Sygn. akt. IV Ka 660/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2014 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Stanisław Jabłoński (spr.) Sędziowie SSO Joanna Żelazny SSO Agata Regulska Protokolant Artur Łukiańczyk przy udziale Marka Janczyńskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. sprawy W. B.
(1)oskarżonego o przestępstwo z art. 160 § 1 kk i art. 156 § 1 pkt 2 kk w związku z art. 156 § 2 kk w związku z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 25 marca 2014 roku sygn. akt II K 1134/12 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Oławie do ponownego rozpoznania. IV Ka 660/14 UZASADNIENIE W. B.
(1)oskarżony został o to, że: w dniu 18 sierpnia 2011 w S., w rejonie (...), pełniąc funkcję kierownika robót mostowych na zadaniu "Budowa (...) B.-Ł.-D." na podstawie umowy o sprawowanie funkcji kierownika robót zawartej w dniu 15 czerwca 2011 roku pomiędzy spółką (...) S.A. a firmą (...) i będąc odpowiedzialnym z tytułu tej umowy oraz obowiązujących przepisów za bezpieczeństwo i higienę pracy na budowie, umyślnie nie dopełnił wynikających stąd obowiązków w ten sposób, że dopuścił do wykonywania przez pracowników podwykonawcy - firmy (...), prac zbrojeniowych przy zastosowaniu niewłaściwej technologii, przez co naraził J. C.
(1), J. G., K. M., J. C.
(2), i A. K. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w wyniku czego doszło do wypadku, w trakcie którego J. C.
(1)doznał obrażeń ciała w postaci wielonarządowego, złamania kręgu L 1, stłuczenia płuc z odmą opłucnową oraz porażeń kończyn dolnych, skutkujące ciężkim kalectwem pokrzywdzonego. tj. o czyn z art. 160 § 1 kk i art. 156 § 1 pkt 2 kk w związku z art. 156 § 2 kk w związku z art. 11 § 2 kk. Wyrokiem z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II K 1134/12 Sąd Rejonowy w Oławie w II Wydziale Karnym: I. niewinnił W. B.
(1)od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa; II. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz W. B.
(1)kwotę 1056 złotych tytułem zwrotu kosztów obrony. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator i zaskarżając wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na wyrażeniu przez Sąd mylnego poglądu, iż dowody zgromadzone w toku postępowania przygotowawczego i ujawnione w toku rozprawy głównej wskazują, że oskarżony W. B.
(2)nie popełnił zarzuconego mu przestępstwa, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego, iż swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu z art. 160 § 1 kk i inne. Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu, a sprawę należało przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, jako że już tylko wstępna analiza zaskarżonego wyroku oraz treści pisemnych motywów wydanego rozstrzygnięcia wykazała tego typu uchybienia, które w istocie uniemożliwiały właściwe przeprowadzenie kontroli instancyjnej przez Sąd Okręgowy. Sąd II instancji stwierdził bowiem, że w procesie konstruowania uzasadnienia wydanego wyroku Sąd meriti dopuścił się rażącego naruszenia art. 424 § 1 pkt 1 kpk, które uwidacznia się przede wszystkim w braku jakiejkolwiek, nawet szczątkowej analizy przeprowadzonych w sprawie dowodów (za taką trudno uznawać raptem dwa zdania). Co wymaga podkreślenia, materiał dowodowy obejmuje cztery tomy akt, a składają się nań m.in. zeznania kilkunastu świadków, dowody z dokumentów, w tym również i opinie biegłych. Tymczasem Sąd Rejonowy nie tylko nie ocenił poszczególnych dowodów przeprowadzonych w toku procesu, ale i nie wskazał dlaczego oparł się na jednych dowodach, a inne odrzucił. Innymi słowy, Sąd ten nie przedstawił w sposób należyty motywów jakimi kierował się wydając taki a nie inny wyrok, co z kolei uniemożliwiło Sądowi Odwoławczemu prześledzenie prawidłowości toku myślenia tegoż Sądu oraz ustaleń faktycznych poczynionych w ramach niniejszego postępowania, jak też wykluczyło dokonanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w obu apelacjach. Skutkować to musiało wydaniem przez Sąd Okręgowy orzeczenia kasatoryjnego (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 września 2008 r., II AKa 209/08, KZS 2009/4/51). Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe od nowa, ustali stan faktyczny sprawy, dokona oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w razie potrzeby swoje stanowisko uzasadni stosownie do treści przepisu art. 424 § 1 pkt 1 kpk, tj. w sposób wyczerpujący, ukazując logiczny proces, który doprowadził Sąd do wniosku o niewinności lub o winie oskarżonego w sprawie.