Sygn. akt I C 956/12 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 9 listopada 2011 r. skierowanym do Sądu Okręgowego w Łodzi, powód M. S., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P.H.U. (...) w Ł., reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym i orzeczenie nim, aby pozwani I. K. i A. U., wspólnicy spółki jawnej pod nazwą (...) spółka jawna - K., U.bło z siedzibą w W., zapłacili solidarnie powodowi kwotę 147.560,76 zł, w tym: - kwotę 91.700,00 zł, jako pozostałą do zapłaty część należności głównej z faktury VAT nr (...), wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę, liczonymi od dnia 1 marca 2011 roku do dnia całkowitego zaspokojenia roszczenia; - kwotę 16.473,49 zł, jako należność główną wynikającą z faktury VAT nr (...) z dnia 21 października 2010 roku, wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę, liczonymi od dnia 5 listopada 2010 roku do dnia całkowitego zaspokojenia roszczenia; - kwotę 16.816,77 zł, jako należność główną wynikającą z faktury VAT nr (...) z dnia 14 stycznia 2011 roku, wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę, liczonymi od dnia 15 lutego 2011 roku do dnia całkowitego zaspokojenia roszczenia; - kwotę 184,50 zł, jako należność główną wynikającą z faktury VAT nr (...) z dnia 2 marca 2011 roku, wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę, liczonymi od dnia 17 marca 2011 roku do dnia całkowitego zaspokojenia roszczenia; - kwotę 22.386,00 zł, jako należność główną wynikającą z faktury VAT nr (...) z dnia 4 marca 2011 roku, wraz z ustawowymi odsetkami za zwłokę, liczonymi od dnia 19 marca 2011 roku do dnia całkowitego zaspokojenia roszczenia; - oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych - w ciągu czternastu dni od daty doręczenia nakazu zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że strony, prowadzące działalność gospodarczą w ramach własnych przedsiębiorstw, zawarły w dniu 31 sierpnia 2010 roku umowę o wykonanie robót instalacyjnych (kotłowni, instalacji centralnego ogrzewania, oraz c.w.u.
(618), - max. ciśnienie dopuszczalne 1,5 bara, - max. temp. robocza + 90°C, - zasilanie (...); 0,5-4,0 A - pobór mocy 180 W, - świadectwo badań energo-emisyjnych nr (...). Zainstalowane kotły były eksploatowane przez pozwanych po ich odbiorze. W trakcie wizji lokalnej na prośbę biegłego producent kotłów (...) dostarczył biegłemu Dokumentację (...)Ruchową kotłów o wydajności 300 kW. Parametry techniczno ruchowe w niej zawarte obejmują kotły o mocy 300 kW wraz z wymiarami kotłów, które są zgodne z wymiarami kotłów sprawdzonymi przez biegłego w trakcie wizji. Pozwanym dostarczono i zainstalowano dwa kotły firmy (...) o mocy 300 kW każdy oraz wyposażono w niezbędne urządzenia kotłowniane: czopuch, komin, zasilenie itp. Kotły wyposażone zostały w zasobniki oraz podajniki ślimakowe z silnikami o mocy 1,1 kW (1100 W). Dostarczona wraz z kotłami dokumentacja dotyczyła typoszeregu kotłów. Wymiary kotła 300 kW dopisano odręcznie do zestawienia danych zawierających informacje techniczno-ruchowe. Nie stwierdzono braku podstaw do przeprowadzenia odbioru końcowego. Brak w umowie między stronami informacji o zapotrzebowaniu ciepła dla doboru kotłów sporządzonej w oparciu o wyliczone straty ciepła budynku lub budynków. Jeżeli dobór kotła przeprowadzono w oparciu o straty ciepła jedynie hali bez uwzględnienia zapotrzebowania ciepła przez budynek biurowy, to istnieje prawdopodobieństwo niedogrzewania całego zładu. Cały zład CO obejmuje tak halę produkcyjną oraz budynek biurowy. Kotły 300 kW wg opinii producenta mogą być przeforsowane 20 -40 kW, co mogło pokryć zwiększone zapotrzebowanie ciepła, ale pociągnie to za sobą większe zużycie paliwa. Parametry kotła precyzuje Dokumentacja (...)Ruchowa dostarczana przez producenta