E 13 (...) z dnia 7.09.2001 r. - dla firmy (...) z W.: E 13 (...) z dnia 7.09.2001 r., - dla firmy (...) z W. : E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 9.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 13.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 4.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 6.09.2001 r. - dla firmy „(...) z L.: E 13 (...) z dnia 1.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. S. L.

(1)został oskarżony o to, że: XV. w okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako N. IV O. (...) w W. będąc osobą zobowiązaną do sprawowania nadzoru nad dokonywanymi przez urząd odprawami celnymi, nie dopełnił obowiązków w tym zakresie, przyjmował korzyści majątkowe od innych członków grupy przestępczej w zamian za umożliwianie fałszowania dokumentacji związanej z odprawami towarów przez podległych mu celników, zacieranie śladów popełnionych przestępstw, utrzymywał kontakt z innymi członkami grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XVI. w dniu 10 września 2001 r. w W., działając wspólnie w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., jako N. O. (...) w W. przy ul. (...) przyjął od funkcjonariusza celnego M. K.

(2), korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 zł, w zamian za niedopełnienie obowiązków służbowych polegających na zaniechaniu podjęcia czynności nadzorczych związanych z dokonanymi przez niego odprawami celnymi towarów dla firm (...) i (...) o numerach E 13 (...) i E 13 (...), tj. o przestępstwa z art.228 § 3 k.k. XVII. w okresie od 4 września 2001r. do 15 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako N. O. (...) w W. przy ul. (...), poprzez zaniechanie podjęcia czynności nadzorczych związanych z fikcyjnymi odprawami celnymi o numerach: E 13 (...) i E 13 (...), udzielił pomocy we wprowadzeniu w błąd organów celnych, co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju asortymentu i kraju pochodzenia towaru w postaci wyrobów tekstylnych tj. obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadziło Skarb Państwa do uszczupleń publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XVIII. w okresie od 4 września 2001r. do 15 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako N. O. (...) w W. przy ul. (...), poprzez zaniechanie podjęcia czynności nadzorczych związanych z fikcyjnymi odprawami celnymi o numerach: E 13 (...) i E 13 (...), udzielił pomocy we wprowadzeniu w błąd organów celnych, co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju asortymentu i kraju pochodzenia towaru w postaci wyrobów tekstylnych tj. obuwia w ilości 337.292 par o wartości co najmniej 201.266 zł oraz odzieży w ilości 28.240 szt. o wartości co najmniej 13.862 zł, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadziło Skarb Państwa do uszczupleń publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. M. W.

(1)został oskarżony o to, że: XIX. w okresie od 1 sierpnia 2001 r. do 6 września 2001 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów i obuwia, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych i obuwia, w ten sposób, iż dostarczał fałszywe dokumenty celno-spedycyjne celnikom i agentom celnym, które posłużyły do dokonania zgłoszeń celnych, nakłaniał celników i agentów celnych do niszczenia wcześniej przygotowanej dokumentacji celnej w postaci druków SAD jednocześnie udzielając im szczegółowego instruktażu, prowadził rozliczenia finansowe z innymi członkami grupy, utrzymywał stałą łączność z innymi członkami grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XX. w okresie od 1 sierpnia do 6 września 2001 r. w W., działając w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dostarczał fałszywą dokumentację celno-przewozową, przekazywał środki finansowe z przeznaczeniem na łapówki dla funkcjonariuszy celnych i pracowników Agencji (...) oraz nakłaniał i instruował funkcjonariusza celnego M. K.

(2)i pracowników Agencji (...) co do sposobu fałszowania dokumentacji celno-przewozowej: - dla firmy (...) o numerach: E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 9.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 13.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 4.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 6.09.2001 r. - dla firmy(...) z L.: E 13 (...) z dnia 1.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art.12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. XXI. w okresie od 1 sierpnia do 6 września 2001 r. w W., działając w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dostarczał fałszywą dokumentację celno-przewozową, przekazywał środki finansowe z przeznaczeniem na łapówki dla funkcjonariuszy celnych i pracowników Agencji (...) oraz nakłaniał i instruował funkcjonariusza celnego M. K.

(2)i pracowników Agencji (...) co do sposobu fałszowania dokumentacji celno-przewozowej: - dla firmy (...) o numerach: E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 9.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 13.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 23.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 30.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 4.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 6.09.2001 r. - dla firmy (...) z L.: E 13 (...) z dnia 1.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 2.08.2001 r. przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. P. M.

(1)został oskarżony o to, że: XXII. w okresie od 8 września do 15 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako Kierownik Zmiany(...) w W. nie dopełnił obowiązków służbowych w ten sposób, iż zaniechał przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dokonanych przez funkcjonariusza celnego M. K.

(2)w M. Uznanym (...) w W. dla firm (...) i (...) o numerze E 13 (...) i E 13 (...), co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego przez zastosowanie niewłaściwej, zaniżonej stawki celnej, za co przyjął od M. K.

(2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 2.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXIII. w okresie od 25 lutego 2002 r. do 6 marca 2002 r. w W., działając w krótkich okresach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako Kierownik Zmiany (...) w W. nie dopełnił obowiązków służbowych w ten sposób, iż zaniechał przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dokonanych przez funkcjonariusza celnego M. K.

(2)dla firm (...) z K. o numerach: E 13 (...) z dnia 25.02.2002 r., E 13 (...) z dnia 25.02.2002 r., E 13 (...) z dnia 25.02.2002 r., E 13 (...) z dnia 28.02.2002 r., E 13 (...) z dnia 28.02.2002 r., E 13 (...) z dnia 27.02.2002 r., E 13 (...) z dnia 06.03.2002 r., co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego przez zastosowanie niewłaściwej, zaniżonej stawki celnej, za co przyjął od M. K.

(2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 600 dolarów amerykańskich, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXIV. w 2002 r. w W. jako Kierownik Zmiany (...)w W. funkcjonariusz (...) w W. przyjął od M. K.

(2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 250 dolarów amerykańskich, w zamian za zaniechanie przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dot. odprawy żelazek pochodzących z C. dla firmy (...) z W., tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 kk D. G. został oskarżony o to, że: XXV. w dniach 24 i 25 września 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celny Agencji (...) w W., poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów: - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r., pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno- prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXVI. w dniach 24 i 25 września 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celny Agencji (...) w W. poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów: - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r. - dla firmy (...) z S.: E 13 (...) z dnia 25.09.2001 r., pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. XXVII. w 2002 r. w W. jako agent celny Agencji (...) w W. wręczył funkcjonariuszowi(...) w W. M. K.

(2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 1.000 dolarów amerykańskich, w zamian za zaniechanie wszczęcia postępowania karnego dot. odprawy żelazek pochodzących z C. dla firmy (...) z W., tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. L. K. został oskarżony o to, że: XXVIII. w okresie od 14 września 2001r. do 27 września 2001r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mające na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako agent celny Agencji (...) w W. będąc uprawniony do przygotowania niezbędnych dokumentów do dokonania zgłoszenia celnego dokonywał ich fałszowania poprzez wpisywanie w nich nieprawdziwych danych, gdy w rzeczywistości odprawy te nie miały miejsca, przyjmował korzyści majątkowe od innych członków grupy przestępczej za fałszowanie dokumentacji związanej z odprawami towarów, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XXIX. w okresie od 14 września 2001r. do 27 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celny Agencji (...) w W. poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów dla firmy (...) z R.: E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistego dokonania odpraw towarów dla w/w firmy, wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. XXX. w okresie od 14 września 2001r. do 27 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako agent celny Agencji (...) w W. poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych odpraw towarów dla firmy (...) z R.: E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...)zdnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistego dokonania odpraw towarów dla w/w firmy, wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towaru i usług i doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s. XXXI. w okresie od 14 września 2001 r. do 27 września 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., jako agent celny Agencji (...) w W., przyjął od funkcjonariusza celnego M. K.

