O kosztach zastępstwa procesowego Sąd Okręgowy orzekł na zasadzie art. 98 kpc stosownie do wyniku sporu. Powyższy wyrok w całości apelacją zaskarżył powód – (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Zaskarżonemu wyrokowi powód zarzucił naruszenie: I. Art.
470 60 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 28 ust. 1 w zw. z art. 41 Prawa telekomunikacyjnego oraz art. 30 ust. 2 dyrektywy nr 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) poprzez: - utrzymanie w mocy Decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, której istotą jest odmowa (uchylenie się przez organ, zaniechanie) rozstrzygnięcia sprawy, mimo iż istniała podstawa prawna oraz zachodziły przesłanki do wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej o warunkach hurtowych rozliczeń między (...) S.A. (art.
28 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego); - błędne uznanie przez Sąd, że określenie warunków rozliczeń między (...) a (...) S.A. w związku z realizacją usługi (...) jest niemożliwe, ze względu na niewykazanie przez (...) prawidłowej wysokości opłaty hurtowej i w konsekwencji wadliwe przyjęcie, że – w okolicznościach wynikających z przebiegu postępowania administracyjnego – była dopuszczalna odmowa merytorycznego rozstrzygnięcia przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o warunkach rozliczeń hurtowych między stronami (art.
28 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego); - wadliwe przyjęcie przez Sąd nieprzydatności alternatywnej metody ustalenia warunków hurtowych rozliczeń (tzw. benchmarkingu), które doprowadziło Sąd do mylnego wniosku, iż dopuszczalne było zakończenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej poprzez wydanie Decyzji odmawiającej ustalenia warunków rozliczeń między (...) a (...) S.A. w związku z realizacją usługi (...) (art. 28 ust. 1 w zw. z art. 41 Prawa telekomunikacyjnego); - pominięcie twierdzeń oraz części zarzutów przedstawionych przez powoda, skutkujące nieprawidłowym ustaleniem podstawy faktycznej Wyroku i pominięciem meritum sprawy (art.
w zw. z art. 479 60 Kodeksu postępowania cywilnego – nierozpoznanie istoty sprawy); - błędne przyjęcie przez Sąd, iż (...) nieprawidłowo określił koszty ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją usługi (...) m.in. w związku z wadliwą wykładnią art. 30 ust. 2 dyrektywy o usłudze powszechnej, polegającą na nietrafnym wniosku Sądu co do rodzaju kosztów uwzględnianych w ramach ustalania wysokości opłaty (...) (art.
z art. 30 ust. 2 dyrektywy o usłudze powszechnej); II. art. 227 w zw. z art. 217 § 2, art. 235 § 1 zd. 1, art. 233 § 1 w zw. z art. 328 § 2 oraz art. 236 i art. 224 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego poprzez: - dokonanie przez Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych, w szczególności co do zebrania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w toku postępowania administracyjnego zakończonego Decyzją, wyjaśnień przedsiębiorców telekomunikacyjnych (w tym (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) S.A., (...) sp. z o.o.) dotyczących ponoszonych przez nich kosztów związanych z realizacją usługi (...) i w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie, iż Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonał niezbędnych czynności celem ustalenia stanu faktycznego sprawy, podczas gdy powyższe wyjaśnienia zostały złożone przed wszczęciem rzeczonego postępowania administracyjnego i bez żadnego związku z nim, a przede wszystkim w innym celu niż ustalenie wysokości opłaty (...), tj. właśnie dla „wypracowania metodologii rozstrzygania sporów między przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w zakresie opłat za przenośność numerów” (art. 227 w zw. z art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego), czego organ zaniechał, - sformułowanie przez Sąd I instancji gołosłownych tez, nieznajdujących oparcia w materiale dowodowym sprawy, a powielających nieudowodnione twierdzenia pozwanego (art. 227 w zw. z art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego), - nieprzeprowadzenie przez Sąd wnoszonych przez powoda dowodów na okoliczności mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 w zw. z art. 217 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego), - nieustosunkowanie się przez Sąd do wniosków dowodowych (...) (art. 236 Kodeksu postępowania cywilnego), - nierozważenie wszechstronne materiału zebranego w sprawie oraz niewskazanie w uzasadnieniu wyroku dowodów, na których Sąd oparł się rozstrzygając sprawę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 233 § 1 w zw. z art. 328 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego), - przedwczesne zamknięcie rozprawy (art. 224 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego), - błędne oddalenie przez Sąd I instancji wniosku (...) o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka, mimo iż dowód został zgłoszony na okoliczności sporne w sprawie, które nie zostały dostatecznie wyjaśnione (art. 227 w zw. z art. 217 § 2 i 3 Kodeksu postępowania cywilnego). Powołując się na powyższe zarzuty powód wniósł o: I. zmianę przez Sąd Apelacyjny zaskarżonego wyroku w całości poprzez orzeczenie o uchyleniu zaskarżonej Decyzji w całości lub ewentualnie – w przypadku stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny braku podstaw do uwzględnienia żądania postawionego w pkt I. – o: II. zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez orzeczenie o zmianie Decyzji w całości poprzez ustalenie warunków współpracy pomiędzy (...) S.A. i (...) w zakresie hurtowych rozliczeń dotyczących realizacji usługi przeniesienia przydzielonego numeru przy zmianie dostawcy usług do sieci innego operatora w sposób określony w pkt II. petitum odwołania (...) od Decyzji lub ewentualnie – w przypadku stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny braku podstaw do uwzględnienia żądań postawionych w pkt I. i II. – o: III. