IV Ka 459/15

Sygn. akt IV Ka 459/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Stefan Pietrzak Sędziowie SO Małgorzata Lessnau - Sieradzka SO Mariola Urbańska - Trzecka - sprawozdawca Protokolant sekr. sądowy Dominika Marcinkowska przy udziale Ewy Łączkowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu dnia 24 czerwca 2015 r. sprawy D. K. s. I. i S. ur. (...) oskarżonego z art. 279§1k.k. w zw. z art. 64§1k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2015 r. sygn. akt III K 386/14 zmienia zaskarżony wyrok w pkt. 6 w ten sposób, że wymierza oskarżonemu opłatę w kwocie 700 (siedemset) złotych za I instancję i obciąża go kosztami sądowymi; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IV Ka 459/15 UZASADNIENIE Oskarżony D. K. stanął przed sądem pod zarzutem popełnienia 29 przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2015 roku sygn. akt III K 386 /14 wydanym w trybie art. 335 k.p.k. w wyniku uwzględnienia wniosku prokuratora

1. oskarżonego D. K. uznano za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu wyżej w punktach od 1 do 9 i od 11 do 29 z tym ustaleniem, że: - odnośnie czynu 6, że łączne straty wyniosły 4.660 złotych, - odnośnie czynu 7, że łączne straty wyniosły 5.410 złotych, - odnośnie czynu 9, że łączna wartość szkody wyniosła 2.346 złotych, - odnośnie czynu 10, że skradzione 2 kosiarki odzyskano, - odnośnie czynu 15, że łączna wartość przywłaszczonego mienia wyniosła 5.092 złote, a bez marży 3.402,03 złote - odnośnie czynu 16, że łączna wartość przywłaszczonego towaru wyniosła 3.414,90 złotych, - odnośnie czynu 18, że łączna wartość poniesionej szkody na rzecz firmy (...) s.j. (...).A. N. wyniosła 5.595, 98 złotych - odnośnie czynu 21, że łączna wartość przywłaszczonego mienia wyniosła 4.587 złotych i każdym z tych czynów wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. i za to na podstawie art. 279 §1 k.k. i art. 33 k.k. skazał go za każdy z tych czynów na kary po 1 (jednym) roku i 1 (jednym) miesiącu pozbawienia wolności i po 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną równą kwocie 10 (dziesięć) złotych.
2. oskarżonego D. K. uznano za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wyżej w punkcie 10 tj. przestępstwa z art. 278 §1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. i za to na podstawie art. 278 §1 k.k. i art. 33 k.k. skazano go na karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności i 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną równą kwocie 10 (dziesięć) złotych.
3. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. i art. 33 §3 k.k. w miejsce orzeczonych wyżej kar pozbawienia wolności i grzywien wymierzono oskarżonemu D. K. karę łączną 4 (czterech) łat pozbawienia wolności i karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną równą kwocie 15 (piętnaście) złotych.
4. na podstawie art. 69 §1 i 2 k.k. i art. 343 § 2 pkt 2 k.p.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu D. K. warunkowo zawiesza na okres lat 8 (ośmiu).
5. na podstawie art. 46 §1 k.k. zobowiązano oskarżonego K. do zapłacenia kwot: - 81.900 złotych na rzecz J. K. oraz B. K. (czyn 1 aktu oskarżenia) - 2.500 złotych na rzecz firmy (...) sp. z o.o. (czyn 3 aktu oskarżenia) - 1.000 złotych na rzecz H. K. (czyn 4 aktu oskarżenia) - 4.050 złotych na rzecz M. R. (czyn 5 aktu oskarżenia) - 4.660 złotych na rzecz J. J. (czyn 6 aktu oskarżenia) - 5.419 złotych na rzecz J. J. (czyn 7 aktu oskarżenia) - 3.000 złotych na rzecz A. R. (czyn 8 aktu oskarżenia) - 2.346 złotych na rzecz E. B. (czyn 9 aktu oskarżenia) - 800 złotych na rzecz W. R. (czyn 12 aktu oskarżenia) - 6.000 złotych na rzecz J. C. (czyn 13 aktu oskarżenia) - 3.414,90 złotych na rzecz J. D. (czyn 16 aktu oskarżenia) - 2.000 złotych na rzecz M. K. (czyn 17 aktu oskarżenia) - 4.587 złotych na rzecz S. W. (czyn 21 aktu oskarżenia) - 3.631, 55 złotych na rzecz B. C. (czyn 22 aktu oskarżenia) - 938,20 złotych na rzecz B. B. (czyn 23 aktu oskarżenia) - 500 złotych na rzecz I. C. (czyn 25ktu oskarżenia) - 1.976,20 złotych na rzecz S. K. (czyn 26 aktu oskarżenia) - 7.468,63 złotych na rzecz H. J. tytułem naprawienia szkody.
