← Polska

KIO 2484/14

Sygn. akt: KIO 2484/14 WYROK z dnia 10 grudnia 2014 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Marzena Teresa Ordysińska Protokolant: Agata Dziuban po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10

§ 6ust.

2), ma charakter stanowczy, a więc nie może być dowolnie zmieniany przez wykonawcę po zawarciu umowy. Ponadto według Zamawiającego, powiązanie płatności częściowych z wykonaniem etapów robót, określonych i wyszczególnionych w harmonogramie (Załącznik nr 9 do SIWZ - Istotne dla stron postanowienia, które zostaną wprowadzone do treści zawieranej umowy

§ 8ust.

2. Zamawiający nie dopuszczał do sporządzenia (uzupełnienia) harmonogramu po terminie złożenia oferty. Załączony do oferty wypełniony harmonogram wskazujący czasookres realizacji poszczególnych etapów robót, mógł ulec zmianie jedynie z przyczyn podanych w Załączniku nr 9 do SIWZ - Istotne dla stron postanowienia, które zostaną wprowadzone do treści zawieranej umowy

§ 6ust 3, takich jak np.

w przypadku wydłużenia się, przewidywanego terminu wydania przez, organ administracji prawomocnej decyzji pozwolenie na budowę”. W ocenie Izby Zamawiający nie ma racji – sam fakt, że harmonogram będzie załącznikiem do przyszłej umowy, nie może powodować, że brak wpisania w harmonogramie niektórych przedziałów czasowych determinuje niezgodność oferty z treścią SIWZ; w SIWZ brak zakazu określenia terminów poszczególnych etapów prac później niż w ofercie – i nie ma nakazu określenia tychże terminów w ofercie. Niezgodność oferty mogąca być podstawą jej odrzucenia musi dotyczyć elementów istotnych, z góry przesądzonych w treści SIWZ. Jeżeli jednak w SIWZ (załączonym do niej wzorze umowy) sam Zamawiający przewiduje, że terminy realizacji poszczególnych etapów będą z nim uzgadniane – to oznacza, ze terminy te nie są sztywne a przynajmniej nie mogą być za takie uważane na etapie składania ofert. Odwołujący w harmonogramie załączonym do oferty określił w dniach termin realizacji zamawiania – termin ten był istotny dla oceny ofert (stanowił jedno z kryteriów oceny ofert). Zatem harmonogram Odwołującego pozwalał na badanie i ocenę jego oferty w świetle postanowień SIWZ, w tym kryteriów oceny ofert. Powiązanie płatności z poszczególnymi etapami prac również nie przesądza, że Odwołujący terminy te miał wpisać do harmonogramu – jak wynika zarówno z formularza ofertowego (pkt 1 strona 1 załącznika nr 2 do SIWZ), jaki wzoru umowy (§ 8 ust. 2 załącznika nr 9 do SIWZ) znaczenie dla Zamawiającego miały tylko kwoty z tytułu wynagrodzenia za wykonanie każdego z dwóch etapów). Zgodnie z § 8 ust. 4 wzoru umowy, Zamawiający dopuszcza również zapłaty częściowe za roboty etapu II – po wykonaniu 30%, 60%, przy czym 40% zostanie wypłacone po ostatecznym odbiorze. Oznacza to, że Zamawiający wiąże płatności nie z terminami wykonania każdego z etapów, ale z wykonaniem ich rzeczowego zakresu. Wobec powyższego, brak określenia w harmonogramie terminów realizacji etapów prac nie mógł przekładać się na ocenę oferty Odwołującego, i nie można się dopatrzeć niezgodności tejże oferty z treścią SIWZ, dlatego nie było podstaw do odrzucenia oferty Odwołującego na postawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Prawa zamówień publicznych. Odnosząc się do drugiej podstawy odrzucenia oferty, tj. art. 89 ust. 1 pkt 4 Prawa zamówień publicznych, nie można się zgodzić, że ewentualność, że w wycenie prac nie uwzględniono wszystkich dyspozycji, które zawiera program funkcjonalno-użytkowy, a wartość kilku pozycji wyceny jest wyraźnie zaniżona, decyduje o odrzuceniu oferty z powodu rażąco niskiej ceny. Okoliczność, że oferta (być może) zawiera błąd w obliczeniu ceny, bądź jest niezgodna z treścią SIWZ stanowi odrębną przesłankę odrzucenia oferty (art. 89 ust. 2 i 6 Prawa zamówień publicznych), wymagającą podania skorelowanej z nią podstawy faktycznej. Stanowisko Stron na rozprawie było ewidentnie sporne co do elementów, które należało wycenić w ofercie – co potwierdza, że kwestie te odnoszą się do badania treści oferty z treścią SIWZ. Zamawiający nie odrzucił oferty Odwołującego na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 w związku z ewentualnością nieuwzględniania w ofercie Odwołującego wszystkich elementów wymaganych przez Zamawiającego, dlatego Odwołujący nie podnosił zarzutów w tym zakresie, a, jak wskazano wyżej, Izba bada odwołanie w granicach podanych w nim zarzutów. Ewentualność, że wartość kilku pozycji może być zaniżona również nie przesądza o tym, że cena jest rażąco niska, bowiem kwestię rażąco niskiej ceny bada się w odniesieniu do całościowej wyceny przedmiotu świadczenia. Cena oferty Odwołującego to 6 665 119 zł, a wartość zamówienia oszacowano na kwotę 6 709 085, 24 zł, co również nie potwierdza, że cena oferty Odwołującego jest rażąco niska. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 90 ust. 1 i 2 Prawa zamówień publicznych w zw. z art. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1232) - poprzez zastosowanie przepisów art. 90 ust 1 i 2 Prawa zamówień publicznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 19.10.2014 r. w sytuacji, gdy do przedmiotowego postępowania stosuje się przepisy dotychczasowe; Izba uznała, że omyłkowe przytoczenie przez Zamawiającego innej wersji brzmienia przepisu, niż obowiązująca, nie miało w tym przypadku wpływu na ocenę oferty, a zatem i nie miało wpływu na wynik postępowania. Reasumując, Izba stwierdziła, że doszło do naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 i 4 Prawa zamówień publicznych poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, mimo że podane przez Zamawiający podstawy faktyczne odrzucenia oferty nie potwierdziły się w odniesieniu do podanych podstaw prawnych, dlatego orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 oraz art. 192 ust. 10 Prawa zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 3 i § 5 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238). Przewodniczący: ………………………………

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.