(2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 1.200 zł, w zamian za naruszenie przepisów prawa polegające na poświadczeniu nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych dotyczących odpraw towaru dla firmy (...) z R. o numerach: E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 19.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.09.2001 r. tj. o przestępstwa z art.228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i z art. 65 § 1 k.k. A. S. została oskarżona o to, że: XXXII. w okresie od 2000 r. do grudnia 2001 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnienie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako funkcjonariusz (...) w W. potwierdzała w dokumentach celno-przewozowych przeprowadzenie odpraw celnych ostatecznych, które w rzeczywistości nie miały miejsca, poświadczała nieprawdę, co do jakości, ilości i wartości importowanego towaru, nakłaniała inne osoby do fałszowania dokumentacji celno-przewozowej, przyjmowała korzyści majątkowe w zamian za m.in. odstępowanie od czynności służbowych, utrzymywała kontakt z innymi członkami grupy przestępczej, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XXXIII. w okresie od września 2001 r. do grudnia 2001 r. w W., działając czynem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., jako funkcjonariusz (...) w W. przyjęła od S. W.

(1)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 dolarów amerykańskich, w zamian za poświadczenie nieprawdy w dokumentach celno-spedycyjnych dotyczących odpraw towarów, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. XXXIV. w okresie od 8 sierpnia 2001 r. do 12 września 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako funkcjonariusz(...) w W. przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, iż poświadczyła nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzając fakt dokonania odpraw celnych dla firmy (...) z R.: E 13 (...) z dnia 08.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 08.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 14.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 20.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 24.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 28.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 31.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 03.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 05.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 05.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 07.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 12.09.2001 r., E 13 (...) z dnia 12.09.2001 r., gdy w rzeczywistości odprawy te nie miały miejsca, a w dokumentach zaniżała rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności celno-podatkowych, tj. o przestępstwo z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. XXXV. w okresie od 1 października 2001 r. do 12 października 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, jako funkcjonariusz (...) w W. i wykonując czynności w M. Uznanym (...) w W. przy ul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie dopełniła obowiązków służbowych związanych z przeprowadzeniem czynności dopuszczenia towarów do obrotu w odprawach: - dla firmy (...) G. B. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 224.228 zł, - dla firmy (...) K. Ś. z siedzibą w Ż. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., - nr E 13 (...) z dnia 3.10.2001r., - E 13 (...) z dnia 4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 197.810 zł, - dla firmy (...)Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. (...) W. - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie dotychczas nieoszacowanej, - dla firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie dotychczas nieoszacowanej, - dla firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 3.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 21.273 zł, - dla firmy (...)z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 4.10.2001r. , nr E 13 (...) z dnia 12.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 8.537 zł, - dla firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., nr E 13 (...) z dnia 4.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 68.360 zł, w szczególności poprzez błędny sposób przeprowadzenia rewizji celnej, niewłaściwą taryfikację i opis towarów tj. z naruszeniem przepisów art. 72 § 1 i 2 Ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks Celny, § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2.08.2001 r. w sprawie wypadków, w których zgłoszenie celne może być unieważnione po zwolnieniu towarów, szczegółowego trybu postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobierania próbek towarów, weryfikacji lub przy unieważnieniu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów, tj. o przestępstwo z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. M. Z.

(1)została oskarżona o to, że: XXXVI. w okresie od 1 października 2001 r. do 4 października 2001 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, jako funkcjonariusz (...) w W. i wykonując czynności w M. Uznanym (...) w W. przy ul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie dopełniła obowiązków służbowych związanych z przeprowadzeniem czynności dopuszczenia towarów do obrotu w odprawach: - dla firmy (...) G. B. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 224.228 zł, - dla firmy (...) K. Ś. z siedzibą w Z. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., - nr E 13 (...) z dnia 3.10.2001r., - E 13 (...) z dnia 4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 197.810 zł, - dla firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 4.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie dotychczas nieoszacowanej, - dla firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w kwocie w łącznej kwocie 21.273 zł, - dla firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. ul. (...) - nr E 13 (...) z dnia 1.10.2001r., nr E 13 (...) z dnia 4.10.2001 r., co skutkowało uszczupleniami należności Skarbu Państwa z tytułu cła i podatku w łącznej kwocie 68.360 zł, w szczególności poprzez błędny sposób przeprowadzenia rewizji celnej, niewłaściwą taryfikację i opis towarów tj. z naruszeniem przepisów art. 72 § 1 i 2 Ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks Celny, § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2.08.2001 r. w sprawie wypadków, w których zgłoszenie celne może być unieważnione po zwolnieniu towarów, szczegółowego trybu postępowania organu celnego przy przeprowadzaniu rewizji celnej, pobierania próbek towarów, weryfikacji lub przy unieważnieniu zgłoszeń celnych oraz zwalnianiu towarów, tj. o przestępstwo z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXXVII. w okresie od 24 sierpnia 2001r. do 12 września 2001r. w W., działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz (...) w W. przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, iż poświadczyła nieprawdę w dokumentach celnych stwierdzając fakt dokonania odpraw celnych dla firmy (...) z R.: E 13 (...) z dnia 24.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 27.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 29.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 31.08.2001 r. E 13 (...) z dnia 3.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 05.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 05.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 7.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 10.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 12.09.2001 r. E 13 (...) z dnia 12.09.2001 r. gdy w rzeczywistości odprawy te nie miały miejsca, a w dokumentach zaniżała rodzaj, ilość i wartość sprowadzanego towaru, narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności celno-podatkowych, tj. o przestępstwo z art. 271 § 1 kk. w zw. z art. 12 k.k. M. M.

(1)został oskarżony o to, że: XXXVIII. w okresie od 12 listopada 2001 r. do 11 grudnia 2001r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz (...) w W. nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku w ten sposób, iż zaniechał przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dokonanych przez funkcjonariusza celnego M. K.

(2)w M. Uznanym (...) w W. w ramach prowadzonej kontroli programowej nr (...), za co przyjął od wymienionego korzyść majątkową w kwocie co najmniej 2.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. R. K.

(1)został oskarżony o to, że: XXXIX. w okresie od maja 2003 r. do czerwca 2004 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz (...) przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, iż instruując A. S. o sposobie zachowania w toczącym się postępowaniu nr (...) doprowadził do braku możliwości wszczęcia sprawy, za co przyjął od wymienionego za pośrednictwem M. K.

(2)korzyść majątkową w kwocie co najmniej 10.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XL. w okresie od maja 2003 r. do czerwca 2004 r. w W., wręczył M. K.

(2)funkcjonariuszowi(...) w W. korzyść majątkową w wysokości co najmniej 1.500 zł w zamian za pośredniczenie w przekazaniu mu przez A. S. korzyści majątkowej w wysokości co najmniej 10.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. L. G.

(1)został oskarżony o to, że: XLI. w 2002 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako współwłaściciel Agencji (...) w W., za pośrednictwem M. K.

(2), wręczył korzyść majątkową funkcjonariuszowi (...)w W. Z. K.

(1)w wysokości co najmniej 4.000 zł - w zamian za przywrócenie odprawy czasowej towaru dla dotychczas nieustalonej firmy, tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. Z. K.

(1)został oskarżony o to, że: XLII. w 2002 r. w W., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, jako funkcjonariusz Urzędu Celnego w W., przyjął korzyść majątkową w wysokości co najmniej 4.000 zł za pośrednictwem M. K.

(2)od L. G.

(1)- współwłaściciela Agencji (...) w W. - w zamian za przywrócenie odprawy czasowej towaru dla dotychczas nieustalonej firmy, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. XLIII. w 2002 r. w W. wręczył funkcjonariuszowi celnemu w W. M. K.

(2)korzyść majątkową w wysokości co najmniej 1.000 zł w zamian za pośredniczenie w przekazaniu mu korzyści majątkowej w wysokości co najmniej 4.000 zł pochodzącej od L. G.

(1), a związanej z przywróceniem odprawy czasowej towaru dla dotychczas nieustalonej firmy, tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. Z. K.

(2)został oskarżony o to, że: XLIV. w okresie od 31 lipca 2001r. do 27 września 2001r. w M. Uznanym (...) w W. wręczył M. K.

(2)funkcjonariuszowi (...)w W. korzyść majątkową w kwocie co najmniej 2.000 zł, w zamian za poświadczenie nieprawdy w dokumentach celnych przedłożonych do odprawy towaru, polegającej na wpisaniu w dokumentach odpowiedniego rodzaju obuwia z wykazu cen minimalnych, dla nieustalonej firmy importującej towar z krajów D. (...) co skutkowało zaniżeniem opłat celno- podatkowych na rzecz Skarbu Państwa, tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. P. G.

