IX Ka 709/15

(1)obwinionej o wykroczenie z art. 86 § 1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 14 stycznia 2015r. sygn. akt XI W 1900/13 uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie przeciwko obwinionej umarza, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IX Ka 709/15 UZASADNIENIE A. C.

(1)została obwiniona o to, że: w dniu 16 kwietnia 2013r. ok. godz. 10.00 w K. na ul. (...) spowodowała zagrożenie w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując pojazdem marki O. nr rej. (...) (...) nie zachowała ostrożności podczas manewru cofania z miejsca parkingowego i najechała na pojazd marki F. nr rej. (...) powodując straty na szkodę P. C. tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw. Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 roku w sprawie sygn. akt XI W 1900/13 orzekł co następuje: I. obwinioną A. C.

(2)uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył jej karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych; II. zasądził od obwinionej A. C.

(1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 (sto trzydzieści) złotych tytułem kosztów postępowania oraz 200 (dwieście) złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków na opinię biegłego, zaś w pozostałym zakresie zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania. Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionej zarzucając:

1. rażącą obrazę przepisów postępowania, a to art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk co miało wpływ na treść orzeczenia polegającą na dokonaniu przez Sąd zbyt dowolnej, nieobiektywnej i sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania oceny dowodów, a to opinii pisemnej oraz uzupełniającej ustnej biegłego udzielonej na rozprawie w dniu 29.10.2014r. Niezależnie od powyższego w oparciu o treść przepisu art. 109 kpw w zw. z art. 438 pkt 1 kpk skarżonemu orzeczeniu zarzucił:
2. zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 104 § 1 pkt 6 kpw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw, czyli przedawnienie orzekania, albowiem w niniejszej sprawie karalność czynu zarzuconego obwinionej uległa przedawnieniu z dniem 16 kwietnia 2015 roku. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w Kielcach. Ewentualnie na mocy art. 483 kpk wniósł o uchylenie skarżonego wyroku i umorzenie postępowania, oraz na podstawie art. 632 kpk zwolnienie obwinionej w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych oraz obciążenie kosztami postępowania Skarb Państwa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja o tyle okazała się skuteczna, że doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania. Rację ma autor apelacji, że z dniem 16 kwietnia 2015 r., z uwagi na upływ dwuletniego okresu (art. 45 § 1 kw), nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia zarzucanego i przypisanego wyrokiem obwinionej. Zaistniała, więc negatywna przesłanka procesowa wyłączająca możliwość dalszego prowadzenia postępowania i merytorycznego rozstrzygnięcia- skutkująca koniecznością umorzenia postępowania (art. 5 § 1 pkt 4 kpw). Okoliczność ta uwzględniana jest z urzędu w oparciu o art. 104 § 1 pkt 7 kpw. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 109 § 2 kpw w zw. z art. 456 kpk i art. 437 § 2 kpk oraz art. 118 § 2 kpw orzekł jak dyspozytywnej części wyroku. SSO Krzysztof Sajtyna MĆ