urządzenia. Umowa między stronami określała jedynie typ i podstawowy parametr - moc cieplną. Dokumentacja (...)Ruchowa - Instrukcja (...) znajdująca się w aktach sądowych (karty 97-111) w części opisowej zawiera treść uniwersalną dla całego typoszeregu kotłów (...) bez ukierunkowania na jednostki o wydajności po 300 kW. Dane dostarczone przez producenta kotłów nie dotyczą w pełni kotłów o wydajności 300 KW. Dokumentem potwierdzającym, że są to kotły po 300 KW firmy (...) jest deklaracja zgodności podpisana przez producenta. W przypadku niezgodności urządzenia z w/w deklaracją odpowiedzialność ponosi producent. Mimo braków w dokumentacji udzielono zgody na zakończenie prac związanych z budową kotłowni bez protokołu odbioru końcowego. Technicznie wykonano roboty montażowe, formalnie nie zakończone. Wymiary kotła nie są wykładnią wydajności kotła. Wydajność kotła zależy od rozwiązań konstrukcyjnych paleniska i obiegów powietrza i spalin i innych rozwiąż stanowiących tajemnicę producenta. Powód nie spełnił wszelkich niezbędnych wymogów formalnych dla przeprowadzenia próby końcowej poza zgłoszeniem gotowości do przeprowadzenia próby odbioru końcowego. Prace montażowe w kotłowni zostały zakończone i tylko pewna niestaranność inspektora nadzoru i wykonawcy uniemożliwiły dokonanie odbioru końcowego. Oznacza to, że kotły formalnie eksploatowane są bez zezwolenia na ich użytkowanie. Dokumenty określone jako CE nie są w Polsce stricte obowiązujące. Kotły grzewcze niskociśnieniowe nie wymagają opinii nadzoru technicznego. W umowie między stronami powinien być umieszczony zapis, że wykonawca dostarcza materiały, wykonuje roboty montażowe i dokumentacje wykonawczą, kosztorys powykonawczy, żeby porównać koszty do projektu. Tego zapisu w umowie brak. (dowód: opinia biegłego Z. M. k. 397-403, wydruk komputerowy k. 405, (...)ka k. 406-411, deklaracja zgodności CE k. 412, opinia uzupełniająca biegłego Z. M. k. 445-450, nagranie od 00:10:48 do 00:14:42 i od 00:15:34 do 00;20:37 i od 00:27:24 do 00:30:50 i od 00:32:10 do 00:38:25 i od oo:42:57 do 00:46:31 i od 00:52:2100:57:34, płyta k. 491, protokół skrócony k. 485-489, częściowo opinia biegłego H. K. k. 276, 278, częściowo opinia uzupełniająca H. K. k. 318, nagranie od 01:15:22 do 01:24:04 i od 01:36:41 do 01:38:35, płyta k. 373, protokół skrócony k. 369-371) Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie wyżej wskazanych dowodów. Sąd nie uznał za wiarygodne twierdzeń pozwanego I. K., że przedmiotowe kotły zainstalowane u pozwanych przez powoda funkcjonowały jedynie do stycznia 2011 r., a następnie nie były użytkowane, natomiast hale były ogrzewane przez kotłownię olejową. Powyższe depozycje pozwanego pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadka M. W. - palacza w firmie pozwanego, który potwierdził fakt, że kotłowania była używana przez pozwanych, a na przełomie 2010 i 2011 r. paliwo w postaci ekogroszku do tych pieców było kupowane od powoda, a następnie od składu węglowego - firmy (...) w P.. Fakt zakupu ekogroszku w firmie (...) został potwierdzony także przez świadka Z. S.. Nadto, obaj biegli zarówno H. K. jak i Z. M. potwierdzili, że kotły były użytkowane podczas wizji dokonywanych przez biegłych, tj. w 2013 r. oraz w 2014 r. Ponadto pozwany nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających zakup oleju opałowego, nie był nawet w stanie wskazać od kogo takie paliwo kupuje. Odnosząc się do opinii biegłego H. K., Sąd nie podzielił ich w całości. Opinie biegłego w zasadniczej części, oprócz stwierdzenia że dokumentacja dostarczona przez powoda pozwanym nie była kompletna oraz potwierdzenia faktu eksploatowania kotłów (jednego kotła, który podgrzewał wodę w trakcie wizji lokalnej) czy też stwierdzenia, że podłączenie budynku biurowego do kotłowni wykonane