(1)został oskarżony o to, że: XLV. w okresie od 31 lipca 200Ir. do 27 września 200Ir. w S., W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że jako pełnomocnik firmy (...) z S. wysyłał kierowców po transporty tekstyliów do H., polecał kierowcom nie dostarczanie transportów z tekstyliami do odpraw celnych w urzędach celnych w kraju, wskazywał kierowcom miejsca rozładunku towaru, utrzymywał łączność z innymi członkami grupy, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XLVI. w okresie od 4 września 2001 r. do 7 września 2001 r. w S. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako pełnomocnik firmy (...) s.c., nakłonił kierowców E. D. i A. R. do usunięcia spod dozoru celnego towaru w postaci obuwia, importowanego z T. dla firmy (...) z L. wwiezionego zestawami TIR o nr rej. (...) 079 i (...) 802/ (...) 437 nie przedstawiając go w M. Uznanym (...) w W. do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. XLVII. w okresie od 4 września 2001 r. do 7 września 2001 r. w S. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako pełnomocnik firmy (...) s.c., nakłonił kierowców E. D. i A. R. do usunięcia spod dozoru celnego towaru w postaci obuwia, importowanego z T. dla firmy (...) z L. wwiezionego zestawami TIR o nr rej. (...) 079 i (...) 802/ (...) 437 nie przedstawiając go w M. Uznanym (...) w W. do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 90 § 1 k.k.s. i w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 1 k.k.s. T. B.

(1)został oskarżony o to, że: XLVIII. w okresie od początku 2001 r. do pierwszej połowy 2002 r. w S., W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych oraz korumpowanie funkcjonariuszy celnych, w ten sposób, że: - jako współwłaściciel firmy (...), A. W.” z S., wysyłał kierowców po transporty tekstyliów do H., - przekazywał kierowcom dokumenty dot. transportu kontenerów z tekstyliami m.in. dla firm (...) i (...) z S., informując, iż w rzeczywistości towar ten należy do obywatela Wietnamu Do Q., - wydawał polecenia kierowcom, na jakie przejście graniczne niemiecko-polskie maja jechać z transportami tekstyliów, - wydawał polecenia kierowcom wręczania korzyści majątkowych funkcjonariuszom celnym w czasie polskiej odprawy granicznej, w zamian za niekwestionowanie niskiej wartości przewożonego towaru, a po przyjeździe kierowców do firmy transportowej zwracał im wysokość wręczonej korzyści majątkowej, - po zakwestionowaniu wartości towaru, w czasie odprawy granicznej, po wcześniejszych telefonicznych konsultacjach z kierowcami przesyłał im drogą faksową nowe rachunki, packing listy od towaru, już z zawyżonymi cenami jednostkowymi, - polecał kierowcom, po podmianie zakwestionowanych w czasie odprawy granicznej dokumentów, oczekiwania na następną zmianę celników i ponowne przystąpienie do odprawy granicznej, - instruował i wydawał polecenia kierowcom, co do dalszego sposobu postępowania z transportami tekstyliów po przeprowadzeniu odprawy granicznej, a w szczególności oczekiwania do godzin rannych na sygnał wyjazdu do wyznaczonego przez niego urzędu celnego w kraju miejsce, a następnie polecał zgłoszenie się do odprawy celnej pod koniec urzędowania urzędu celnego, - wydawał polecenia kierowcom po dowiezieniu transportów do urzędów celnych min. M. Uznanego (...) w W., kontaktowania się z osobami zajmującymi się odbieraniem od kierowców dokumentów celno- spedycyjnych min. kobiety o pseudonimie (...), które to dokumenty jak CMR, camet TIR zwracane były kierowcom po pewnym czasie z adnotacja o przeprowadzeniu odprawy ostatecznej towaru, - wskazywał kierowcom miejsce rozładunku towaru po dokonanej odprawie celnej min. w magazynach na zapleczu kompleksu sportowego (...) w W. przy ul. (...), - instruował kierowców, co do miejsc rozładunku transportów tekstyliów z pominięciem odprawy celnej ostatecznej w kraju, - osobiście nadzorował rozładunek towarów z transportów, które nie zostały poddane procedurze oclenia ostatecznego, w różnych miejscach w kraju min. w miejscowości W., dokonując osobiście rozładunku towaru wraz z innymi osobami, a następnie odbierał od kierowców dokumenty celno-spedycyjne od tych transportów, - współpracował przy organizacji przewozu tekstyliów z H., a następnie ich miejsc rozładunku w kraju z mężczyznami narodowości (...) o imionach (...) i (...), - współpracował z osobami organizującymi zakładanie firm wykorzystywanych do celów przemytu tekstyliów m.in. z P. K.

(1), w zakresie regulowania z nim płatności za transport przez te osoby, gdzie rzeczywiści właściciele tych firm nigdy nie rozliczali się z w/w, m.in. R. D.- właściciel firmy (...) z S., - wydawał polecenia, zatrudnionym w jego firmie transportowej kierowcom, podpisania „in blanco” dokumentów tj. delegacji, druków odbioru diet, przed rozpoczęciem kontroli przez Inspekcje Pracy w P. i Urząd Skarbowy w S., - utrzymywał kontakt telefoniczny z innymi członkami zorganizowanej grupy przestępczej, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XLIX. w okresie od 20 września 2001 r. do 25 września 2001 r. w S. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako współwłaściciel firmy (...), A. W.” z S., nakłonił kierowców P. S.

(1)i T. B.

(2)do przetransportowania bezpośrednio do magazynów towaru w postaci obuwia importowanego z krajów D. W. dla firm (...) i (...) z S., wwiezionych zestawami TIR o nr rej. (...)/ (...), (...), nie przedstawiając go w M. Uznanym (...) w W. do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art.18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. L. w okresie od początku 2001 r. do połowy 2002 r. w S., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., kierował wykonaniem przez T. B.

(2)- zatrudnionego w jego firmie Zakład Usług (...)., A. W.” z S. w charakterze kierowcy, czynu zabronionego, w ten sposób, że wykorzystując jego uzależnienie od siebie jako podwładnego pracownika polecał mu wielokrotne wręczanie korzyści majątkowych funkcjonariuszom (...) z L. i K. w kwotach od 200 zł do 1.200 zł w zamian za niekwestionowanie zaniżonej wagi oraz wartości przewożonych przez granicę towarów m.in. dla firm (...) i (...) z S., tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art 65 § 1 k.k. W. K. został oskarżony o to, że: L.. w okresie 2001 r. i 2002 r. w S., W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno-prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że: - jako współwłaściciel firmy (...), (...) z S., wysyłał kierowców po transporty tekstyliów do H., - prowadził nabór kierowców do przewozu tekstyliów z H. polecając im zakładanie jednoosobowych własnych firm transportowych przy wykorzystaniu jego środków transportu, - przekazywał kierowcom dokumenty dot. transportu kontenerów z tekstyliami m.in. dla firmy (...) z S., informując, iż w rzeczywistości towar ten należy do obywatela Wietnamu Do Q., - instruował i wydawał polecenia kierowcom co do dalszego sposobu postępowania z transportami tekstyliów po przeprowadzeniu odprawy granicznej, a w szczególności oczekiwania do godzin rannych na sygnał wyjazdu w wyznaczone miejsce w kraju i oczekiwanie tam na osobę , która udzielała kierowcom dalszych instrukcji, - instruował kierowców co do miejsc rozładunku transportów tekstyliów z pominięciem odprawy celnej ostatecznej w kraju, - osobiście nadzorował rozładunek towarów z transportów, które nie zostały poddane procedurze oclenia ostatecznego, w różnych miejscach w kraju min. w S., w K., a następnie odbierał od kierowców dokumenty celno-spedycyjne od tych transportów, - wydawał polecenia kierowcom kontaktowania się z członkami grupy przestępczej zajmującej się odbieraniem od nich w wyznaczonym miejscu dokumentów od transportu, a następnie oczekiwania na dostarczanie dokumentów już z dokonanym wpisem o przeprowadzeniu przedmiotowej odprawy, - osobiście wraz z innymi osobami min. z kobietą o pseudonimie (...) odbierał od kierowców w wyznaczonych miejscach dokumenty celno- spedycyjne od transportów, a po kilku godzinach zwracał je z adnotacją o dokonaniu odprawy ostatecznej towaru, - utrzymywał kontakt telefoniczny z innymi członkami zorganizowanej grupy przestępczej, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. LII. w okresie od 20 września 2001 r. do 24 września 2001 r. w S. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako właściciel firmy (...) z S. nakłonił kierowców P. G.

