Sygn. akt III APz 17/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) Sędziowie: SSA Marek Borkiewicz SSA Marta Sawińska Protokolant: inspektor ds. biurowości Krystyna Kałużna po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. M. przeciwko Zespołowi (...) S.A. z siedzibą w K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda A. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. akt III Np 1/13 p o s t a n a w i a :
- uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Koninie do dalszego postępowania;
- zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.794 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych i kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. SSA Marta Sawińska SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) SSA Marek Borkiewicz UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5.06.2013r. Sąd Okręgowy w Koninie w sprawie z powództwa A. M. przeciwko Zespołowi (...) w K., uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu – Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Koninie. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że powód wniósł pozew w postępowaniu upominawczym o zapłatę odszkodowania w kwocie 379.000zł. tytułem rozwiązania przed terminem stosunku pracy nawiązanego na podstawie kontraktu menadżerskiego. Sąd Okręgowy uznał, że powód dochodzi roszczenia o którym mowa w przepisie art.461 §1 1 k.p.c. co oznacza właściwość Sądu Rejonowego bez względu na wartość przedmiotu sporu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik powoda zaskarżając je w całości. Skarżący zarzuca naruszenie przepisów art.461 § 1 1 k.p.c., art.17 pkt. 4 k.p.c., art.200 k.p.c., art.233 § 1 k.p.c. i wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych powołanych w uzasadnieniu zażalenia wskazują na nieprawidłową ocenę przez Sąd Okręgowy dochodzonego pozwem odszkodowania. Skarżący podnosi bowiem, że powód nie kwestionuje zasadności rozwiązania stosunku pracy czyli nie dochodzi związanego z tym odszkodowania o którym mowa w przepisie art.461 § 1 1k.p.c. Roszczenie powoda to odszkodowanie wynikające z umowy o pracę na wypadek wypowiedzenia umowy przez spółkę. Skarżący dokonując analizy powołanego przepisu proceduralnego wywodzi, że dotyczy on roszczeń gdy pracownik zarzuca niezasadność rozwiązania stosunku pracy. SĄD APELACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim ma rację skarżący gdy wywodzi, że Sąd Okręgowy błędnie zakwalifikował roszczenie pozwu do odszkodowań o których mowa w przepisie art.461§ 1 1k.p.c. Literalna wykładnia tego przepisu nie budzi bowiem wątpliwości. Obejmuje on odszkodowania, których pracownik może dochodzić jeżeli zarzuca pracodawcy nieuzasadnione lub naruszające prawo wypowiedzenie lub rozwiązanie stosunku pracy. Roszczenia te wynikają z przepisów prawa materialnego, to jest art.45 § 1 kodeksu pracy i art.56 § 1 kodeksu pracy. Ustawodawca bowiem pozostawił pracownikowi wybór: może on domagać się przywrócenia do pracy a w sytuacjach gdzie jest to niecelowe lub niemożliwe pozostaje pracownikowi możliwość dochodzenia odszkodowania. Opisana wyżej sytuacja procesowa dotyczy zarówno rozwiązania umowy o pracę jak i jej wypowiedzenia. Sąd Apelacyjny nie akceptuje poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zażalenia, jakoby odszkodowanie o którym mowa w przepisie art.461§1 1k.p.c. dotyczyło jedynie rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Pogląd ten jest sprzeczny z brzmieniem przepisu, gdzie wyraźnie wyartykułowano zarówno wypowiedzenie umowy o pracę jak i jej rozwiązanie. Literalna wykładnia powołanego przepisu odpowiada również wykładni celowościowej i funkcjonalnej. Do właściwości Sądów Rejonowych ustawodawca przekazał wszystkie sprawy, gdzie sąd pracy obowiązany jest badać czy decyzja pracodawcy o wypowiedzeniu bądź rozwiązaniu umowy o pracę była słuszna pod względem formalnym i merytorycznym i to niezależnie czy pracownik wnosi o przywrócenie do pracy czy też o odszkodowanie. Praktyka orzecznicza wskazuje, że strony w umowach o pracę mogą ustanawiać korzystniejsze warunki niż te wynikające z kodeksu pracy, czyli wyższe odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie czy też rozwiązanie umowy o pracę ale nie zmienia to charakteru takiego roszczenia w odniesieniu do art.45 §1 k.p. i art.56 §1 k.p. Tymczasem roszczenie dochodzone w rozpoznawanej sprawie nie jest związane z kwestionowaniem zasadności decyzji pracodawcy a jedynie z samym faktem wypowiedzenia umowy. Strony umowy o pracę przewidziały bowiem jednorazowe odszkodowanie w przypadku wypowiedzenia kontraktu przez spółkę, którego wypłata jest związana z rozwiązaniem kontraktu. Świadczenie to nie jest w żaden sposób uzależnione od złożenia odwołania do sądu pracy kwestionującego decyzję pracodawcy o rozwiązaniu umowy. Dlatego też mając na uwadze wyżej powołane argumenty, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisu art.386 § 4 k.p.c. w związku z art.397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie przepisu art.98 § 1 k.p.c. oraz przepisu § 12 ust.2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych … (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.) SSA Marta Sawińska SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) SSA Marek Borkiewicz