Ł. G. uznaje za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa z art.
kk i za to na podstawie art.
II. Na podstawie art. 42 § 2 kk (wersja Dz. U. z 2011 roku, Nr 17, poz. 78) orzeka wobec Ł. G. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku. III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. W. kwotę 929,88 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. IV. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego w całości od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, wydatki poniesione w sprawie zaliczając na rachunek tegoż Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 8 grudnia 2013 roku służbę w patrolu zmotoryzowanym pełnili funkcjonariusze Policji D. D. i T. P.. W K. na ulicy (...) zauważyli pojazd V. (...), którego kierujący podczas manewru skrętu nie użył kierunkowskazu. Policjanci przejechali koło pojazdu w odległości około 1 metra, miejsce było oświetlone, dokładnie widzieli osobę kierującego. Funkcjonariusze zawrócili radiowóz i udali się za w/w pojazdem, zauważyli go koło hurtowni (...), jak stał zaparkowany na parkingu. Za kierownicą siedział Ł. G., który przyznał się do kierowania samochodem. Kierujący został poddany badaniu na zawartość alkoholu z wynikiem 0.36 mg/l. Ł. G. był osobą, którą policjanci widzieli, jak kierował pojazdem na ulicy (...), nie było możliwości, by doszło do zamiany miejsca pomiędzy kierującym a pasażerem na parkingu. W samochodzie znajdowali się jeszcze kobieta i mężczyzna. . Dowód: zeznania D. D., T. P. wyjaśnienia Ł. G. k. 42 protokół użycia urządzenia kontrolo-pomiarowego k. 2 Ł. G. w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i potwierdził, że prowadził samochód w stanie nietrzeźwości, w toku postępowania sądowego nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że samochodem kierował D. W.. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego Ł. G. był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu i przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania i bez warunkowego zawieszenia wykonania. Dowód: karta karna k. 134 Sąd zważył co następuje: Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy umożliwia ustalenie winy i sprawstwa oskarżonego w zakresie czynu z art.
Na sprawstwo oskarżonego wskazują wiarygodne, logiczne i konsekwentne zeznania funkcjonariuszy Policji D. D. i T. P., który zauważyli pojazd wykonujący skręt bez użycia kierunkowskazu, przejeżdżali obok pojazdu G. (...), za kierownica widzieli Ł. G. a następnie zawrócili radiowóz, pojechali za samochodem G. (...) i zauważyli go, gdy stał zaparkowany na parkingu, tam zastali za kierownicą tą sama osobę, która kierowała samochodem na ulicy (...). Z relacji policjantów wynika jednoznacznie, że podczas przejeżdżania koło samochodu na ulicy (...) widzieli dokładnie, że samochodem kierowała ta sama osoba, którą zastali za kierownicą w zaparkowanym samochodzie, osobą ta był Ł. G. , który przyznał się do prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości. Relację świadków potwierdził sam oskarżony, który w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, Zważywszy na wskazane okoliczności nie można dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego złożonym przed sądem , gdzie wskazał, iż samochodem kierował D. W. oraz zeznaniom M. H. i D. K., które potwierdziły relację oskarżonego i zeznały, że Ł. G. zamienił się miejscami z D. W.. W ocenie Sądu oskarżony i świadkowie wykorzystują fakt, że D. W. nie żyje ( k. 106), nie może ponosić odpowiedzialności i wygodnym zabiegiem jest przerzucenie odpowiedzialności na niego. Relacja policjantów i korespondujące z ich zeznaniami wyjaśnienia oskarżonego złożone w toku postępowania przygotowawczego jednoznacznie wskazują, że to oskarżony kierował samochodem i jego sprawstwo nie budzi żadnych wątpliwości. Przechodząc do rozważań nad rodzajem i wymiarem kary należy zwrócić uwagę, że oskarżony był wielokrotnie karany na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, kary te nie wpłynęły na zmianę jego zachowania i oskarżony dalej popełniał przestępstwa, z które orzekano już kary bezwzględne pozbawienia wolności. Taka postawa oskarżonego wskazuje, że pochodzi do życia w sposób bezrefleksyjny, nie wyciąga żadnych wniosków z popełnionych błędów i jedynym sposobem zmiany jego zachowania jest orzeczenie kary niosącej za sobą realną dolegliwość a taką będzie bezwzględna kara pozbawienia wolności. Kara ta, uwzględniając stopień nietrzeźwości oraz fakt, że oskarżony nie był uprzednio karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwo w komunikacji jest karą w dolnych graniach ustawowego zagrożenia, nie mniej jednak spełni swoje kary w zakresie wykształcenia u oskarżonego poszanowania prawa , w tym również unikania w przeszłości prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości. Uznając winę oskarżonego obowiązkiem Sądu było orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku biorąc pod uwagę stan nietrzeźwości mniejszy niż 1 promil alkoholu. Ponieważ oskarżony korzystał z pomocy obrońcy z urzędu a koszty pomocy nie zostały opłacone w całości ani części zasądzono na rzecz adw, T. W. koszty pomocy prawnej a uwzględniając sytuację materialną oskarżonego i rodzaj orzeczonej kary zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.