(2), S. G.

(1)i M. G. do przetransportowania bezpośrednio do magazynów towaru w postaci obuwia importowanego z krajów D. W.dla firmy (...) z S., wwiezionych zestawami TIR o nr rej. (...),SNP (...), (...), nie przedstawiając go w M. Uznanym (...) w W. do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. W. A. został oskarżony o to, że: LIII. w okresie 2001 r. i 2002 r. w S., W., i innych miejscowościach na terenie kraju działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., mającej na celu popełnianie przestępstw w postaci przemytu do kraju tekstyliów, uszczupleń należności publiczno­prawnych związanych z wprowadzeniem na polski obszar celny wyrobów tekstylnych, w ten sposób, że: - jako współwłaściciel firmy (...), A. W.” z S., wysyłał kierowców po transporty tekstyliów do H., - przekazywał kierowcom dokumenty dot. transportu kontenerów z tekstyliami m.in. dla firm (...) i O. B.” z S., informując, iż w rzeczywistości towar ten należy do obywatela Wietnamu Do Q., - po zakwestionowaniu wartości towaru w czasie odprawy granicznej, po wcześniejszych telefonicznych konsultacjach z kierowcami przesyłał im drogą faksową nowe rachunki, packing listy od towaru, już z zawyżonymi cenami jednostkowymi, - wydawał polecenia kierowcom do jakich urzędów celnych mają udać się z transportami tekstyliów, w celu przeprowadzenia odprawy ostatecznej, - wydawał polecenia kierowcom po dowiezieniu transportów do urzędów celnych m.in. M. Uznanego (...) w W., kontaktowania się z osobami zajmującymi się odbieraniem od kierowców dokumentów celno- spedycyjnych min. kobiety o pseudonimie (...), które to dokumenty jak CMR, camet TIR zwracane były kierowcom po pewnym czasie z adnotacja o przeprowadzeniu odprawy ostatecznej towaru, - instruował kierowców co do miejsc rozładunku transportów tekstyliów z pominięciem odprawy celnej ostatecznej w kraju, - osobiście nadzorował rozładunek towarów z transportów, które nie zostały poddane procedurze oclenia ostatecznego, w różnych miejscach w kraju min. w miejscowości K., dokonując osobiście rozładunku towaru wraz z innymi osobami, a następnie odbierał od kierowców dokumenty celno- spedycyjne od tych transportów, - współpracował przy organizacji przewozu tekstyliów z H., a następnie ich miejsc rozładunku w kraju z mężczyznami narodowości (...) o imionach (...) i (...), - współpracował z osobami organizującymi zakładanie firm wykorzystywanych do celów przemytu tekstyliów m.in. z P. K.

(1), w zakresie regulowania z nim płatności za transport przez te osoby, gdzie rzeczywiści właściciele tych firm nigdy nie rozliczali się z w/w, m.in. R. D.- właściciel firmy (...) z S., - utrzymywał kontakt telefoniczny z innymi członkami zorganizowanej grupy przestępczej, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. LIV. w okresie od 20 września 2001 r. do 25 września 2001 r. w S. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako współwłaściciel firmy (...), A. W.” z S., nakłonił kierowców P. S.

(1)i T. B.

(2)do przetransportowania bezpośrednio do magazynów towaru w postaci obuwia importowanego z krajów D. W.dla firm (...) i (...) z S., wwiezionych zestawami TIR o nr rej. (...)/ (...), (...), nie przedstawiając go w M. Uznanym (...) w W. do odprawy celnej dopuszczającej do obrotu, przez co pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju i asortymentu towaru, co miało wpływ na decyzje celne ustalające nieprawidłowo kwotę długu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwej stawki celnej oraz mającej wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, doprowadzając w ten sposób Skarb Państwa do uszczupleń należności publiczno-prawnych w nieoszacowanej dotychczas kwocie, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. P. S.

(1)został oskarżony o to, że: LV. w okresie od 20 września do 25 września 2001 r. w H. w R. (...), L. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako kierowca zestawu TIR o nr rej. (...)/ (...) pomógł wprowadzić na polski obszar celny towar dla firmy (...) z S. w postaci obuwia w ilości (...) par, o nieustalonej dotychczas wartości, bez jego przedstawienia organowi celnemu przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publiczno-prawnych, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt VIII K 20/09 oskarżonego S. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem I uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego S. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem II uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego S. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem III uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego S. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem IV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego S. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem V uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejmując na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego S. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem VI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego S. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem VII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego M. K.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem VIII uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego M. K.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem IX z tym, że wyeliminował z opisu czynu zapis, że oskarżony działał: „w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. W.

(1)i P. W.” i za to z mocy art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 18 § 2 kk w zw. z art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazał go, a z mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonego M. K.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem X z tym, że wyeliminował z opisu czynu zapis, że oskarżony działał: „w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. W.

(1)i P. W.” i za to z mocy art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.ks. skazał go, a z mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 100 (sto) złotych; oskarżonego M. K.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem XI z tym, że wyeliminował z opisu czynu zapis, że oskarżony działał: „w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez S. W.

(1)i P. W.” i za to z mocy art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 i 3 kk orzekł karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 100 (stu) złotych; na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobec M. K.

(1)jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; oskarżonego R. W. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonego R. W. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonego R. W. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XIV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego S. L.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonego S. L.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XVI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonego S. L.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XVII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa, oskarżonego S. L.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego M. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XIX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego M. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego M. W.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego P. M.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego P. M.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego P. M.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXIV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego D. G. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem XXV i za to z mocy art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art.12 k.k. skazał go, a z mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonego D. G. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem XXVI i za to z mocy art. 86 § 1 k.k.s. skazał go na karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonego D. G. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem XXVII i za to z mocy art. 229 § 3 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 i 3 k.k. orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 40 (czterdziestu) złotych; na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobec D. G. jedną karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego L. K. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego L. K. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego L. K. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego L. K. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżoną A. S. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżoną A. S. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżoną A. S. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżoną A. S. uznał za winną popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXV i za to z mocy art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazał na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; oskarżoną M. Z.

(1)uznał za winną popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXVI i za to z mocy art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.. skazał na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; oskarżoną M. Z.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXVII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego M. M.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego R. K.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIX i za to z mocy art. 228 § 3 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i na podstawie art. 33 § 2 i 3 k.k. orzekł karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; oskarżonego R. K.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego pod punktem XL i za to z mocy art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 kk połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobec R. K.

(1)jedną karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego L. G.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego Z. K.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego Z. K.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego Z. K.

(2)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLIV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego P. G.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLV uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego P. G.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLVI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego P. G.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLVII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejmuje na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego T. B.

(1)od popełnienia czynu opisanego pod punktem XLVIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego T. B.

(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem XLIX, z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W.” i za to z mocy art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazał go, a z mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonego T. B.

(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem L, z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W.” i za to z mocy art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k. i za to z mocy art. 229 § 3 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzekł wobec T. B.

(1)jedną karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; oskarżonego W. K. od popełnienia czynu opisanego pod punktem LI uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego W. K. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem LII, z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W.” i za to z mocy art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i skazał go, a z mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonego W. A. od popełnienia czynu opisanego pod punktem LIII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonego W. A. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem LIV z tym, że wyeliminował z opisu czynu, że oskarżony działał: „w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez S. W.

(1)i P. W.” i za to z mocy art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 kk i skazał go, a z mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonego P. S.

(1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego pod punktem LV i za to z mocy art. 86 § 1 k.k.s. skazał go na karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego M. K.

(1)kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego D. G. kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonej A. S. ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonej M. Z.

(1)ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego R. K.

(1)kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego T. B.

(1)kary łącznej pozbawienia wolności ustalając okres próby na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego W. K. ustalając okres próby na okres 3 (trzech) lat; na podstawie art. 69 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego W. A. ustalając okres próby na okres 3 (trzech) lat; zasądził od oskarżonych M. K.

