177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 6 lutego 2015 r. sygn. akt II K 480/14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. K. w ten sposób, że:
kk znajdując się w stanie pod wpływem środka odurzającego w postaci amfetaminy w stężeniu 65,4 ng/ml oraz metaamfetaminy w stężeniu 365,9 ng/dm 3, na trasie N. – N. – P., kierował samochodem osobowym marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...), tj. o czyn z art.
woj. (...) kierując samochodem osobowym marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez przekroczenie na tym terenie prędkości oraz znajdując się w stanie pod wpływem środka odurzającego w postaci amfetaminy w stężeniu 65,4 ng/ml oraz metaamfetaminy w stężeniu 365,9 ng/dm 3, wskutek czego na łuku drogi w lewo stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na lewe pobocze a następnie uderzył kierowanym przez siebie pojazdem w betonowy przepust skutkiem czego pasażer tego samochodu R. S. doznał obrażeń ciała w postaci złamania wyrostka łokciowego kości łokciowej prawej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonego na okres powyżej siedmiu dni w rozumieniu art. 157 § 1 kk, tj. o czyn z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk. Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 6 lutego 2015r. w sprawie sygn. akt II K 480/14: I. uznał oskarżonego K. K. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art.
kk i za to na podstawie art.
na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego K. K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, III. uznał oskarżonego K. K. winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i za to na podstawie art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 42 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego K. K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, V. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk połączył wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i wymierzył jedną karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 85 kk, art. 86 § 1 kk i art. 90 § 1 kk połączył orzeczone środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym i orzekł jeden środek karny w postaci 5 (pięciu) lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, VI. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierzył mu opłaty. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając orzeczenie Sądu I instancji w całości na niekorzyść oskarżonego K. K.. Na podstawie art. 438 pkt 1 kpk wyrokowi zarzucił: - obrazę prawa materialnego w postaci art. 42 § 1 kk poprzez orzeczenie wobec oskarżonego za czyn z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk środka karnego w postaci 4 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na podstawie art. 42 § 1 kk, podczas gdy w sytuacji, gdy oskarżony w czasie popełnienia czynu z art. 177 § 1 kk znajdował się pod wpływem środka odurzającego w postaci amfetaminy w stężeniu 65,4 ng/ml oraz metaamfetaminy w stężeniu 365,9 ng/dm 3, podstawą prawną zastosowania tego środka karnego powinien być art. 42 § 2 kk, - obrazę prawa materialnego w postaci art. 90 § 1 kk poprzez zastosowanie tego przepisu jako jednej z podstaw prawnych połączenia oskarżonemu środków karnych w postaci zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w sytuacji, gdy prawidłową podstawą prawną połączenia oskarżonemu wymierzonych środków karnych powinien być art. 90 § 2 kk. Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu poprzez orzeczenie w pkt IV wyroku środka karnego w postaci czterech lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie art. 42 § 2 kk oraz poprzez zmianę podstawy prawnej połączenia w punkcie V wyroku oskarżonemu środków karnych na art. 85 kk, art. 86 § 1 kk i art. 90 § 2 kk, pozostałe rozstrzygnięcia w zaskarżonym wyroku pozostawiając bez zmian. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja jest zasadna bowiem w podstawach prawnych rozstrzygnięć z pkt. IV i V części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku Sąd I instancji powołał niewłaściwe przepisy kodeksu karnego. Oczywistym jest, że podstawą prawną orzeczenia w niniejszej sprawie wobec oskarżonego K. K. środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym jest w odniesieniu do obydwu przypisanych mu czynów art. 42 § 2 k.k., jako że oskarżony dopuścił się ich popełnienia będąc pod wpływem środka odurzającego. Błędnie więc Sąd ten w pkt. IV jako podstawę prawną orzeczenia tego środka karnego przyjął art. 42 § 1 k.k., co przyznał w pisemnym uzasadnieniu wyroku ( str.3 uzasadnienia, k.99 akt ). W tym zakresie wyrok Sądu I instancji podlegał zmianie. Dla Sądu Okręgowego nie ulega też wątpliwości że w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o łącznym środku karnym zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym z pkt. V części dyspozytywnej błędnie powołany został art. 90 § 1 k.k. mówiący o ogólnych zasadach stosowania środków karnych, zamiast art. 90 § 2 k.k. który odwołuje się do przepisów o karze łącznej w przypadku orzeczenia za zbiegające się przestępstwa zakazów tego samego rodzaju, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. W tym zakresie Sąd Okręgowy także zmienił zaskarżony wyrok. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do ingerencji w treść wyroku poza zarzutami apelacji, w oparciu o art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k. czy też art. 455 k.p.k. Sąd Okręgowy rozważał czy nie nastąpiło zatarcie skazania za przestępstwo z art.
za które K. K. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 29.11.2001 r. w sprawie VI K 183/01, co warunkowało w niniejszej sprawie kwalifikację prawną czynu z art.
Na podstawie akt sprawy VI K 183/01 Sąd Okręgowy ustalił że wprawdzie orzeczoną w tamtej sprawie karę ograniczenia wolności oskarżony wykonał 17.05.2002 r., wykonał również w dniu 23.09.2002 r. środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, brak jest jednak jakichkolwiek danych o wykonaniu świadczenia pieniężnego w kwocie 200 zł., orzeczonego na podstawie art. 49a § 1 k.k. Brak wykonania tego środka karnego warunkuje ustalenie że skazanie w wyżej wymienionej sprawie nie zostało zatarte. W tym stanie rzeczy zmieniając zaskarżony wyrok w sposób wyżej wskazany, Sąd Okręgowy w pozostałej części utrzymał go w mocy wobec oskarżonego K. K.. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. mając na uwadze zasady słuszności, zważywszy iż zmiana wyroku była efektem uchybienia Sądu I instancji Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.