VII U 1122/13

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do renty w związku ze służbą wojskową na dalszy okres na skutek odwołania W. M.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 13 marca 2013 roku nr (...) odwołanie oddala. Sygn. akt VII U 1122/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 13 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w L. odmówił W. M.

(2)prawo do renty w związku ze służbą wojskową od dnia 1 kwietnia 2013 r. (k. a.r.). W. M.

(1)zaskarżył powyższą decyzję do sądu. Z odwołania, jakie wniósł dnia 18.04.2013 r. (k. 2-8 a.s.) oraz z jego wyjaśnień, wynikało, że domaga się on zmiany zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie mu prawa do renty w związku ze służbą wojskową. ZUS O/ w L. wniósł o oddalenie tego żądania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W. M.

(1)ur. (...) ukończył (...) Szkołę Zawodową a następnie Technikum (...). Od 4.11.2008 r. do marca 2013 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie baru szybkiej obsługi, zatrudniał dwóch pracowników. Wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową w okresie od 2.11.1989 r. do 19.01.1990 r. (zaświadczenie, t. I, k. 4 a.r.). W trakcie tej służby wnioskodawca doznał wypadku. Orzeczeniem z 19.01.1990 r. Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. po rozpoznaniu (...) W. M.

(1)został uznany za trwale niezdolnego do służby wojskowej (k. 6 a.r.). Decyzją z dnia 10 maja 1990 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. przyznał W. M.

(1)rentę inwalidy wojskowego w związku ze służbą wojskową od dnia 20.01.1990 r., na podstawie orzeczenia Obwodowej Komisji Lekarskiej ZUS z 23.04.1990 r. (k. 13, 14, 17 a.r.). Orzeczeniem Obwodowej Komisji Lekarskiej z 3.06.1991r. wnioskodawca został zaliczony do pierwszej grupy inwalidów w związku ze służbą wojskową oraz ustalono, iż wymaga opieki drugiej osoby (k. 39, 40 a.r.). Orzeczeniem z 24.06.1997 r. Obwodowa Komisja Lekarska ZUS ponownie zaliczyła skarżącego do pierwszej grupy inwalidów w zw. ze służbą wojskową na stałe (k. 66, 67a.r.). Kolejnymi decyzjami organ rentowy przeliczał wnioskodawcy przyznaną rentę w związku ze służbą wojskową. Naczelny Lekarz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5.12.2012r. przedstawił wniosek o rozpatrzenie w trybie nadzoru nad wykonywaniem orzecznictwa lekarskiego określonego w art. 14 ust. 5 ustawy o emeryturach i rentach z FUS orzeczenia dot. W. M.

(1)z dnia 24.06.1997 r. (k. 264 a.r.). Zakład skierował wnioskodawcę na badania przez lekarza konsultanta psychiatrę i psychologa. Lekarz konsultant ZUS w opinii z 11.01.2013 r. po rozpoznaniu (...) uznał badanego za częściowo niezdolnego do pracy w związku ze służbą wojskową przez okres 2 lat (dok. med.). Naczelny Lekarz ZUS na podstawie art. 14 ust. 5 poz. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przekazał sprawę W. M.

(1)do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską (k. 270 a.r.). Orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 18 lutego 2013 r. W. M.

(1)po rozpoznaniu stanu (...), ustalono, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy (k. 273 a.r., dok. med.). Na podstawie powyższego orzeczenia organ rentowy w dniu 13 marca 2013 r. wydał decyzję, w której odmówił W. M.

(1)prawa do renty w związku ze służbą wojskową od 1.042013 r, (k. 285 a.r.). Celem wyjaśnienia spornych okoliczności Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy specjalistów psychiatry, laryngologa, ortopedy, neurologa, i reumatologa (k. 57). Biegli specj. neurolog T. G., psychiatra B. S., otolaryngolog prof. J. K., reumatolog dr H. P. w opinii z 19.12.2013 r. rozpoznali u W. M.

(1)łagodne (...) i stwierdzili brak niezdolności do pracy w związku ze służbą wojskową. Biegli wskazali, iż stwierdzone w badaniu reumatologicznym choroby (...) nie upośledzają zdolności do pracy zarobkowej w rozumieniu rentowym. Ponadto biegli nie stwierdzili w swoim badaniu objawów (...) (...). Opiniowany neguje utraty przytomności. Skarży się jedynie na (...). Nie stwierdzono zatem niezdolności do pracy w związku ze schorzeniami neurologicznymi. Stwierdzone w badaniu(...) powodują utrudnienia funkcjonowania wnioskodawcy we wszystkich dziedzinach życia (także w aspekcie pracy zawodowej), ale nie wpływają znacząco na jego globalne funkcjonowanie psycho-społeczne. Zatem nie sprowadzają niezdolności do pracy również ze względu na stan psychiczny (k.65-67). Natomiast biegły ortopeda dr M. G. w opinii z 31.03.2014r. po rozpoznaniu u W. M.