(1)4300 (cztery tysiące trzysta) zł, od oskarżonego D. G. 300 (trzysta) zł, od oskarżonej A. S. 300 (trzysta) zł, od oskarżonej M. Z.

(1)300 (trzysta) zł, od oskarżonego R. K.

(1)800 (osiemset) zł, od oskarżonego T. B.

(1)300 (trzysta) zł, od oskarżonego W. K. 180 (sto osiemdziesiąt) zł, od oskarżonego W. A. 180 (sto osiemdziesiąt) zł, od oskarżonego P. S.

(1)1000 (tysiąc) zł tytułem opłaty i obciąża ich kosztami postępowania w sprawie na rzecz Skarbu Państwa; zasądził na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. K. A., Kancelaria Adwokacka, ul. (...), (...)-(...) W. kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. E. A., Kancelaria Adwokacka, ul. (...) (...), (...)-(...) W. kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądza na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. W. M., Zespół Adwokacki nr (...) w W., ul. (...), (...)-(...) W. kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. A. Ś., Kancelaria Adwokacka, ul. (...), (...)-(...) W. kwotę 5040 (pięć tysięcy czterdzieści) zł plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu. Apelację od powyższego wyroku złożyli: Obrońca oskarżonego M. K.

(1), który zaskarżył co do winy, na korzyść oskarżonego w części dotyczącej skazania w pkt. IX, X i XI z aktu oskarżenia oraz orzekania o kosztach postępowania. Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt. 1, 2 i 3 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. naruszenie prawa materialnego - art. 2 § 2 k.k.s. poprzez zastosowanie wobec oskarżonego ustawy nowej (kodeksu karnego skarbowego w brzmieniu po nowelizacji z dnia 28 lipca 2005 roku (Ustawa o zmianie ustawy - kodeks karny skarbowy i niektórych innych ustawa - Dz. U. nr 178 poz. 1479), w sytuacji gdy ustawa ta jest znacznie surowsza dla sprawcy niż ustawa obowiązująca uprzednio, w efekcie czego doszło do naruszenia przepisów postępowania - art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez prowadzenie postępowania o czyn, który uległ przedawnieniu, co stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.;
2. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 423 § 1 k.p.k., w zw. z art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k., w sytuacji, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało sporządzone i doręczone 14 miesięcy po jego wydaniu, co utrudnia obronie weryfikację podnoszonych w uzasadnieniu okoliczności, zważywszy na znaczący upływ czasu od dnia wydania wyroku;
3. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, w tym z zeznań świadka M. K.

(2), korzystającego z dobrodziejstwa art. 60 § 3 k.p.k. a w szczególności poprzez nieuzasadnione przypisanie wiarygodności jego zeznaniom w stosunku jedynie do części przytaczanych informacji, w tym w stosunku do czynu zarzucanego M. K.

(1)z pkt XI z aktu oskarżenia; 4. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 5 § 2 k.p.k., art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. w kwestii dotyczącej odpraw dla firm (...), (...), (...) oraz (...) poprzez zaniechanie oceny całokształtu materiału dowodowego rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego niedających się usunąć wątpliwe w zakresie wysokości należności celnej narażonej na uszczuplenie wskutek popełnienia przez M. K.

(1)przypisywanych mu czynów polegające niepopartym materiałem dowodowym ustaleniu, iż należność ta w chwili popełniania zarzucanych) czynów przekraczała dwustukrotność minimalnego wynagrodzenia, w efekcie czego oskarżonemu przypisano popełnienie przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6§ 2 k.k.s. w typie podstawowym, w sytuacji, gdy brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na wartość należności celnej narażonej na uszczuplenie i należało poczynić najkorzystniejsze dla oskarżonego ustalenia, iż wartość ta była małej wartości lub wręcz nieprzekraczana ustawowego progu, co niezależnie od zarzutu 1 również winno implikować umorzenie postępowania z powodu przedawnienia ścigania w oparciu o przepis art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., w efekcie czego doszło do zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.k.s.; 5. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mającą wpływ na treść tego orzeczenia, przejawiającą się w przyjęciu, że M. K.

(1)dopuścił się czynów opisanych w pkt. IX, X i XI aktu oskarżenia, w sytuacji gdy zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie mojemu mocodawcy sprawstwa tychże czynów, a w dalszej kolejności sprawstwa przestępstwa objętego zarzutem z punktu X. aktu oskarżenia w typie podstawowym; Na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 § 2 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie M. K.

(1)od wszystkich zarzutów, a w przypadku niepodzielenia stanowiska obrony co do zarzutu z punktu II.3 i II.5 apelacji, o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania w zakresie czynu z punktu X. aktu oskarżenia, a w zakresie czynów punktu IX. i XI aktu oskarżenia o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego D. G. , który zaskarżył wyrok w całości i na podstawie art. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 286 § 1 k.k., polegające na błędnym zastosowaniu tego przepisu i skazaniu oskarżonego D. G. za popełnienie zjawiskowej formy tego przestępstwa, w sytuacji, w której ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny oraz opis czynu przypisanego oskarżonemu wskazują, że oskarżony nie wypełnił swoim działaniem elementarnego znamienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k., tj. doprowadzenia do „rozporządzenia” mieniem, a jedynie, doprowadzenia do „uszczuplenia” należności publiczno - prawnych, a zatem ustalone przez Sąd I instancji zachowanie oskarżonego nie powinno zostać zakwalifikowane na podstawie tego przepisu ustawy; 2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k.s., polegające na błędnym zastosowaniu tego przepisu i skazaniu oskarżonego D. G. za popełnienie zjawiskowej formy tego przestępstwa, w sytuacji, w której transport towarów, o których mowa w zarzucie, objęty został procedurą celną już od chwili wjazdu do kraju, natomiast ustalone przez Sąd I instancji zachowanie oskarżonego, polegające na wprowadzeniu organów celnych w błąd co do wartości, ilości, rodzaju i kraju pochodzenia towaru nie należy do znamion przestępstwa z art. 86 § 1 k.k.s., a nadto, w sprawie nie ustalono wartości należności celnej narażonej na uszczuplenie; 3) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 270 § 1 k.k., polegające na błędnym zastosowaniu tego przepisu i uznaniu oskarżonego D. G. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k., w sytuacji, w której z ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego, jak i opisu czynu przypisanego oskarżonemu, nie wynika, aby oskarżony D. G. podrobił lub przerobił jakikolwiek dokument celny, albo dokumentu takiego jako autentycznego używał, 4) mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, tj. art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., polegającą na skazaniu oskarżonego D. G. za przestępstwo z art. z art. 86 § 1 k.k.s., w sytuacji, w której w stosunku do oskarżonego nastąpiło przedawnienie karalności tego przestępstwa; 5) mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, tj. art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającą na zaniechaniu wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku w zakresie przepisów prawa karnego materialnego, na podstawie których skazany został oskarżony D. G.; 6) mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k. i art. 4 k.p.k., poprzez naruszenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej kontrolowanej oceny dowodów i popadnięcie przez Sąd w dowolność ocen w zakresie oceny wiarygodności zeznań świadka M. K.

(2)i wyjaśnień oskarżonego D. G., w sytuacji, w której depozycji tego świadka nie potwierdzają inne dowody zgromadzone w sprawie oraz przeczą im wyjaśnienia oskarżonego nieprzyznającego się do winy, a nadto, w analogicznym stanie dowodowym i prawnym Sąd I instancji uniewinnił innych oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów, co powoduje, że orzeczenie w stosunku do oskarżonego D. G. dotknięte jest wewnętrzną niesprawiedliwością; 7) mającą wpływ na jego treść obrazę przepisów postępowania, tj. art. 92 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., polegającą na pominięciu w uzasadnieniu wyroku istotnych dla odpowiedzialności karnej oskarżonego D. G. okoliczności wynikających z zeznań świadka M. B., dotyczących braku możliwości weryfikacji przez agenta celnego materialnej prawdziwości dokumentów zgłaszanych do odprawy celnej oraz sprawdzenia przewożonego towaru, co doprowadziło do wydania orzeczenia opartego na wadliwej podstawie faktycznej; 8) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez błędne uznanie, że oskarżony D. G. poprzez potwierdzenie nieprawdy w dokumentach celnych pomógł we wprowadzeniu w błąd organów celnych co do rzeczywistej wartości, ilości, rodzaju, asortymentu i kraju pochodzenia towaru, w sytuacji, w której oskarżony D. G. nie miał świadomości, że do odprawy mogły celnej mogły zostać zgłoszone inne towary od ujawnionych w dokumentach przewoźnika, nie miał prawnej możliwości weryfikacji prawdziwości tych dokumentów oraz samodzielnej rewizji towaru, a nadto, w toku postępowania nie zostało udowodnione na podstawie innych okoliczności niż zeznania świadka M. K.