zostało prawidłowo, nie korelowały z opiniami innego biegłego – Z. M.. Z kolei opinie tego biegłego były jasne, pełne i kompletne, a wnioski z nich płynące nie poddawały w wątpliwość twierdzeń biegłego. Zważyć należy, że biegły H. K. wydając swoją pisemną opinię z dnia 22 maja 2013 r., poprzedzoną wizja lokalną nie zawiadomił o wizji strony powodowej. Powód nie mógł się wówczas zapoznać z dokumentacją przekazaną przez pozwanych biegłemu oraz jej zweryfikować, co naruszało jego prawa oraz skutkowało zakwestionowaniem opinii. Ponadto wnioski biegłego H. K., kategorycznie twierdzącego, że piece zamontowane u pozwanych nie mają mocy 300 kW, jak słusznie wskazał pełnomocnik powoda były sprzeczne. Biegły stwierdził, bez przeprowadzania badań, że z uwagi na brak dokumentacji potwierdzających moc kotłów (informacji od producenta) zamontowane u pozwanych kotły przez powoda nie są kotłami o mocy 300 kW, stosownie do postanowień umowy, łączącej strony. Nadto biegły stwierdził, że skoro wielkość pieca była mniejsza od wymiarów dopisanych na (...)ce, to piece te nie są piecami o mocy 300 kW. Biegły Z. M. wskazał natomiast, opierając się na dokumentacji techniczno – ruchowej, dostarczonej mu przez producenta firmę (...) oraz na oświadczeniu producenta co do mocy zamontowanych u pozwanych pieców, że zainstalowane u pozwanych piece to kotły o mocy po 300 kW każdy. Nieprawdziwość twierdzeń producenta powoduje przejęcie przez niego pełnej odpowiedzialności. Nie było zatem podstaw do przyjęcia, że kotły zamontowane u pozwanych nie są kotłami o mocy 300 kW. Ponadto biegły podał, że wymiary kotła nie są wykładnią wydajności kotła. Wydajność kotła zależy od rozwiązań konstrukcyjnych paleniska i obiegów powietrza i spalin i innych rozwiąż stanowiących tajemnicę producenta, co jest zrozumiałe i logiczne. Sąd pominął dowód z opinii Instytutu (...) - Oddziału (...) w Ł., dopuszczony postanowieniem Sądu z dnia 4 lutego 2015 r. na okoliczność „czy zamontowane kotły u pozwanego produkcji firmy (...) są kotłami o mocy 300kW”, albowiem pełnomocnik pozwanego nie wpłacił całości zaliczki żądanej przez Sąd na pokrycie wydatków związanych ze sporządzeniem opinii przez Instytut. Zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2014 r. pełnomocnik pozwanego został zobowiązany do wpłacenia zaliczki w kwocie 35.000,00 zł na poczet pokrycia kosztów sporządzenia opinii, pod rygorem oddalenia wniosku o przeprowadzenie badania przez Instytut. W dniu 23 grudnia 2014 r. pełnomocnik pozwanego wpłacił kwotę 5000 zł na pokrycie kosztów opinii Instytutu. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 r. na wniosek pełnomocnika pozwanych Sąd dopuścił dowód z opinii Instytutu (...) w Ł., jednocześnie zobowiązując pełnomocnika pozwanych do uiszczenia w terminie 14 dni brakującej części zaliczki, pod rygorem oddalenia powyższego dowodu. Pełnomocnik pozwanych nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku uiszczenia brakującej części zaliczki, stąd Sąd nie przeprowadził powyższego dowodu. Sąd oddalił także wniosek dowodowy pełnomocnika pozwanego o dopuszczenie dowodu z opinii Politechniki (...), albowiem Politechnika (...) miałaby się wypowiedzieć na te same okoliczności, co Instytut (...) w Ł., a brak jest ku temu podstaw, albowiem wniosek dowodowy na powyższe okoliczności został pominięty, wobec nie wpłacenia przez pełnomocnika pozwanego zaliczki na pokrycie wydatków związanych z opinią. Jednocześnie, wbrew sugestiom strony pozwanej, Politechnika (...) nie wskazała mniejszych kosztów sporządzenia opinii niż Instytut w Ł., uzależniając te koszty i termin wydania opinii od wcześniejszej wizji lokalnej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo jako zasadne podlega uwzględnieniu w całości. W ocenie Sądu strony procesu łączyła umowa