i art.477 14 k.p.c. poprzez błędne uznanie, że wnioskodawcy należy przywrócić termin do opłacenia składek i w związku z powyższym przyjęcie, że ubezpieczony w miesiącu sierpniu 2014 roku podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu, tj. orzeczenie w zakresie nie objętym decyzją oraz rozstrzygnięcie kwestii nieobjętych decyzją a ponadto zastrzeżonych dla kognicji sądu okręgowego;
i art.477 14 k.p.c. Sąd rozpoznający odwołanie wnioskodawcy od decyzji z dnia 3 października 2014 roku był właściwy do orzekania w tej sprawie. Zgodnie bowiem z brzmieniem art.
sprawa o zasiłek chorobowy należy do właściwości sądu rejonowego. Nie ma racji skarżący, twierdząc, że rozpoznanie przez sąd rejonowy w sprawie niniejszej wniosku M. B. o przywrócenie terminu do opłacenia składki na ubezpieczenie chorobowe za miesiąc sierpień 2014 roku jest niezgodne z prawem. Kwestia ta – wbrew stanowisku organu rentowego, rozpoznawana przesłankowo w sprawie o prawo do zasiłku chorobowego - nie jest zastrzeżona do kognicji sądu okręgowego. Z treści odwołania wynika bowiem jednoznacznie, że ubezpieczony domaga się uznania wpłaty składki na ubezpieczenie chorobowe za sierpień 2014 roku jako opłaconej w przywróconym terminie, o co wniósł w dniu 3 października 2014 roku. Przyjąć zatem należy, że istotą sprawy jest de facto rozstrzygnięcie zasadności odmowy wyrażenia przez ZUS zgody na opłacenie spornej składki na ubezpieczenie chorobowe po terminie. Przesądzenie bowiem kwestii, czy organ rentowy zasadnie nie wyraził tej zgody, ma decydujące znaczenie dla ustalenia okresu podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu oraz w konsekwencji dla ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie w spornym okresie. Te kwestie są natomiast przedmiotem rozstrzygnięcia organu rentowego w zaskarżonej decyzji i treścią odwołania ubezpieczonego. Przedmiot rozpoznania niniejszej sprawy wyznacza zatem zaskarżona decyzja. Proponowane przez pozwaną uzależnienie możliwości stwierdzenia przez Sąd I instancji (ustalający prawo do zasiłku chorobowego) faktycznego okresu ubezpieczenia wnioskodawcy od złożenia przez niego wniosku o wydanie odrębnej decyzji w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu nie znajduje żadnej podstawy w obowiązujących przepisach. Gdyby wnioskodawca faktycznie zwrócił się o wydanie takiej decyzji, Sąd Rejonowy rozpoznający niniejszą sprawę powinien był oprzeć się na takiej prawomocnej decyzji. W sprawie niesporne jednak pozostaje, że M. B. nie złożył takiego wniosku, że żadna odrębna decyzja w tym zakresie nie została wydana, a zatem Sąd meriti słusznie, przy rozpoznawaniu kwestii prawa wnioskodawcy do zasiłku chorobowego, przesłankowo ocenił zasadność odmowy przywrócenia terminu do opłacenia składki na ubezpieczenie chorobowe za sierpień 2014 roku. Przepis art.6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. nr 60 poz. 636 z 1999r. z późn. zm.) stanowi bowiem, że zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Analizując przesłanki do nabycia prawa do zasiłku określone w tym przepisie niezbędne jest m.in. określenie czy niezdolność do pracy powstała w okresie trwania ubezpieczenia chorobowego czy też nie. Sąd I instancji właściwie uznał, że w sprawie o prawo do zasiłku chorobowego, zastrzeżonej do właściwości tego Sądu, możliwe jest badanie podstaw odmowy przywrócenia terminu do opłacenia składki na ubezpieczenie chorobowe, nie stwierdzonych odrębną decyzją w przedmiocie podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Sąd Okręgowy podziela to stanowisko uznając, że rozpoznanie kwestii związanych z odmową przywrócenia M. B. terminu do opłacenia składki nie podlega w tym wypadku rozpoznaniu w żadnym odrębnym postępowaniu. Dlatego też, w ocenie Sądu Okręgowego nie doszło do naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów art.
i art.477 14 k.p.c. Nie doszło tym samym do naruszenia przepisu art.379 pkt 6 k.p.c. Sąd Rejonowy nie naruszył także cytowanego przepisu art.6 ust.1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Dokonana przez ten Sąd wykładnia cytowanego przepisu jest prawidłowa. Sąd Rejonowy słusznie uznał, że wnioskodawca stał się niezdolny do pracy w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Słusznie też stwierdził, na podstawie faktów ustalonych w toku postępowania, że istniały podstawy do przywrócenia M. B. terminu do opłacenia składki za miesiąc sierpień 2014 roku. Niezasadny jest także zarzut niewłaściwego zastosowania przez Sąd Rejonowy normy art.233 k.p.c. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego. Taka ocena, dokonywana jest na podstawie przekonań sądu, jego wiedzy i posiadanego doświadczenia życiowego, a nadto winna uwzględniać wymagania prawa procesowego oraz reguły logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i - ważąc ich moc oraz wiarygodność - odnosi je do pozostałego materiału dowodowego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2010 roku, II UK 154/09). Z istoty zatem sędziowskiej oceny wynika jej swoboda, ale nie dowolność. Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd meriti nie naruszył żadnych reguł dotyczących oceny materiału dowodowego. W żaden sposób dokonana ocena materiału dowodowego nie może być uznana za dowolną. Z przedstawionego materiału dowodowego Sąd I instancji wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Słusznie uznał, że uzasadnione jest wyrażenie zgody na opłacenie przez ubezpieczonego składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe po terminie, w sytuacji gdy historia ubezpieczeniowa wnioskodawcy jest pozytywna, składki co do zasady opłacał w terminie ustawowym, zwracał się on jedynie dwukrotnie o wyrażenie zgody na opłacenie składki po terminie i miało to miejsce 10 lat temu. Prawidłowo Sąd meriti uznał, że odmowa przywrócenia terminu na opłacenie składki za miesiąc sierpień 2014 roku była nieuzasadniona i mimo przekroczenia terminu w zapłacie całej składki nie ustało dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. W związku z czym termin do opłacenia składki za sierpień 2014r. słusznie został przywrócony. W świetle powyższych uwag uznać należy, że wyrok Sądu I instancji zmieniający zaskarżoną decyzję i ustalający prawo M. B. do zasiłku chorobowego za okres od 14 do 30 sierpnia 2014 jest prawidłowy, co skutkuje uznaniem bezzasadności zarzutów apelacji i jej oddaleniem na podstawie art.385 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.