(2), że przewożony towar był niezgodny z dokumentacją oraz nie zostało ustalone jaki dokładnie był to towar i jaka była jego ilość, co poskutkowało niezasadnym przypisaniem oskarżonemu popełnienia przestępstw z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 6 § 2 k.k.s.; 9) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez błędne uznanie, że oskarżony D. G. wręczył celnikowi M. K.

(2)korzyść majątkową w zamian za zaniechanie wszczęcia postępowania karnego, w sytuacji, w której w ramach procedury składu celnego nie istniała możliwość wszczęcia takiego postępowania w zakresie niezgodności towaru z dokumentacją, w rezultacie czego, w sprawie nie ustalono z naruszeniem jakich przepisów prawa przez celnika miałoby się wiązać wręczenie korzyści majątkowej i czy miało to jakikolwiek związek z pełnioną przez tego celnika funkcją. Wskazując na powyższe, na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł o: I. zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego D. G. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXV wyroku, II. uchylenie wyroku i umorzenie postępowania w zakresie czynu opisanego pod punktem XXVI wyroku, III. zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego D. G. od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXVII wyroku, ewentualnie, uchylenie wyroku w tym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego R. K.

(1)i S. L.

(1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej oskarżonego R. K.

(1)w całości, zaś w części dotyczącej S. L.

(1)w zakresie uzasadnienia wyroku i na podstawie art. 427 § 2 oraz art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: I) w odniesieniu do osk. R. K.

(1): 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia , który miał istotny wpływ na jego treść, a polegający na: a) nieuzasadnionej odmowie wiary wyjaśnieniom osk. R. K.

(1)(które od początku postępowania były konsekwentne, logiczne i spójne) - z powodu ich sprzeczności z zeznaniami świadków : M. K.

(2), K. S. i A. S. ,które Sąd w sposób całkowicie dowolny i oderwany od materiału dowodowego zebranego w sprawie ocenił jako spójne i logiczne i finalnie uznał je za wiarygodne - co ostatecznie doprowadziło do skrajnie wadliwego przypisania R. K.

(1)winy w zakresie zarzuconych mu czynów;b) rażąco błędnym uznaniu za wiarygodne pomówienia R. K. przez św. M. K.

(2)pomimo tego ,że: - miał on ewidentny interes procesowy w pomawianiu innych oskarżonych (w tym mojego klienta ) ,dzięki czemu z jednej strony skutecznie umniejszył swój udział w sprawie ,z drugiej zaś dzięki swej postawie skorzystał z dobrodziejstwa art. 60 par. 3 k.k.; - depozycje tego świadka składane w toku postępowania przygotowawczego jak i przed Sądem nie były konsekwentne , roiło się w nich od wewnętrznych sprzeczności , były sprzeczne z relacjami innych świadków, a nadto - wbrew ocenie Sądu - nie znalazły potwierdzenia w innych osobowych źródłach dowodowych ; - z uwagi na leczenie psychiatryczne , depresję , nadużywanie alkoholu przez wiele lat przez M. K. , zażywanie przed aresztowaniem i w czasie pobytu w izolacji tzw. antydepresantów - przesłuchania tego świadka winny się odbywać z udziałem biegłego psychologa; - ocena wiarygodności pomówień tego świadka co do innych oskarżonych (w szczególności osk. S. W.

(1)) była skrajnie odmienna albowiem Sąd w tym zakresie całkowicie zdezawuował wartość dowodową zeznań św. M. K.- a przez te skrajnie odmienne oceny zeznań tego samego świadka Sąd I instancji popadł w nieusuwalną wewnętrzną sprzeczność w ocenie tego samego dowodu;

1. c)dokonaniu ustaleń faktycznych w zakresie czynów: XXXIX i XL a/o w sposób skrajnie dowolny, w oderwaniu od depozycji oskarżonych i świadków ,w szczególności w zakresie ustalenia ,że do spotkań w restauracji (...) na S. K. doszło dwukrotnie - czemu jednoznacznie przeczą relacje uczestników jedynego spotkania w tejże restauracji;
2. d)dokonaniu wadliwych (nie wynikających z materiału dowodowego) ustaleń co do przebiegu i wyników postępowania celnego w sprawie nr (...) w(...) w W. - w wyniku których Sąd I instancji nie dostrzegł, że : - R. K. w żaden sposób nie wpływał na bieg ani rozstrzygnięcie końcowe tego postępowania, co jasno wynika z zebranych dowodów ,w tym zeznań św. J. L. (poprzednio P.); - nie istniało zatem żadne uzasadnienie dla rzekomego przekazania R. K. przez M. K. jakichkolwiek gratyfikacji w związku z tym postępowaniem celnym; -przez okres ostatnich 10 miesięcy postępowanie toczyło się w Referacie (...) (...) w W. bez żadnego udziału ani zaangażowania R. K.; - finalne umorzenie postępowania z powodu przedawnienia było wynikiem błędu osób prowadzących postępowanie celne, które wbrew klarownym przepisom Ordynacji Podatkowej nie uznały za skutecznie doręczone pisma adresowane do firmy (...) i nie wydały decyzji domiarowej w sprawie należności celnych; - akta postępowania domiarowego w sprawie (...) żadną miarą nie wspierają zeznań świadków: M. K. , K. W. - S. i A. S. -a przecież teza odmienna wprost wynika z uzasadnienia wyroku (str. 155 ).
3. e)przyjęciu winy R. K. w zakresie czynu XXXIX i XL: - bez ustalenia z jakimi osobami rzekomo działał wspólnie i w porozumieniu; - poprzez przyjęcie, że rzekoma korzyść majątkowa została mu przekazana przez A. S. za pośrednictwem M. K. - które to ustalenie nie wynika z żadnego dowodu zgromadzonego w sprawie; - bez ustalenia za jakie rzekome naruszenie przepisów prawa R. K. rzekomo przyjął korzyść majątkową - które to zaniechania i ustalenia dobitnie przekonują o dowolności ustaleń Sądu Okręgowego; 2) rażącą obrazę przepisów postępowania (art.2 § 2 k.p.k.; art. 4 k.p.k.; art. 5 § 2 k.p.k.; art.7 k.p.k.; art. 171 § 7 k.p.k. ;art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 i 2 k.p.k.) mającą doniosły wpływ na treść orzeczenia ,a polegającą na:
4. a)dokonaniu ustaleń faktycznych w zakresie rozstrzygnięcia o winie R. K.: z rażącym przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów w sposób dowolny, zaniechaniu uwzględnienia okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, niedopuszczalnym rozstrzyganiu nie dających się usunąć wątpliwości w zakresie winy tego oskarżonego na jego niekorzyść, czynienie istotnych dla losów oskarżonego ustaleń wbrew zasadom logiki i prawidłowego rozumowania, dopuszczenie się przy ocenie dowodów istotnych błędów natury faktycznej i logicznej oraz w oparciu o nieprawdziwe ustalenia faktyczne;
5. b)zaniechaniu wskazania w uzasadnieniu skarżonego wyroku : - w zakresie oceny zeznań świadków: K. W.-S. i A. S. dlaczego Sąd dał wiarę ich relacjom składanym na etapie postępowania przygotowawczego, a nie odniósł się ,nie omówił ,a co najważniejsze nie ocenił b. istotnej zmiany zeznań przez świadków na etapie postępowania przed Sądem, nie przeprowadził żadnej analizy i oceny tych zmian i ewidentnych sprzeczności - co wskazuje, że albo nie dostrzegł tych doniosłych rozbieżności, albo w sposób zupełnie nieuprawniony je zbagatelizował - a przecież z uwagi na rangę zeznań tych świadków dla rozstrzygnięcia o winie R. K. owe rażące zaniechania samoistnie dyskwalifikują wyrok Sądu I instancji w zaskarżonej części -gdyż nie można prześledzić rozumowania Sądu w tym zakresie ,a tym bardziej podjąć merytorycznej polemiki z ustaleniami Sądu; - rażącej wewnętrznej sprzeczności w ocenie zeznań: M. K., K. W. –S. i A. S. w kontekście odpowiedzialności różnych oskarżonych, szczególnie dobitnie widocznej przy ocenie wiarygodności tych świadków przy uzasadnianiu rozstrzygnięcia o winie osk. S. W. i R. K.; - w oparciu o jakie dowody' zebrane w sprawie Sąd przyjął, że w kontekście czynów przypisanych R. K. doszło do dwóch spotkań w restauracji (...) i ustalonego w uzasadnieniu przebiegu tych spotkań; - przyczyn nieuprawnionego honorowania a wręcz czynienie ostatecznych ustaleń w sprawie w oparciu o depozycje św. K. W. – składane w pierwszej fazie postępowania przygotowawczego mimo tego, że były one składane w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi (art. 171 § 5 i 7 k.p.k. ) - czego Sąd zdaje się nawet nie dostrzegać (vide -uzasadnienie wyroku); - dlaczego wielce istotne sprzeczności w relacjach św. K. na temat: okoliczności rzekomego przyjęcia należności przez R. K. , rozbieżności na temat wysokości tej kwoty, ustalenia ód kogo te środki pochodziły , za co zostały rzekomo przekazane - nie zostały przez Sąd dostrzeżone, poddane analizie i racjonalnie krytycznie ocenione - a zamiast tego Sąd twierdzi, że zeznania K. są konsekwentne, spójne i znajdują wsparcie w innych dowodach - co jest twierdzeniem- w świetle zebranych dowodów-oględnie mówiąc co najmniej dowolnym; II) w odniesieniu do osk. S. L.