o roboty budowlane, a podstawę prawną roszczeń strony powodowej stanowi przepis art. 647 kc. Z treści powyższego przepisu wynika, że przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Umowa o roboty budowlane stanowi podtyp zasadniczego modelu umowy o dzieło, dostosowany bardziej do charakteru szczególnego przedmiotu, którego dotyczy. Odnosi się to zwłaszcza do umów w dziedzinie budownictwa oraz wszelkich robót budowlano-montażowych. Kryterium pozwalającym na odróżnienie umowy o dzieło od umowy o roboty budowlane nie jest samo uczestnictwo w procesie inwestycyjnym, lecz cechy przedmiotowe tych umów. W rozumieniu art. 647 kc uznaje się za przedmiot umowy o roboty budowlane każdy oznaczony w umowie rezultat robót budowlanych stanowiący samoistną całość dającą się wyodrębnić co najmniej pod względem technicznym lub technologicznym. Obiekt może niekiedy nie obejmować więc całości obiektu budowlanego i przedmiotem umowy o roboty budowlane może być część prac dająca się technicznie wyodrębnić, np. wykonanie wykopów fundamentowych czy podłączenie instalacji elektrycznej itp. Ponadto umowa o roboty budowlane dotyczy większych przedsięwzięć o zindywidualizowanych właściwościach fizycznych i użytkowych, którym co do zasady towarzyszy projektowanie, przy czym dokumentację projektową powinien dostarczyć inwestor, chyba że podjął się tego wykonawca (vide Komentarz do Kodeksu cywilnego, art. 647 kc, pod red. Krzysztofa Pietrzykowskiego, Duże Komentarze Becka, wyd. C.H. Beck, wyd. 7, wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2010 r. , I ACa 362/10, Legali, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2012 r., II CSK 84/12, Legali)) Bezspornym jest, że w dniu 31 sierpnia 2010 r. strony zawarły umowę, której przedmiotem były roboty instalacyjne (kotłownia, instalacja centralnego ogrzewania oraz c.w.u. o) przy ul. (...) w P.. Powód był w tej umowie wykonawcą, a pozwani zamawiającym. Szczegółowy zakres robót oraz urządzeń, które miały być montowane w kotłowni, jak i na halach produkcyjnych u pozwanych określał paragraf 1 przedmiotowej umowy oraz dołączone do niej załączniki nr 1,2,
- Zgodnie z paragrafem 1 pkt. 2 umowy roboty instalacyjne miały polegać na zamontowaniu systemu grzewczego, niskociśnieniowego wyposażonego w dwa kotły retortowe, automatyczne, firmy (...) o mocy – 2x 300 kW każdy, łącznie w sumie - 600 kW, wymiennik ciepła, komin stalowy, zespół grzania ciepłej wody użytkowej oraz niezbędne części przyłącza hydraulicznego (wg załącznika nr 1). Zgodnie z ustaleniami system grzewczy miał być przeznaczony do ogrzewania pomieszczeń w budynkach pod w/w adresem o łącznej powierzchni użytkowej 2 920 m2 (kubatura — 19 300 m3) i grzania wody użytkowej. Strony ustaliły nadto, że roboty instalacyjne związane z ogrzewaniem pomieszczeń (4 hal oraz pomieszczeń socjalnych) obejmują także montaż nagrzewnic, kurtyny i grzejników wraz z ciepłociągami (wg załącznika nr 2). Natomiast roboty instalacyjne związane z doprowadzeniem c.w.u. do pomieszczeń socjalnych w halach, miały być przeprowadzone zgodnie z załącznikiem nr 3 do umowy, który określał materiały jakie będą użyte oraz robociznę w postaci demontażu bojlera cwu, montażu ciepłej wody, montażu rurociągu cwu oraz montażu wodomierza na poszczególne grupy pomieszczeń socjalnych. Strony ustaliły, że wykonawca wykona powyższe roboty na podstawie „Projektu (...) ogrzewania i technologii kotłowni” wykonanego przez wykonawcę i w zakresie ujętym w załącznikach nr 1,2,
