Wskazał, że na dzień sporządzenia umowy zamiany M. M.pełnił funkcję prezesa zarządu i miał umocowanie do zawarcia tej umowy, które wynikało z wpisu w KRS oraz uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników H.wyrażających zgodę na zbycie nieruchomości objętych wnioskiem. Umocowania tego nie podważa zdaniem Sądu wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie IX GC 256/12, albowiem dotyczy nieistnienia uchwały zgromadzenia wspólników H.w sprawie powołania do zarządu spółki innej osoby tj. J. K.i powierzenia mu funkcji prezesa zarządu. Wpis z dnia 3.07.2014 r., na podstawie którego Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie wpisał G. W.i M. W.w miejsce poprzedniego wspólnika (...)oraz dokonał zmian w organie uprawnionym do reprezentacji H.poprzez wykreślenie z funkcji prezesa zarządu M. M.i wpisanie M. K.jest zaś nieprawomocny, albowiem został zaskarżony skargą. Postępowanie w tej sprawie zostało natomiast zawieszone do czasu rozstrzygnięcia postępowania dotyczącego ustalenia, czy spółka (...)w istocie nie nabyła udziałów w spółce (...). Zdaniem Sądu, dopiero zatem uprawomocnienie wyroku w tej sprawie, stwierdzającego, iż (...)z siedzibą w L.nie stała się wspólnikiem H.prowadzić będzie do stwierdzenia, iż M. M.powołany na stanowisko prezesa zarządu uchwałą (...)nie był uprawniony do reprezentowania H.. Ograniczona kognicja Sądu wieczystoksięgowego nie pozwalała na prowadzenie własnego postępowania dowodowego, na okoliczność nieistnienia uchwał zgromadzenia wspólników H.w przedmiocie powołania prezesa zarządu, jak i wyrażania zgody na zbycie nieruchomości, skutkujących nieważnością umowy zamiany. W tym przedmiocie toczy się postępowanie przed Sądem Okręgowym w | Nowym Sączu pod sygn. I C 860/14 o stwierdzenie nieważności umowy zamiany. Powyższe postanowienie zaskarżyła w całości apelacją (...) Sp. z o.o., wnosząc o jego zmianę i oddalenie wniosku o wpis. Zarzuciła naruszenie art. 233 kpc przez niewłaściwą ocenę zebranych w sprawie dowodów, błędne przyjęcie, że nabycie praw do nieruchomości przez (...) Sp. z o.o. było skuteczne i zgodne z prawem oraz art.
kpc przez uznanie, iż w postępowaniu wieczystoksięgowym Sąd prowadzący sprawę nie jest uprawniony do prowadzenia własnego postępowania dowodowego. S ąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja jest niezasadna. Postanowienie Sądu Rejonowego jest prawidłowe. Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia faktyczne i argumentację przedstawioną na jego uzasadnienie. Zasadnie Sąd Rejonowy przyjął, że kwestionowane wpisy na rzecz spółki (...) były prawidłowe. Skuteczność umowy zamiany z dnia 6.
kpc, poza zakresem kognicji Sądu w niniejszej sprawie pozostawała możliwość prowadzenia własnego postępowania dowodowego na okoliczności jak powyżej, celem stwierdzenia ważności uchwał zgromadzenia wspólników (...) Spółki z o.o. w przedmiocie powołania jako prezesa zarządu M. M.. Stawiany w apelacji zarzut naruszenia art.
Zgodnie z treścią tego przepisu, rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Podzielić należy co prawda stanowisko apelującego, że takie kategoryczne brzmienie tego przepisu nie może umniejszać roli sądu wieczystoksięgowego do pełnienia funkcji organu jedynie rejestrowego. Jak wskazuje się w orzecznictwie, sąd wieczystoksięgowy ma możliwość m.in. badania czynności materialnej stanowiącej podstawę wpisu nie tylko pod względem formalnoprawnym, lecz także pod względem jej skuteczności materialno prawnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11.06.2008 r., sygn. V CSK 17/08). Powyższe nie oznacza jednak możliwości prowadzenia przez sąd wieczystoksięgowy jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywania własnych ustaleń (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7.03.2013 r., sygn. IV CSK 414/12). Jak wyżej zostało natomiast przesądzone taka konieczność zachodziłaby w niniejszej sprawie, celem sprawdzenia zasadności zarzutów stawianych w apelacji. Jako przedmiotowo istotne powołać w tym miejscu można postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12.03.2010 r. (sygn. III CSK 160/09), w którym to zostało stwierdzone, że wynikające z treści art.