(1)skarżonemu uzasadnianiu zarzucił : - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że w realiach sprawy niniejszej brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia ,że S. L.

(1)dopuścił się zarzuconych mu czynów ,w sytuacji gdy staranna analiza i ocena zebranych dowodów winna prowadzić do wniosku ,że materiał dowodowy jednoznacznie wykazał, że zachowanie S. L. było we wszystkich aspektach zgodne z prawem, a postępowanie w sprawie niniejszej klarownie wykazało ,że nie miał on nic wspólnego z przestępczą działalnością M. K.

(2). Podnosząc powyższe zarzuty na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł o : - w zakresie osk. R. K.

(1)- o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od obu zarzutów, ewentualnie - o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. - w zakresie osk. S. L.

(1)o zmianę uzasadnienia w zaskarżonej części i ustalenie ,że w realiach sprawy niniejszej brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia ,że S. L.

(1)dopuścił się zarzuconych mu czynów. Obrońca oskarżonej A. S. zaskarżył wyrok w części, tj. w zakresie uznania oskarżonej za winną popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXV i na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 3 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na nieudowodnieniu okoliczności faktycznych, a mianowicie: - działania oskarżonej w z góry powziętym zamiarze, - działania oskarżonej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, - nie dopełnienia przez oskarżoną obowiązków służbowych, - uszczuplenia należności Skarbu Państwa i przyjęciu ich za ustalone bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym. Na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonej również w zakresie zarzutu opisanego pod punktem XXXV. Obrońca oskarżonej MonikiZarzyckiej zaskarżył wyrok w zakresie czynu opisanego w pkt. XXXVI w całości i zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 231 § 1 k.k. oraz art. 231 § 2 k.k., w szczególności z uwagi na fakt, iż w komparycji wyroku Sąd wskazuje art. 231 § 2 k.k., zaś w uzasadnieniu art. 231 § 1 k.k., przy czym Sąd nie wykazał, ani nawet nie odniósł się do tego, na czym polegało wyczerpanie dyspozycji jednego z dwóch wskazanych przepisów zważywszy, że przestępstwa tego można dopuścić się jedynie z winy umyślnej, natomiast sam fakt uchybień w odprawach celnych nie jest równoczesny z winą co do zamiaru popełnienia takiego przestępstwa, zważywszy w szczególności tę okoliczność, iż M. Z. nie miała fizycznej możliwości takiej weryfikacji dokonywanych odpraw by zweryfikować dokumentacje z faktycznym ładunkiem, co wymagało kilku godzin pracy, zaś przeciętnie M. Z. miała około 30 odpraw dziennie, a tym samym, bez swojej winy nie mogła jednocześnie zweryfikować ładunku danej odprawy, a ponadto Sąd nie wskazał w przypadku art. 231 § 2 k.k. na czym miałaby polegać korzyść majątkowa jaką miałaby uzyskać M. Z., przy czym Rozporządzenie Ministra finansów z dnia 02.08.2001 r. (Dz. U. Nr 84 poz. 914) w sprawie wypadków w których zgłoszenie celne ... funkcjonariusz celny nie był zobowiązany do dokonywania w każdym przypadku rewizji celnej, zwłaszcza tam, gdzie przedstawiona dokumentacja nie budziła wątpliwości; II. obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia poprzez naruszenie: - art. 424 § 1 ust. 1 k.p.k. na skutek braku wskazania jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, co powoduje niemożność oceny przesłanek jakimi się Sąd kierował przy rozstrzyganiu sprawy, jak również niemożność dobrania stosownych argumentów i zarzutów w apelacji oraz ocenę Sądu wyższej instancji, co do rozstrzygnięcia Sądu in meriti, - art. 424 § 2 k.p.k. poprzez uznanie winy oskarżonej M. Z. w zakresie czynu z pkt. XXXVI aktu oskarżenia pomimo iż jednakowe dowody zebrane w zakresie pkt. XXXVII aktu oskarżenia doprowadziły do jej uniewinnienia w zakresie tego czynu, co czyni wewnętrzną niespójność i niesprawiedliwość wyroku zwłaszcza, że Sąd nie wyjaśnił jakie różnice w dowodach oraz w dokonanych ustaleniach powodowały tak daleko idące różnice w ocenie zarzucanych M. Z. dwóch czynów, - art. 8 § 1 k.p.k. poprzez dokonanie oceny nie na samodzielnych ustaleniach lecz na ustaleniach dokonanych przez inny organ – postępowaniu dyscyplinarnym Izby Celnej, bez wskazania okoliczności, które Sąd uznał za wiarygodne w ramach tego postępowania, - art. 7 k.p.k. nakazujące kształtowanie swoich przekonań na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, natomiast przytoczone przez Sąd dowody - zeznania świadka T. C., H. T. L. A. oraz G. P. (k. 139 uzasadnienia), którzy nie zeznali nic obciążającego, ustalenia Izby Celnej w ramach postępowania dyscyplinarnego, które to postępowanie nie zawiera innych nowych dowodów ponadto, co ustalone przed Sądem, a jedynie dokonało ocen stanu faktycznego, tak jak i postępowanie w sprawie 3 Ds 446/05/7, które przecież nie wskazało winy M. Z. względnie zeznania czy wyjaśnienia M. K.