- Termin zaś wykonania robót ujętych w & 1 niniejszej Umowy i Załącznikach numer: 1, 2 i 3 został ustalony przez strony na 30 listopada 2010 r. Podanie ciepła na budynki i c.w.u. miał natomiast nastąpić do dnia 30 października 2010 r. Powyższa umowa została aneksowana w dniu 7 grudnia 2010 r., poprzez poszerzenie zakresu robót, które miał dokonać powód w postaci montażu dodatkowej pompy i filtroodmulnika, jak i poprzez wprowadzenie zapisu dotyczącego pełnienia funkcji kierownika budowy, którym został Z. B.. Ponadto strony zmieniły termin wykonania robót i ustaliły go na dzień 31 stycznia 2011 r. oraz zmieniły wartość wszystkich prac ustalając je na kwotę 506 700 zł brutto, należną powodowi. Po wydaniu przez Prezydenta Miasta w P. z dnia 19 listopada 2010 r. nr 533/2010 decyzji pozwalającej pozwanym na przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania części budynku na cele kotłowni na działce przy ul. (...), powód przystąpił do wykonywania umowy. Wszystkie prace objęte umową z dnia 31 sierpnia 2010 r., aneksowaną w dniu 7 grudnia 2010 r. zostały przez powoda wykonane i nie były kwestionowane przez pozwanego. O powyższym świadczy sporządzony w dniu 1 lutego 2011 r. protokół odbioru robót instalacyjnych przez pozwanego, w którym stwierdzono, że zakres robót jest zgodny z umową i zostają one odebrane przez pozwanego bez zastrzeżeń. Nadto na pisemne zlecenie pozwanego z dnia 18 lutego 2011 r. powód wykonał dodatkowe prace, polegające na podłączeniu części biurowej do kotłowni. Wykonanie powyższych prac również nie było kwestionowane przez stronę pozwaną. Co więcej, na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2012 r. pozwany I. K. przyznał, że nie kwestionuje prac wykonanych przez powoda na jego rzecz. Pozwani, kwestionując w toku niniejszego procesu, zasadność żądania objętego pozwem wskazywali na fakt, że powód po zakończeniu robót, nie dostarczył im właściwej Dokumentacji (...)Ruchowej dotyczącej zamontowanych kotłów stalowych wodnych centralnego ogrzewania (...) 300, co uniemożliwiło pozwanym dokonanie odbioru ostatecznego inwestycji, odbioru przez służby dozoru technicznego i do chwili obecnej strona pozwana nie uzyskała pozwolenia na użytkowanie kotłowni. Powód dostarczył i zamontował u pozwanych 2 kotły typu (...) M.-
- Dostarczył natomiast Dokumentację (...)Ruchową kotłów stalowych, wodnych centralnego ogrzewania typu (...) M. - (...)", w której nie zostały uwzględnione kotły o mocy 300 kW, czyli takie które powód sprzedał pozwanym. W (...)ce jedynie pismem odręcznym zostały wpisane parametry kotłów o mocy 300 kW, co nie może być uznane za wiarygodne. Poza tym dołączony do dokumentacji Pomiar Parametrów E.-Emisyjnych dotyczy kotłów typu (...) o mocy 25kW, o mocy 75kW i 1 50kW. Pomiary nie dotyczą kotłów o mocy 300kW. Do dokumentacji załączona została Deklaracja Zgodności CE wystawiona przez producenta firmę (...) - dla kotła węglowego E. - 300kW P, a nie kotła 300kW, nie zostały przedstawione wyniki próby, na które powołuje się ta Deklaracja zgodności. Zdaniem pozwanych dokumentacja przekazana przez powoda, nie dotyczy sprzedanych pozwanym kotłów, co uniemożliwia pozwanym prawidłową eksploatację kotłowni, uniemożliwia określenie emisji spalin, a także uzyskanie pozwolenia na użytkowanie kotłowni wymagane prawem budowlanym. Pozwani podnieśli nadto, że brak jest także podstaw do stwierdzenia, że powód zakończył wykonywanie instalacji c.o. - przyłączenia biura do istniejącej kotłowni węglowej, za co wystawił fakturę VAT (...) na kwotę 22.386,00 zł. Powód nie przedstawił tej instalacji do odbioru, nie wykonał i nie przekazał pozwanej Spółce inwentaryzacji powykonawczej. Odnosząc się do zarzutu pozwanych co do dostarczenia przez powoda niewłaściwej Dokumentacji (...)Ruchowej dotyczącej kotłów, wskazać należy, że rzeczywiście powód dostarczył otrzymaną przez producenta firmę (...) (instrukcję obsługi) dotyczącą kotłów należących do typoszeregu produkowanych kotłów o mocy niższej niż 300 kW, a mianowicie do 75 kW i powyższa (...)ka pierwotnie nie zawierała danych wyprodukowanych kotłów na