1 umowy. W tym zakresie Sąd Apelacyjny nie badał woli stron w umowie najmu, zaś stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku że, zgodnie z umową, zwrotowi podlegały tylko nakłady przyjęte w opinii biegłego na k – 618, nie ma oparcia ani w brzmieniu umowy (nie wymienia się w niej wymiany instalacji elektrycznej, ani remontu instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej) ani w jakichkolwiek innych dowodach zebranych w sprawie. Z oczywistych względów podstawą w/w stanowiska nie mogła być treść tezy dowodowej Sądu Apelacyjnego (k – 573 – 574) ani zlecenia adresowanego do biegłego. Uszło przy tym uwagi Sądu, że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym pozwani nie podnosili żadnych zarzutów co do przydatności przedmiotowych nakładów do celu prowadzonej działalności (obecnie kontynuowanej przez syna pozwanych), co mogłoby wskazywać, że zgadzali się z oceną, iż wszystkie nakłady (zarówno konieczne jak i ulepszające) były „niezbędne”
Z przedstawionych względów za uzasadniony należało uznać zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c. Zarzut naruszenia art. 676 k.c. nie podlegał uwzględnieniu. Wobec braku w zaskarżonym wyroku ustaleń odnośnie do kwestii, jakie nakłady były przedmiotem oświadczeń w§12ust. 1umowyniesposóbuznać, żedo zwrotu tych nakładównależałostosowaćart.676 k.c. w części dotyczącej zatrzymania ulepszeń przez wynajmującego za zapłatą sumy 5 odpowiadającej ich wartości, w ramach ustawowego prawa wyboru. Gdyby okazało się, iż niektóre wydatki zostały poczynione przez powódkę w celu, który nie mieści się w pojęciu „w zakresie niezbędnym”
umowy stron, wówczas żądanie powódki co do ulepszeń znajdowałoby uzasadnienie w art. 676 k.c., jeśli co innego nie wynikałoby z umowy stron. Tej kwestii Sąd Apelacyjny także nie wyjaśnił przyjmując dowolnie, że wszystkie nakłady, na które nie było zgody pozwanych powódka czyniła na własne ryzyko. Tymczasem, ani zgoda pozwanych nie stanowiła kryterium umownego zwrotu nakładów, ani z braku zgody na wykonanie niektórych remontów nie wynika automatycznie zasada, że koszt ulepszeń ponosi najemca (art. 667, art. 676 k.c.). Nie był zasadny zarzut naruszenia art. 3531 k.c. Sąd Apelacyjny nie zanegował uprawnienia stron do uzgodnienia warunków najmu według ich uznania ani w inny sposób nie stosował powyższego przepisu. Nie wpływa to jednak na ocenę zaskarżonego wyroku jako podlegającego uchyleniu z innej wskazanej na wstępie przyczyny (art. 3984 k.p.c.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 108 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.