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji, i w każdym przypadku o IV. orzeczenie o kosztach procesu, w tym kosztach zastępstwa procesowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, Ponadto na wypadek nieuwzględnienia przez Sądu Apelacyjny żądania wyrażonego w pkt I., powód wniósł o: V. przeprowadzenie dowodów wskazanych w petium odwołania (...), VI. w trybie art. 380 Kodeksu postępowania cywilnego o rozpoznanie postanowienia dowodowego Sądu I instancji wydanego na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. w przedmiocie oddalenia wniosku Powoda o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania p. J. Z. w charakterze świadka na okoliczność rodzaju i wysokości kosztów ponoszonych przez (...) w ramach procesu przenoszenia numerów telefonicznych z sieci ruchomej (...) do sieci innych operatorów komórkowych oraz metodologii ustalania wysokości tych kosztów. Na etapie postępowania apelacyjnego pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. (k. 303 akt sprawy) pełnomocnik (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. poinformował Sąd, że przedsiębiorca ten jest następcą prawnym zainteresowanego – (...) S.A. z siedzibą w W.. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia faktyczne poczynione w sprawie Sąd Apelacyjny w pełni podziela i przyjmuje za podstawę dla własnych rozważań. Określenie warunków rozliczeń między (...) a (...) S.A. w związku z realizacją usługi (...) jest określeniem warunków dostępu telekomunikacyjnego, zgodnie z art.2 ust pkt 6d ustawy Prawo telekomunikacyjne. Jest bezsporne, że w dniu 25 marca 2010 r. (...) wystąpił do (...) z propozycją rozpoczęcia negocjacji dotyczących ustalenia warunków hurtowych rozliczeń opłaty z tytułu realizacji usługi przeniesienia przydzielonego numeru przy zmianie dostawcy usług ( usługa (...)), a następnie z uwagi na brak porozumienia wystąpił w dniu 14 maja 2010 r. do Prezesa UKE z wnioskiem o określenie terminu zakończenia negocjacji. Wniosek ten został uwzględniony przez Prezesa UKE w postanowieniu wydanym w dniu 11 czerwca 2010 r., w którym określił on na dzień 18 czerwca 2010 r. termin zakończenia negocjacji. Skoro zatem nie zawarto w tym terminie umowy, zgodnie z art.27 ust 2b ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, każda ze stron może zwrócić się do Prezesa UKE z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy Ponieważ wnioskiem z dnia 10 czerwca 2011 r. (...)wystąpił do Prezesa UKE o ustalenie warunków hurtowych rozliczeń z tytułu realizacji usługi (...) pomiędzy powodem a zainteresowanym, zastosowanie miał przepis art. 28 ust. 1ustawy Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z którym Prezes UKE podejmuje decyzję o dostępie telekomunikacyjnym w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 27 ust. 2 i 2b. Treść przytoczonego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że podjęcie decyzji o dostępie telekomunikacyjnym w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku w sytuacji, gdy zostały spełnione przesłanki o których mowa w art. 27 ustawy Prawo telekomunikacyjne, jest bezwzględnym obowiązkiem Prezesa URE. Rozstrzygnięcie sprawy polegało w tym przypadku na zajęciu stanowiska in meriti odnośnie istoty sporu istniejącego pomiędzy powodem a zainteresowanym w powyższym zakresie. Nie oznacza to konieczności uwzględnienia wniosku w całości lub w części. Prezes obowiązany jest jednak rozstrzygnąć istniejący między stronami spór. Odmowa określenia warunków umowy ( oddalenie wniosku o wydanie decyzji w sprawie rozstrzygnięcia kwestii spornych lub określenia warunków współpracy ) w trybie art.28 ustawy Prawo telekomunikacyjne może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, gdy ustalenie warunków nie dotyczy dostępu telekomunikacyjnego, a więc przepis ten nie ma zastosowania. Jak jednak wyżej wskazano nie miało to miejsca w niniejszej sprawie. Zaskarżona Decyzja z uwagi na brak podstawy prawnej podlega jedynemu przewidzianemu przez przepisy prawa procesowego rozstrzygnięciu – uchyleniu (vide Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2013 r. VI ACa 1017/12). Uwzględnienie powyższego zarzutu, jako najdalej idącego, czyni bezprzedmiotowymi pozostałe zarzuty apelacji jak również wnioski dowodowe zgłoszone przez (...) (zgłoszone w przypadku nieuwzględnienia przez Sąd Apelacyjny wniosku odwołania o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez orzeczenie o uchyleniu zaskarżonej Decyzji w całości ). Mając powyższe względy na uwadze, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony Wyrok orzekając jak w sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania za obie instancje orzeczono stosownie do wyniku sporu, zasądzając na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych (art.98 k.p.c.).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.