zamówienie dla powoda. Niemniej jednak, jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w przekazanej przez powoda (...)ce pismem odręcznym zostały dopisane przez R. S., na prośbę pozwanego I. K. i w jego obecności oraz w obecności powoda dane techniczne zamontowanych pieców po 300 kW wraz z wymiarami, które podał im telefonicznie pracownik producenta Ł. M.. Pozwany I. K. nie zgłaszał wówczas żadnych zastrzeżeń. Poza tym, w toku procesu biegły Z. M. sporządzający opinię dla potrzeb sprawy otrzymał od producenta odpowiednią Dokumentację (...) Ruchową dotycząca kotłów o mocy 300 kW (k. 406-411). Z uwagi na fakt, że firma (...) produkuje kotły należące do typoszeregu kotłów o różnej mocy, załączana do nich (...)ka stanowi swoistą instrukcję obsługi przedmiotowych kotłów i jest taka sama dla wszystkich kotłów, bez względu na moc. Jak słusznie podnosi pełnomocnik powoda, ogólny charakter instrukcji obsługi powoduje, że mogą zostać w niej nie wymienione warianty urządzenia, które produkuje się na specjalne zamówienie, jak było i w tym przypadku. W (...)ce dostarczonej pierwotnie pozwanym zostały wymienione jedynie kotły będące w ciągłej sprzedaży – w stałej ofercie producenta. W tym zakresie niezasadne jest podważanie przez stronę pozwaną sporządzenia (...)ki, zawierającej parametry kotłów zamontowanych u pozwanych, skoro kotły o mocy po 300 kW każdy były produkowane na specjalne zamówienie, to i (...)ka była tworzona specjalnie dla tych kotłów i musiała uwzględniać aktualne dane. Poza tym jak podkreślił biegły Z. M. w dniu sporządzenia przez niego opinii dane techniczne kotłów były aktualne i odpowiadały zainstalowanym u pozwanych kotłom. Odnośnie zarzutu nieprawidłowej Deklaracji Zgodności CE wystawionej przez producenta firmę (...) - dla kotła węglowego E. - 300kW P, a nie kotła 300kW, zarzut ten należy również uznać za bezzasadny. Deklaracja zgodności jest bowiem jedynie oświadczeniem producenta, który bierze na siebie pełną odpowiedzialność za jej treść. Jak podnosi biegły Z. M. deklaracja zgodności zrzuca całe odium odpowiedzialności na producenta w przypadku niezgodności urządzenia z w/w deklaracją. Strona pozwana otrzymała Deklarację Zgodności CE i nie kwestionowała jej przy odbiorze kotłów. Poza tym jak słusznie wskazywała strona powodowa oznaczenia na kotłach (...) 300 kW P czy (...) 300 kW L oznaczają, po której stronie prawej (P) czy lewej (L) znajdują się urządzenia zasypowe. Podobne należy odnieść się do zarzutu strony pozwanej co do dokumentacji dotyczącej P. Parametrów E.-Emisyjnych kotłów typu (...) o mocy 25kW, o mocy 75kW i 150kW, które nie dotyczyły kotłów o mocy 300kW. Jak podnosił biegły Z. M. w opinii ustnej (k. 487) pomiar energetyczno-emisyjny dotyczy typoszeregu kotłów i każdy kocioł nie musi być poddany takiemu badaniu. Nie jest to dokument obowiązkowy. Dlatego też kotły zamontowane u pozwanych nie musiały przechodzić powyższych badań w zakresie pomiarów energetyczno-emisyjnych. Poza tym producent firma (...) przedłożyła stosowne świadectwo zgodności nr EN/59a/05 dla kotłów typu (...) o mocach od 15 do 300 kW, a Instytut (...) potwierdził, że typoszereg kotłów o mocach od 15 do 300 kW opalanych ekogroszkiem spełnia wymagania normy PN-EN 303-5 w zakresie sprawności energetycznej przy zachowaniu bezpieczeństwa obsługi i otoczenia oraz granicznych wartości emisji odpowiadających klasie
