Sygn. akt VII U 1522/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Jacek Chaciński Protokolant starszy protokolant Anna Łempicka po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 roku w Lublinie sprawy z wniosku M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do emerytury. na skutek odwołania M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 27 maja 2014 roku znak: (...) oddala odwołanie VII U 1522/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 27 maja 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił M. M. prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania emerytury wskazanych w art. 50a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r o emeryturach i rentach z FUS, gdyż na wymagany co najmniej 25 letni okres pracy górniczej i równorzędnej udowodnił jedynie 16 lat 5 miesięcy i 8 dni. Organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie spełnia również warunków do przyznania mu emerytury na podstawie art.39 w/w ustawy ponieważ posiada 12 lat 2 miesiące i 29 dni pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W związku z tym ilość lat do obniżenia podstawowego wieku emerytalnego wynosi 6, a więc wnioskodawca osiągnie wiek emerytalny 13 grudnia 2017 r. Organ rentowy wskazał również, że wnioskodawca nie legitymuje się na dzień 31 grudnia 2008 r. co najmniej 25 letnim okresem składkowym i nieskładkowym. Okres ten wynosi 21 lat 10 miesięcy i 14 dni. Z decyzja tą nie zgodził się wnioskodawca. Wniósł odwołanie. W uzasadnieniu podał, że do okresów pracy górniczej organ rentowy winien był zaliczyć okresy nieskładkowe w wymiarze 1 roku 4 miesięcy i 25 dni. Ponadto w jego ocenie winien być zaliczony okres służby wojskowej t.j. 1 roku 11 miesięcy i 13 dni oraz okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych w okresie od 23 lica 1997 r. do 24 września 1997 r. i od 9 czerwca 2000 r. do 8 czerwca 2001 r. Wnioskodawca wskazał również, że legitymuje się okresami pracy równorzędnej w rozumieniu art.50 c ust.2 pkt ustawy t.j. w Konsorcjum Budowlanym od 25 września 1997 r. do 31 grudnia 1997 r. i w H. od 8 czerwca 2011 r. do 1 lutego 2014 r. Zwrócił także uwagę, że Kopalnia wypłaciła mu ekwiwalent za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe za 1994 i 1995 r. w wymiarze 52 dni oraz, że od 29 stycznia 1995 r. do 31 maja 2000 r. miał prawo do renty górniczej. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje. W. M. ur. (...) złożył w dniu 14 maja 2014 r. wniosek o emeryturę. Wnioskodawca legitymuje się okresem składkowym w wymiarze 20 lat 5 miesięcy i 19 dni oraz okresem nieskładkowym w wymiarze 1 roku 4 miesięcy i 25 dni. Okres pracy górniczej i równorzędnej wnioskodawcy wynosi 16 lat 5 miesięcy i 8 dni (raport ustalenia uprawnień k. 28 a. e.). Wnioskodawca w okresie od 22 marca 1988 r. do 28 stycznia 1995 r. był zatrudniony w Kopalni (...)„ w N.. Jego stosunek pracy został rozwiązany za porozumieniem stron w związku z przejściem na rentę. Wniosek o rentę W. M. złożył 12 stycznia 1995 r. (k.1 a r.). Decyzją z dnia 16 lutego 1995 r. organ rentowy ustalił wnioskodawcy prawo do renty inwalidzkiej trzeciej grupy inwalidów(k.12 a.r.). Decyzją z dnia 26 czerwca 1997 r. organ rentowy wstrzymał wnioskodawcy wypłatę renty. W okresie od 15 lipca 1997 r. do 29 września 1997 r. W.M. był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w N. jako bezrobotny z prawem do zasiłku (k17 a.e.). W okresie od 25 września 1997 r. do do 31 grudnia 1997 r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) Konsorcjum (...) – (...) sp. z o.o. w W.. Stosunek pracy ustał za porozumieniem stron (świadectwo pracy k.52 a.r.). Decyzją z dnia lutego 1998 r. organ rentowy wykonując prawomocny wyrok Sądu Wojewódzkiego z dnia 12 grudnia 1997 r. przyznał wnioskodawcy prawo do renty od 1 lipca 1997 t.j. od wstrzymania świadczenia. Prawo do renty przysługiwało W. M. do dnia 31 maja 2000 r. W okresie od 8 czerwca 2011 r. do dnia 1 lutego 2014 r. wnioskodawca był zatrudniony w H. sp z o. o. na stanowisku zbrojarza (a.e. k.18). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach rentowych i emerytalnych, których autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Odwołanie nie jest zasadne. Zgodnie z art.50a ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r o emeryturach i rentach z FUS 50a.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.