Sygnatura akt VI Ka 237/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski. (spr.) Sędziowie SSO Marcin Schoenborn SSO Marcin Mierz Protokolant Agata Lipke przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. sprawy M. J. ur. (...) w K., syna A. i L. oskarżonego z art. 278§1 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2015 r. sygnatura akt III K 1253/14 na mocy art. 437 kpk i art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk
- zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż wskazuje, że czyn został popełniony w G. na szkodę (...) Sp. z o. o. z siedzibą w K.;
- w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
- zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa. UZASADNIENIE Oskarżony M. J. stanął pod zarzutem tego, że: w okresie od 28 lipca 2014 roku do 08 sierpnia 2014 roku w G. działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru z magazynu (...) zabrał w celu przywłaszczenia 2 telefony komórkowe marki B. (...), 3 pamięci USB (...), nawigację samochodową (...) oraz inne przedmioty o łącznej wartości 672,26 złotych na szkodę(...), to jest popełnienia przestępstwa z art. 278§ 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015r. w sprawie o sygnaturze III K 1253/14, uwzględniając wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 k.p.k., orzekał w sprawie M. J. opisując w części wstępnej wyroku częściowo wadliwe czyn o jaki został on oskarżony. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej tj. czynu z art. 278§ 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 278 § 1 k.k. oraz art. 33§ 2 k.k. skazał oskarżonego na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 20 złotych. Sąd na mocy art. 69§1 i 2 k.k. w zw. z art. 70§1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata. Sąd na mocy art. 48 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) sp. z o. o. w K. kwoty 391,65 złotych. Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty opłaty sądowej i obciążył go wydatkami sądowymi w kwocie 90 złotych. Apelację od tego wyroku wniósł oskarżyciel publiczny, zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i zarzucając: obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 413 § 2 pkt. 1 k.p.k., polegającą na przypisaniu oskarżonemu czynu, który w swoim opisie nie zawiera istotnych elementów takich jak: miejsce popełnienia przestępstwa oraz podmiotu na rzecz którego wyrządzono szkodę, Podnosząc powyższe zarzuty wniósł oskarżyciel publiczny o zmianę zaskarżonego wyroku przez dodanie w opisie czynu miejsca jego popełnienia – (...) oraz wskazanie podmiotu na rzecz którego wyrządzono szkodę – (...) sp. z o.o. z siedzibą w K.”. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Wywiedziona apelacja jest zasadna. Ponieważ stan faktyczny ustalony przez Sąd nie był przez strony kwestionowany, wypada więc zauważyć, iż poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne są zasadne i zostały poczynione w oparciu o właściwie zgromadzony materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego. Kontrola przeprowadzona przez Sąd Odwoławczy nie potwierdziła, by Sąd Orzekający dopuścił się w zaskarżonym wyroku błędów w ustaleniach faktycznych, bowiem Sąd oparł swój wyrok na faktach, które znajdują oparcie w wynikach postępowania dowodowego. Dokonana przez Sąd ocena dowodów w żadnym razie nie nosi znamion dowolności, lecz zgodna jest z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, zaś ustalone fakty znajdują oparcie w wynikach postępowania dowodowego, a wnioski wysnute z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zgodne są z prawidłami logicznego rozumowania. Ocena materiału dowodowego przez Sąd nie wykazuje błędów logicznych i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. Stwierdzić zatem należy, iż Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, w oparciu o właściwie zebrany i oceniony materiał dowodowy. Kwestia winy oskarżonego w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości Sądu Odwoławczego, jak też i kwalifikacja prawna czynu oskarżonego. Niewątpliwie wadliwe przytoczony został opis czynu oskarżonego w części wstępnej zaskarżonego wyroku, bowiem nie zawierał tych elementów, które w zarzucie aktu oskarżenia znajdowały się w zakresie wskazania miejsca popełnienia przestępstwa oraz pokrzywdzonego. Trafnie wskazuje zatem Prokurator, iż doszło do mającej wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego, a to przepisu art. 413 § 2 pkt. 1 k.p.k. poprzez pominięcie tych elementów w opisie czynu ostatecznie przypisanego oskarżonemu. Zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem obowiązkiem Sądu było dokładne określenie w wyroku skazującym przypisanego oskarżonemu czynu. Zaistniała zatem konieczność zmiany zaskarżonego wyroku, przez dokładne opisanie czynu przypisanego oskarżonemu. Konsekwencją powyższych stwierdzeń była zmiana zaskarżonego wyroku przez wskazanie, iż czyn popełniony został w G. na szkodę (...) sp. z o.o. z siedzibą w K., przy czym w tym ostatnim zakresie odmiennie niż w akcie oskarżenia określono prawidłową nazwę pokrzywdzonej spółki. W pozostałym zakresie Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do kwestionowania orzeczenia w zakresie kary, a uznając wymierzoną karę za współmierną do popełnionego przez oskarżonego czynu i spełniającą wymogi art. 53 k.k., w pozostałej części utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. W oparciu o powołane przepisy Sąd orzekł o kosztach zwalniając oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, bowiem zmiana wyroku wynikła z błędu Sądu Rejonowego, zatem brak podstaw do obciążania oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.