- Ponadto firma (...) przedłożyła świadectwo badań energetyczno-emisyjnych nr 59a/2005 z dnia 23 stycznia 2006 r. dla kotłów o mocy od 15-300 kW. W chwili obecnej takie świadectwa, jak podnosił biegły wydawane są bezterminowo. Odnośnie zarzutu strony pozwanej twierdzącej, że zamontowane kotły w firmie (...) nie są kotłami o mocy 300 kW, stwierdzić należy że pozwani nie udowodnili powyższej okoliczności. Z. M. podniósł, opierając się na dokumentacji przedłożonej przez producenta firmę (...) (oświadczenie producenta, pismo z dnia 24 czerwca 2013 r. oraz dostarczonej (...)ki), że zamontowane u pozwanych kotły są urządzeniami o wydajności 300 kW każdy. Jeszcze raz należy podkreślić, że to producent ponosi odpowiedzialność za ewentualnie nieprawidłowo wyprodukowane urządzenia, nie zawierające deklarowanych parametrów. Idąc tokiem prezentowanego stanowiska pozwanych, należałoby w każdym przypadku badać urządzenia produkowane przez producenta oraz dokumenty do nich załączone, by stwierdzić czy rzeczywiście te urządzenia mają parametry odpowiadające tym deklarowanym w dokumentach. Równie bezzasadnym jest zarzut strony pozwanej co do braku podstaw do stwierdzenia, że powód zakończył wykonywanie instalacji c.o. - przyłączenia biura do istniejącej kotłowni węglowej, za co wystawił fakturę VAT (...) na kwotę 22.386,00 zł, z uwagi na fakt, że powód nie przedstawił tej instalacji do odbioru, nie wykonał i nie przekazał pozwanej spółce inwentaryzacji powykonawczej. Pisemnym zleceniem z dnia 18 lutego 2011 r. pozwany I. K. zlecił powodowi dodatkowe roboty instalacyjne polegające na przyłączeniu biura do kotłowni. Z powyższego dokumentu nie wynika, by strona powodowa zobowiązana była do przedkładania jakiejkolwiek dokumentacji powykonawczej, czy też zobowiązana była do przedstawiania instalacji do odbioru. Zlecenie wykonania powyższych prac zostało przekazane powodowi niejako ad hoc, a pomysł podłączenia biura do kotłowni powstał w trakcie wykonywania prac głównych, które zostały ukończone. Podobnie zostały ukończone prace przyłączeniowe i sam pozwany w trakcie rozprawy przyznał, że ich nie kwestionował. W niniejszej sprawie zarówno biegły H. K., jak i Z. M. podnosili okoliczność niekompletnej dokumentacji powykonawczej, która nie została przez powoda dostarczona pozwanemu. Prace montażowe zostały jednak przez powoda zgodnie z umową zakończone i pozwany I. K. nie miał co do nich zastrzeżeń. Ponadto nie było podstaw do stwierdzenia że nie jest możliwe przeprowadzenie odbioru końcowego. W dniu 1 lutego 2011 r. pozwany odebrał prace instalacyjne oraz ich nie zakwestionował. Kierownik budowy Z. B. przeprowadził stosowne próby szczelności na zimno i na gorąco niemniej jednak nie sporządził z tych czynności stosownych protokołów. Powyższe braki w dokumentacji zostały skorygowane przez następnego kierownika budowy J. S., który ponownie przeprowadził stosowne próby szczelności i sporządził z nich protokoły. Ponadto jak wynika, z wpisu z dziennika budowy z dnia 10 września 2012 r. prace instalacyjne wykonano zgodnie z decyzją pozwolenia na budowę, PN oraz sztuka budowlaną. Stwierdza się, że wykonana kotłownia jest gotowa do użytku”. Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów kotły były przez pozwanego użytkowane, co potwierdził A. W. oraz Z. S.. Bieli również potwierdzili fakt, że kotły były eksploatowane. Prace montażowe w kotłowni zostały przez powoda zakończone i tylko pewna niestaranność inspektora nadzoru i wykonawcy uniemożliwiły dokonanie odbioru końcowego. Niemniej jednak mimo powyższych braków protokołu odbioru końcowego udzielono zgody na zakończenie prac związanych z budową kotłowni. Pozwany w dniu 10 października 2012 r. zgłosił do nadzoru budowlanego zawiadomienie o zakończeniu inwestycji polegającej na przebudowie wraz ze zmianą użytkowania części budynku na cele kotłowni na działce przy ul. (...) w P. a Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia 18 października 2012 r. nie wniósł sprzeciwu. W ocenie Sądu brak zapłaty przez pozwanego należności powoda w świetle zgromadzone w sprawie materiału dowodowego było nieuzasadnione. Umowa zawarta z pozwanymi w dniu 31 sierpnia nie zawierała obowiązku dostarczania