kpc wyłączenie możliwości przeprowadzenia przez Sąd wieczystoksięgowy jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywania własnych ustaleń nie oznacza niedopuszczalności wyjaśnienia i sprawdzenia poprawności danych, na które powołuje się wnioskodawca, powołując stosowne dokumenty. Z tak sformułowanego stanowiska a contrario przyjąć należy, że w granicach kompetencji Sądu wieczystoksięgowego pozostaje prawo do wyjaśnienia i sprawdzenia poprawności jedynie danych powołanych we wniosku, a wskazanych w dołączonych do wniosku dokumentach. Stwierdzić w tym miejscu zaś równocześnie należy, że okoliczności, na które powołuje się apelujący wykraczają poza tak zarysowany zakres kompetencji Sądu wieczystoksięgowego. W postanowieniu z dnia 10.04.2013 r., sygn. IV CSK 551/12, na które to powołuje się apelujący, Sąd Najwyższy na gruncie zakresu badania przez sąd wieczystoksięgowy skuteczności materialnej czynności prawnej banku mającej stanowić podstawę wpisu w księdze wieczystej przyjął, że obejmuje ona także badanie umocowania osób do dokonania czynności w imieniu Banku jako osoby prawnej. Chodzi tu jednak o przeprowadzenie takiej oceny tylko na podstawie dokumentów, o których mowa w art.
kpc, co wynika ze stanowiska wyrażonego w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 16.05.2013 r., IV CSK 653/12. Należy w tym miejscu podkreślić, iż sąd wieczystoksięgowy w sprawie o wpis do księgi wieczystej, jest związany stanem rzeczy istniejącym w chwili złożenia wniosku. Co więcej, ponieważ w postępowaniu wieczystoksięgowym w odniesieniu zarówno do Sądu pierwszej jak i Sądu drugiej instancji treść art.
kpc wyklucza prowadzenie postępowania dowodowego oraz wyłączone jest stosowanie art. 316 kpc , dokonanie wpisu na podstawie dokumentów nie dołączonych do wniosku stanowi przekroczenie granic kognicji Sądu (por. zasada prawna, uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16.12.2009r., III CZP 80/09, postanowienie z dnia 20.10.2011r., III CSK 322/10, postanowienie siedmiu sędziów z dnia 16.11.2011r., II CSK 538/10). W niniejszej sprawie, jak była już o tym mowa, dołączone przez wnioskodawcę dokumenty potwierdzały natomiast skuteczność materialnoprawną umowy zamiany. Kwestia umocowania M. M. wynikała z wpisu w KRS oraz uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników H. wyrażających zgodę na zbycie nieruchomości objętych wnioskiem. Wpis jako prezesa zarządu G. W. i M. W., na który powoływał się apelujący, miał miejsce dopiero 3.07.2014 r., a co więcej jest on nieprawomocny. Kwestia ważności umowy zamiany stanowiącej podstawę zaskarżonego wpisu jest przedmiotem toczącego się przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu postępowania w sprawie I C 860/14. W tym postępowaniu to przedmiotem postępowania dowodowego i stosownej oceny będą okoliczności podnoszone przez apelującego w niniejszej sprawie. Jeśli natomiast zapadnie wyrok uwzględniający powództwo i zostanie stwierdzona nieważność w/w umowy zamiany, będzie to mogło stanowić podstawę dokonania stosownych wpisów w księgach wieczystych. Ponieważ wskazany ograniczony zakres kognicji dotyczy także Sądu II instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11.06.2008 r., sygn. V CSK 17/08) z tych samych przyczyn argumentacja, na jaką powołuje się apelujący nie mogła wywołać zamierzonych skutków na etapie postępowania apelacyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji, oddalając apelację na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc. (...) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.