6. zwolniono oskarżonego D. K. od kosztów sądowych i opłaty i obciąża nimi Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, zaskarżając wyrok na niekorzyść oskarżonego D. K.. Na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. wyrokowi zarzucił: ⚫ obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a to art. 335 1 § k.p.k. polegającą na zaniechaniu obciążenia oskarżonego kosztami postępowania w sytuacji gdy wobec poczynionego przez prokuratora uzgodnienia co do wskazanych kosztów, umieszczenia tego uzgodnienia we wniosku o uznanie oskarżonego za winnego bez przeprowadzania rozprawy, podtrzymania swoich stanowisk przez oskarżonego i prokuratora orzeczenie w powyższym zakresie było obligatoryjne. na rozprawie. Stawiając ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obciążenie D. K. kosztami procesu. Oskarżony D. K. na rozprawie odwoławczej poparł apelację prokuratora i potwierdził swoją wcześniejszą zgodę na obciążenie go kosztami procesu za postępowanie pierwszoinstancyjne. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie, skutkując w konsekwencji zmiana wyroku w zakresie orzeczenie o kosztach procesu. Jak wynika ze znajdującej się w aktach dokumentacji procesowej prokurator umieścił w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy (art. 335 § 1 k.p.k.), uzgadniając z oskarżonym D. K. wymierzenie mu kar za poszczególne zarzucane mu przestępstwa z art. 279 § 1 kk i z art. 278 § 1 kk (po roku i 1 miesiącu pozbawienia wolności oraz 20 stawek dziennych grzywny po 10 złotych jedna stawka) oraz kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 8 lat próby, wymierzenie kary łącznej grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 15 złotych jedna stawka, orzeczenie obowiązku naprawienia szkody oraz obciążenie oskarżonego opłatą i kosztami procesu ( k. 1315). Pomimo zaakceptowania tego wniosku na posiedzeniu w dniu 25 marca 2015 roku, Sąd Rejonowy, orzekając wyrokiem z dnia 31 marca 2015roku o przedmiocie procesu, w zakresie kosztów procesu rozstrzygnął odmiennie, zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia z uwagi na jego trudną sytuację majątkową, fakt pozbawienia wolności, konieczność uiszczenia grzywny i zobowiązania do naprawienia szkody. Takie postąpienie sądu rejonowego, bez dokonania w tym zakresie modyfikacji wniosku przez prokuratora za zgodą oskarżonego, który zresztą w posiedzeniu tym uczestniczył podtrzymując uzgodnienia zawarte z prokuratorem naruszył dyspozycję art. 335 § 1 k.p.k. Rację ma też skarżący, że odmienne orzeczenie w powyższym zakresie , naruszało konsensus osiągnięty pomiędzy oskarżycielem publicznym a oskarżonym, a uchybienie to stanowiło obrazę prawa procesowego i miało wpływ na treść wyroku. Sąd Odwoławczy podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w wyroku SN z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie III KK 322/11, iż „ Nieprawidłowe jest zwolnienie oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie, w sytuacji, gdy wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, na który oskarżony wyraził zgodę, przewiduje obowiązek uiszczenia przez oskarżonego wszelkich kosztów i opłat”( LEX nr 1055032). Powyższe implikowało zmianą zaskarżonego wyroku w punkcie 6 poprzez wymierzenie oskarżonemu opłaty w kwocie 700 złotych za I instancję i obciążenie go kosztami sądowymi. Tego rodzaju orzeczenie jest wystarczające do konwalidowania stwierdzonego naruszenia prawa, ponieważ nadal istnieje wniosek prokuratora w powyższym zakresie, a oskarżony ponownie go poparł , jak i apelację wywiedzioną na jego niekorzyść w tym zakresie. Kierując się wskazanymi wyżej powodami orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku. O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśli 624 § 1 k.p.k.