(2), w których brak jest elementów bezpośredniego pomówienia i których Sąd nie obdarzył pełnym zaufaniem nie dają podstawy do przyjęcia, iż M. Z. może być winną zarzucanego jej czynu i dokonania rozstrzygnięcia takiego, jak uczynił Sąd Okręgowy, - art. 5 § 2 k.k. - poprzez nieuwzględnienie zasady „in dubio pro reo”, gdy tymczasem ani Prokurator, ani Sąd nie wskazał, czy M. Z. dopuściła się naruszenia przepisów prawa lub też zasad pragmatyki służbowej organów celnych, przy czym nie wzięto pod uwagę, że powstałe nieprawidłowości nie były w wyniku działań funkcjonariuszy celnych, w tym M. Z., gdyż to osoby trudniące się importem starają się wprowadzić na rynek towary w korzystnych realiach (charakteru asortymentu, ilości, jakości, kraju pochodzenia, użytych do produkcji materiałów, itp.), zaś weryfikacja dokumentów celnych i towarów zawartych w kontenerze trwa około 8 godzin, zaś M. Z. i inni merytoryczni pracownicy celni mieli w okresie objętym aktem oskarżenia w tej jednostce celnej średnio około 30 odpraw dziennie o czym zarówno jej przełożeni, jak i organa Państwa wiedzieli i akceptowali taki porządek, godząc się na to, że realia pracy nie pozwalają na weryfikację zgłoszeń celnych i jedynie wyrywkowo można przeprowadzać takie kontrole, - art. 424 § 1 k.k. poprzez wskazanie w komparycji wyroku art. 321 § 2 k.k., zaś w uzasadnieniu wskazanie art. 321 § 1 k.k., co powoduje, iż w istocie zachodzi wątpliwość jak ostatecznie Sąd zakwalifikował czyn przypisany M. Z., przy czym należy podkreślić, iż z uzasadnienia wynika, iż Sąd nie przyjął działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co sugerowałoby, iż w istocie pomyłka co do kwalifikacji prawnej nastąpiła w komparycji wyroku, jednak, co do zasady wyrok wraz z uzasadnieniem nie są spójne, - art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez prowadzenie niniejszego postępowania z naruszeniem zasady res judicata, albowiem w niniejszej sprawie doszło do wydania prawomocnego orzeczenia przez Prokuraturę Rejonową Warszawa Praga Północ sygn. 1 Ds 71/03/V z dnia 30.03.2004 r. o umorzeniu śledztwa, które nie zostało podjęte po wydaniu tego postanowienia. Mając na uwadze powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie M. Z. od popełnienia czynu opisanego w pkt. XXXVI. Obrońca oskarżonego TadeuszaBroniszewskiego zaskarżył wyrok co do pkt. XLIX i L na jego korzyść i na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 § 2 i 3 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, w postaci naruszenia art. 7 k.p.k. poprzez dowolne i uchybiające zasadzie logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego ocenę zeznań świadków T. B.

(2)i S. K., 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu T. B.

(1)winnym popełnienia czynów wymienionych w pkt. XLIX i L wyroku, pomimo iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy podstaw do takich ustaleń nie daje, a w szczególności to, iż brak szczegółowego ustalenia i wskazania w postępowaniu dowodowym transportów realizowanych przez pracowników oskarżonego T. B.

(1)czyni wątpliwym zarzut nie zgłaszania towarów do odpraw celnych na ternie Polski. W oparciu o powyższe zarzuty na zasadzie art. 427 § 1 k.pk. w zw. art. 437 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnianie oskarżonego T. B.

(1)od czynów opisanych w pkt. XLIX i L. Obrońca oskarżonego W. K. zaskarżył na korzyść orzeczenie w pkt. LII i na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. i art. 438 § 2 i 3 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił: 1.obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia w postaci naruszenia art. 7 k.p.k. poprzez dowolną uchybiającą zasadzie logicznego rozumowania oraz sprzeczną z doświadczeniem życiowym ocenę zeznań świadków P. G.

(2), S. G.

(1)i M. G., 2.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu oskarżonego W. K. winnym popełnienia czynu z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. pomimo, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy podstaw do takich ustaleń nie dają a w szczególności, że świadkowie P. G.

(2), S. G.

(1)i M. G. prowadzili własne działalności gospodarcze i wykonując przewozy w ramach otrzymanych zleceń transportowych w transporcie międzynarodowym w ramach konwencji CMR mieli obowiązek zgłaszania towaru do odpraw celnych i działali na swój rachunek i koszt. W oparciu o powyższe zarzuty na zasadzie art. 427 § 1 k.p.k. w zw. z art. 437 k.p.k. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego W. K. od czynu opisanego w pkt. LII. Obrońca oskarżonego W. A. zaskarżył wyrok w części dotyczącej uznania go za winnego w zakresie czynu w pkt. LIV i na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt. 8 k.p.k. a także art. 438 pkt. 1, 2 i 3 k.p.k. wyrokowi powyższemu zarzucił: 1) procedowanie przez Sąd orzekający i wydanie orzeczenia skazującego w przedmiocie czynu W. A. z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 286§1 kk w zw. z art. 12 k.k. pomimo, iż postępowanie karne co do tego samego czynu, tej samej osoby, w tym samym okresie czasu - choć przy innej ocenie prawnej dotyczącej jego kwalifikacji prawnej - zostało już prawomocnie zakończone postanowieniem Prokuratury Okręgowej w Łodzi z dnia 30 czerwca 2007 roku, o sygn. akt VI Ds 79/07, o umorzeniu śledztwa przeciwko osobie W. A. i nie zostało wznowione w trybie art. 327§2 k.p.k. przez prokuratora nadrzędnego, 2) obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 286§1 k.k., poprzez uznanie oskarżonego za winnego i skazanie go za czyn z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., pomimo braku znamion określonych w przepisie art. 286 k.k., tj. wprowadzenia innej osoby w błąd oraz doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia jakimkolwiek mieniem, szczególnie w jego ujęciu w opisie czynu w „dotychczas nieoszacowanej kwocie”, 3) mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a to przepisu art. 413 §2 pkt 1 k.p.k., poprzez rozbieżności w zarzucie wydanego wyroku pomiędzy opisem czynu oskarżonego, który to miał popełnić swój czyn zabroniony w formach podżegania i pomocnictwa, a kwalifikacją prawną czynu przypisanego W. A., tj. z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., podczas gdy opis zarzucanego czynu powinien być precyzyjny i dokładny oraz winien odpowiadać jego kwalifikacji prawnej, 4) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na niezasadnym przyjęciu, że w/wym. oskarżony popełnił opisany w wydanym wyroku czyn, podczas gdy zebrany materiał dowodowy i prawidłowo ustalony stan faktyczny przeczą temu wnioskowi. Stawiając powyższe zarzuty, na podstawie art. 427§1 k.p.k., art. 437§1 i 2 k.p.k. oraz art. 439§ 1 pkt 8 k.p.k. wniósł o: - uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie czynu z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 286§ 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i umorzenie postępowania karnego w tym zakresie, ewentualnie o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, lub o - uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie czynu z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego P. S.

(1)zaskarżył wyrok w całości, zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając: - obrazę przepisów prawa materialnego poprzez bezzasadne przyjęcie, iż zarzucany oskarżonemu czyn (opisany pod punktem LV wyroku) należy kwalifikować jako przestępstwo z art.l8§3 k.k. w zw. z art. 86§3 k.k.s., podczas gdy zachowanie przypisane oskarżonemu wyczerpuje znamiona wykroczenia skarbowego z art. 18§3 k.k. w zw. z art.86§4 k.k.s., - rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary przekraczającej stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienia. - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę wyroku w części wymierzającej oskarżonemu karę grzywny przez obniżenie jej do 30 stawek dziennych o wartości 30zł. Prokurator zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonych: 1. S. W.

(1), R. W., P. M.

(1), S. L.

(1), M. W.

(1), P. M.

(2), L. K., M. M.

(1), L. G.

(1), Z. K.

(1), Z. K.

(2), P. G.

(1)- w całości, 2. M. K.

(1)-w zakresie czynu z punktu VIII,

1. A. S. - w zakresie czynu z punktu XXXII, XXXIII, XXXIV,
2. M. Z.

(1)- w zakresie czynu z punktu XXXVII, 5. T. B.

(1)- w zakresie czynu z punktu XLVIII,

1. W. K. - w zakresie czynu z punktu LI,
2. W. A.. - w zakresie czynu z punktu LIII. Powołując się na przepis art. 438 pkt 3 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił:
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu przez Sąd, że oskarżeni: S. W.

(1)nie popełnił przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. oraz M. K.

(1), R. W., S. L.

(1), M. W.

(1), L. K., A. S., P. G.

(1), T. B.

(1), W. K. i W. A. nie popełnili przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci m.in. wyjaśnień M. K.

(2), B. P., K. S., A. S., M. B., M. W.

(1), J. Z., R. K.

(1), L. G.

(1), D. G. i innych, zeznań świadków m.in.: M. W.

(3), E. S., K. L., wyników analizy uzyskanych wykazów połączeń telefonicznych, dokumentacji celnej z odpraw towarów, dokumentacji z postępowań kontrolnych i dyscyplinarnych prowadzonych przez Izbę Celną w W., wypisów z KRS, w tym dot. firmy (...), aktów notarialnych, przeprowadzonych analiz kryminalistycznych i innych prowadzi do wniosku, że wymienieni oskarżeni dopuścili