(1)przebyty(...) nie uznał częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy zarówno z ogólnego stanu zdrowia, jak i w związku ze służbą wojskową. Biegły podniósł, iż z wyjaśnień wnioskodawcy wynika, że w dn. 8.11.1989 r. w czasie służby wojskowej, w wyniku „uderzenia przez drzewo" doznał (...). Z powodu (...) był leczony operacyjnie w dniu wypadku. W dn. 19.01.1990 r. stan zdrowia wnioskodawcy został przeanalizowany przez Rejonową Wojskową Komisję Lekarską w E., która ustaliła rozpoznanie następujących schorzeń:(...) W dn. 8.05-25.06.1990 r. wnioskodawca był hospitalizowany w Oddziale Wewnętrznym (...) Szpitala (...) w L. z powodu (...) Konsultowany wówczas przez ortopedę, który stwierdził (...)( k. 19 akt ZUS ). W dn. 23.03 - 7.04.1993 r. hospitalizowany w Oddziale(...) w P. z rozpoznaniem:(...) (k. 49 akt ZUS ). Operowany w dn. 31.03.1993 r. - (...). Biegły wskazał również, iż z wyjaśnień wnioskodawcy wynika także, że został poszkodowany w wypadku komunikacyjnym w 2007 r. Doznał wówczas urazu (...). Aktualnie podaje uczucie blokowania i dolegliwości (...). Dolegliwości tego występują z nasileniem od około 7-8 lat. Zgłasza także (...). Biorąc powyższe pod uwagę, po przeprowadzeniu badania przedmiotowego, biegły ortopeda nie stwierdził u wnioskodawcy niezdolności do pracy zarówno z ogólnego stanu zdrowia, jak i w związku ze służbą wojskową. Wskazał, iż sprawność narządów ruchu jest na tyle dobra, że wnioskodawca może pracować zgodnie z kwalifikacjami. Aktualna wydolność ruchowa(...) jest prawidłowa. Funkcja rąk prawidłowa. Kończyny dolne z niewielkim zmniejszeniem obwodu lewej goleni, prawidłową ruchomością bioder, kolan i stóp. Lewe kolano z niewielkim zmniejszeniem stabilności po stronie przyśrodkowej. Oba kolana z dodatnimi testami rzepkowo-udowymi, wskazującymi na uszkodzenie powierzchni chrzestnej w przebiegu niewielkich zmian zwyrodnieniowych. Chód wydolny. Reasumując, ze względu na schorzenia podlegające ocenie ortopedycznej, nie uznaje się częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy zarówno z ogólnego stanu zdrowia, jak i w związku ze służbą wojskową (k. 77, 78). Do opinii złożył zastrzeżenia wnioskodawca. Podnosząc, iż od daty wypadku ma problemy ze zdrowiem, ostatnio ponownie uległ wypadkowi w związku z czym leczył się w szpitalu. Dołączył dodatkową dokumentację, wnosząc o dopuszczenie dowodu z opinii nowych biegłych psychiatry i neurologa. Postanowieniem z 21.10.2014 r. Sąd dopuścił dowód z opinii innych biegłych specjalistów: psychiatry i neurologa (k. 94). W opinii z 16.02.2014 r. biegli specj. neurolog dr A. S. i psychiatra dr E. L. rozpoznały u W. M.

