← Polska

I Ns 457/11

Sygn. akt I Ns 457/11 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Leszek Kawecki po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. w Dzierżoniowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. W. przy uczestnictwie D. B. i W. P. o zniesienie współwłasności nieruchomości postanawia: I odrzucić apelację uczestnika postępowania D. B. z dnia 07 kwietnia 2015 r. od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 25 lutego 2015 r.; II umorzyć postępowanie; III nie obciążać wnioskodawczyni i uczestników postępowania kosztami sądowymi z tytułu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem wstępnym z dnia 25 lutego 2015 r. Sąd uznał za usprawiedliwione co do zasady żądanie zniesienia współwłasności gospodarstwa rolnego położonego w P., składającego się między innymi z nieruchomości gruntowej, obejmującej działkę gruntu numer (...) o powierzchni 1 100 m 2, stanowiącej współwłasność wnioskodawczyni A. W. w 7/1000 części, uczestnika postępowania D. B. w 257/1000 części i uczestnika postępowania W. P. w 734/1000 części, dla której to nieruchomości Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...). W dniu 07 kwietnia 2015 r. uczestnik postępowania D. B. zaskarżył powyższe postanowienie wstępne apelacją. W piśmie przygotowawczym z dnia 25 maja 2015 r. pełnomocnik wnioskodawczyni i uczestnika postępowania W. P. oświadczył natomiast, że rozpoznanie sprawy stało się bezprzedmiotowe, albowiem uczestnicy postępowania ugodowo zakończyli przedmiotową sprawę, a mianowicie na mocy umowy darowizny i umowy sprzedaży z dnia 20 maja 2015 r (aktu notarialnego Repertorium A numer (...), sporządzonego w Kancelarii Notarialnej w D. przed notariuszem W. J.), uczestnik postępowania D. B. sprzedał uczestnikowi W. P. swój udział w przedmiotowej nieruchomości, zaś wnioskodawczyni A. W. swój udział w tej nieruchomości uczestnikowi W. P. darowała. Sąd zważył, co następuje: W pierwszym rzędzie należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 370 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. sąd winien odrzucić apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Przyczyną niedopuszczalności w rozumieniu tego przepisu jest również nieistnienie po stronie apelującej interesu w zaskarżeniu orzeczenia, przy czym interes ten występuje wtedy, gdy apelującego można uznać za pokrzywdzonego zaskarżonym orzeczeniem (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19.05.2010 r., I CZ 19/10; Sąd Apelacyjny w Katowicach w postanowieniu z dnia 4.09. 2012 r., I ACz 1220/12). Mając powyższe na względzie należało przyjąć, że uczestnik postępowania D. B., jako że w trakcie postępowania wyzbył się swojego udziału w nieruchomości wspólnej, nie ma już interesu w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia wstępnego. Dlatego też apelację tego uczestnika należało odrzucić jako niedopuszczalną. Z tych względów, na podstawie przytoczonych przepisów, orzeczono jak w punkcie I postanowienia. Podnieść nadto należy, że zniesienie współwłasności ma na celu ukształtowanie prawa własności, przysługującego do tej samej rzeczy niepodzielnie więcej niż jednej osobie, w taki sposób, żeby prawo to przestało być wspólne. Orzeczenie sądu znoszące współwłasność przez podział rzeczy lub przyznanie jej w całości jednej osobie ma charakter prawo kształtujący od chwili uprawomocnienia się (art. 624 k.p.c. in principio). Z istoty zniesienia współwłasności, a także z art. 617 k.p.c. wynika, że orzeczenie sądu dotyczyć może tylko aktualnych współwłaścicieli. Nie wyklucza to udziału w postępowaniu o zniesienie współwłasności także współwłaścicieli, którzy w trakcie postępowania wyzbyli się swojego prawa, jeżeli swój interes w rozumieniu art. 510 k.p.c. wywodzą z innego tytułu aniżeli współwłasność rzeczy (np. w związku z roszczeniami podlegającymi rozliczeniu). Utrata przez dotychczasowego uczestnika postępowania statusu „zainteresowanego” wywołuje potrzebę formalnego wyeliminowania go z postępowania z powodu niedopuszczalności merytorycznego orzekania względem niego. W takim przypadku sąd powinien wydać postanowienie o umorzeniu dotychczasowego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20.10.2004 r., IV CK 91/04, OSNC 2005/10/177). Zgodnie natomiast z przepisami art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli wnioskodawca cofnął wniosek ze skutkiem prawnym lub jeżeli wydanie orzeczenia stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Skoro zaś wnioskodawczyni oraz uczestnik postępowania D. B. zbyli swoje udziały we współwłasności nieruchomości i utracili status zainteresowanych w sprawie, rozpoznanie wniosku o zniesienie współwłasności stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w punkcie II postanowienia. O kosztach sądowych (punkt III postanowienia) Sąd orzekł na podstawie przepisu art. art. 113 ust. 4 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, uznając, że istnieją szczególnie uzasadnione okoliczności, wynikające między innymi z pozasądowego zakończenia sprawy i poniesionych w związku z tym kosztami, do nieobciążania wnioskodawczyni i uczestników postępowania wydatkami poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa. Z/ 1) odnotować; 2) doręczyć pełnomocnikom wnioskodawczyni i uczestników postępowania; 3) kal. 7 dni od doręczenia. 29.05.2015 r.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.