dokumentacji powykonawczej. Jak słusznie podnosił biegły Z. M. w umowie powinien być umieszczony zapis, że wykonawca dostarcza materiały, wykonuje roboty montażowe i dokumentacje wykonawczą oraz kosztorys powykonawczy, żeby porównać koszty do projektu. Skoro takiego obowiązku umowa zawarta między stronami nie zawierała, brak zapłaty należności powodowi przez pozwanego był nieuzasadniony. Powód wykonał prace objęte zakresem zawartej z pozwanymi umowy, dlatego też jego żądanie należało uznać za zasadne. W toku niniejszego procesu powód ponad wszelką wątpliwość udowodnił okoliczność, że należność objęta żądaniem pozwu nie została uregulowana przez pozwanych. W świetle zeznań powoda oraz przedłożonych przez niego faktur, powyższa okoliczność nie może budzić wątpliwości. Dlatego też Sąd zasądził od pozwanych I. K., (...) Sp. jawna K., U. w W. solidarnie na rzecz powoda M. S. : - kwotę 91.700,00 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 1 marca 2011 roku do dnia zapłaty; - kwotę 16.473,49 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 5 listopada 2010 roku do dnia zapłaty; - kwotę 16.816,77 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 15 lutego 2011 roku do dnia zapłaty; - kwotę 184, 50 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 17 marca 2011 roku do dnia zapłaty; - kwotę 22.386 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 19 marca 2011 roku do dnia zapłaty. Solidarna odpowiedzialność pozwanych wynika z przepisu art. 22 1 kodeksu spółek handlowych. O odsetkach od powyższych kwot Sąd orzekł na podstawie art. 481 kc, zasadzając odsetki od dnia następnego po upływie terminu płatności każdej z kwot należnych powodowi. Każda z przestawionych przez powoda faktur o numerach (...) FV, 397/10/FV, 21/11/FV, 119/11/FV oraz 124/11/FV określała termin płatności wskazanych w nich kwot przez pozwanych. Sąd nie podzielił stanowiska strony pozwanej co do kwestionowania odsetek od faktur nr (...), uznającego, że termin płatności dla faktury nr (...) minął 9 listopada 2010 r., a termin dla faktury nr (...) upłynął w dniu 22 marca 2011r. Sąd również zasądził odsetki od powyższych faktur od dnia następnego po upływie terminu określonego w/w fakturami, w myśl regulacji ustawowej określonej przepisem art. 481 kc, określającym że wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dlatego też powoda nie może obciążać okoliczność, że faktury te zostały przesłane pocztą i faktycznie pozwani otrzymali je w czasie późniejszym. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98§1 kpc i zasądził od pozwanych I. K., (...) Sp. jawna K., U. w W. solidarnie na rzecz powoda M. S. kwotę 11.996 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę
- 617 tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na powyższą sumę złożyła się opłata od pozwu wysokości 7379 zł, zaliczka na poczt biegłego w wysokości 1000 zł oraz koszty pełnomocnika w wysokości 3617 zł. Na podstawie art. 107 kpc Sąd zasądził od pozwanych I. K., (...) Sp. jawna K., U. w W. solidarnie na rzecz interwenienta ubocznego J. M. kwotę
- 829, 97 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę
- 617 tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Oprócz kwoty zastępstwa procesowego, na powyższą sumę złożyła się kwota
- 476 zł tytułem opłaty od interwencji ubocznej oraz 736,97 zł tytułem wydatków na poczet opinii biegłego. Na postawie art. 113§1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał solidarnie ściągnąć od pozwanych I. K., (...) Sp. jawna K., U. w W. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 1.566, 76 złotych zwrotu wydatków. Na powyższą kwotę złożyła się kwota (...).61 zł tytułem sumy wydatków na poczet opinii biegłych oraz kwota 50,15 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu dla świadka.