(1): stan po urazie (...) leczony operacyjnie /1989 r. podczas służby wojskowej/, przebyty (...) w lipcu 2014 r. ze złamaniem (...) – (...)-leczony zachowawczo, (...). W związku ze służbą wojskową po wypadku w 1989 r. nie stwierdziły niezdolności do pracy. Wskazały, ze wnioskodawca jest niezdolny do pracy z ogólnego stanu zdrowia po przebytym(...) w lipcu 2014 r. Stopień niezdolności do pracy będzie możliwy do określenia po wykonaniu aktualnego badania psychologicznego i dostarczeniu aktualnego zaświadczenia z PZP – po urazie w lipcu 2014 r. Biegłe wskazały, że wnioskodawca był rencistą od 1989 r. po wypadku w trakcie służby wojskowej. W wypadku doznał złamania (...)- leczony operacyjnie. Od 2008 r. badany prowadził własną działalność gospodarczą – bar. Zgłasza(...). Po pierwszym wypadku nie był długotrwale leczony u neurologa. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono objawów patologicznych i ogniskowych. Rozpoznane zaburzenia uszkodzenia (...) bez istotnego wpływu na funkcjonowanie psycho-społeczne. W badanu neurologicznym oraz psychiatrycznym i wnikliwej analizie szerszej dokumentacji biegli orzekli, że w związku ze służbą wojskową i z tym wypadkiem w 1989 r. wnioskodawca jest zdolny do pracy. Nową okolicznością jest przebyty kolejny (...)w lipcu 2014 r. (karta w załączeniu) (...) Stopień niezdolności do pracy będzie możliwy do ustalenia po aktualnym badaniu psychologicznym oraz dostarczeniu dokumentu z poradni PZP za okres po urazie z lipca 2014 r. (k. 106-108). Powyższe ustalenia oparte zostały na przeprowadzonych w sprawie dowodach z opinii biegłych w zakresie, w jakim dowody te pozwalały na wysnucie spójnych i logicznych wniosków. Opisane opinie są zgodne w swych wnioskach, odwołują się szczegółowo do dokumentacji medycznej i wyników badań, są jasne w swej treści. Tym samym, Sąd obdarzył je wiarą w całości. Ustalone przez drugi zespół biegłych niezdolność do pracy z ogólnego stanu zdrowia powstała w 2014 r. nie ma znaczenia dla przedmiotu sprawy. Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania W. M.

(1)w kierunku ustalenia, że jego niezdolność do pracy pozostaje w związku ze służbą wojskową. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt. 1) z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2010 r., nr 101, poz. 648 ze zm., dalej: „u.z.i.w.”) inwalidą wojskowym jest żołnierz niezawodowy Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej, który został zaliczony do jednej z grup inwalidów wskutek inwalidztwa powstałego w czasie odbywania czynnej służby wojskowej w okresie pokoju. Art. 34 pkt. 1) powołanej ustawy do kategorii żołnierzy niezawodowych zalicza żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową. Zgodnie z art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., nr 153, póz. 1227 ze zm.) pod użytym w u.z.i.w. terminem inwalidztwo należy rozumieć pojęcie niezdolności do pracy, przy czym grupa inwalidzka odpowiada stopniowi niezdolności do pracy. Zgodnie z art. 12 i 13 ustawy emerytalnej w zw. z art. 64 u.z.i.w. niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, a także możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Niemniej jednak ustalenia w przedmiocie niezdolności do pracy zasadzają się na okolicznościach natury medycznej. Ze względu na to, w niniejszej sprawie zaszła potrzeba pozyskania wiadomości specjalnych, których jedynym źródłem może być opinia biegłych. Sąd jedynie sformułował dla nich tezę dowodową i dokonał ich doboru - odpowiednio do specjalności, mając na uwadze wynikającą z dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej historię medyczną ubezpieczonego, a także treść jego wniosków zawartych w odwołaniu oraz kolejnych zastrzeżeniach do opinii. Ponadto sąd miał obowiązek dokonać oceny przedłożonych przez biegłych opinii w oparciu o wynikającą z art. 233 k.p.c. zasadę swobodnej oceny dowodów, tj. wedle reguł logiki oraz własnego przekonania popartego wszechstronnym rozważeniem zebranego w sprawie materiału. To ostatnie dotyczyło głównie obowiązku zestawienia oceny dokonanej przez biegłych z dołączoną do sprawy dokumentacją medyczną - aktualną na dzień wydawania decyzji przez organ rentowy - oraz zmianami oceny stanu zdrowia ubezpieczonego przez organy orzecznictwa lekarskiego ZUS. Należy jednak zaznaczyć, że chodziło tutaj o ocenę dowodu z opinii biegłych jedynie pod kątem jej rzetelności, kompletności i logiki zawartych w niej wywodów. Siłą rzeczy sąd nie jest władny dokonać fachowej, w tym wypadku medycznej oceny takiej opinii. W sprawie na podstawie opisanych opinii ustalono, iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy w związku ze służbą wojskową. W myśl art. 107 ustawy emerytalnej w zw. z art. 64 u.z.i.w. prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1, orzeczono jak w wyroku.