kk i za to na podstawie wskazanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Nadto zważywszy na treść art. 49 § 2 kk orzeczono od oskarżonego na cel społeczny świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a to art. 42 § 2 kk przez jego niezastosowanie pomimo, że skazanie K. T. za czyn z art.
kk pociągało za sobą obligatoryjne orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie obok orzeczonej kary ograniczenia wolności środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów w ruchu lądowym na okres lat dwóch. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja w znacznej części zasługuje na uwzględnienie. Oczywistym jest (co także zauważył w uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji przyznając się do uchybienia), że w razie skazania za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji dokonane w stanie nietrzeźwości, a takim występkiem jest niewątpliwie czyn z art.
T., obowiązkiem sądu jest orzeczenie między innymi środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju ( art. 42 § 2
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.