VI Ko 47/14

Sygn. akt VI Ko 47/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w Wydziale VI Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Klara Łukaszewska (spr.) Sędziowie SO Waldemar Masłowski SO Barbara Żukowska Protokolant Anna Potaczek po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 30 czerwca 2014 r. w sprawie I. P. sprawczyni czynu z art. 56 §2 k.k.s. w zw. z art. 54 § 2 k.k.s. z wniosku pełnomocnika sprawczyni w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt II Ks 55/09 rozpoznawanej przed Sądem Rejonowym w Lubaniu zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. I. na podstawie art. 540 § 1 pkt. 2 a k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. wznawia postępowanie wobec I. P. , zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 20 października 2009 r., w sprawie sygn. akt II Ks 55/09; II. na podstawie art. 547 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. uchyla wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt II Ks 55/09 wobec I. P. i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu jako Sądowi I instancji; III. kosztami postępowania wznowieniowego obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt 47/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt II Ks 55/09 Sąd Rejonowy w Lubaniu zezwolił I. P. na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności, ustalając że dopuściła się ona przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 54 § 2 k.k.s. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 28 października 2009 r. W dniu 27 maja 2014 r. do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze wpłynął wniosek pełnomocnika I. P. o:

1. wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 20 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt II Ks 55/09 na podstawie art. 540 § 2 w zw. z art. 542 § 1 k.p.k. i art. 544 § 1 k.p.k.;
2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania;
3. określenie, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek pełnomocnika I. P. jest zasadny, choć została wskazana w nim błędna podstawa wznowienia postępowania. Stosownie do art. 540 § 2 k.p.k. rzeczywiście postępowanie wznawia się na korzyść strony, jeżeli Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; a wznowienie nie może nastąpić na niekorzyść oskarżonego. W realiach jednakże niniejszej sprawy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dotyczyło przepisów, które legły u podstaw wydania decyzji zapadłej w postępowaniu podatkowym przeciwko I. P., a co skutkowało uchyleniem przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. decyzjami z dnia 22 kwietnia 2014 r. w całości ostatecznych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. ustalających wskazanej podatniczce wysokość zobowiązań podatkowych w zryczałtowanym 75 % podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych i umorzył postępowanie podatkowe przeciwko I. P.. W sprawie natomiast zaistniała, przewidziana w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania. Decyzje podatkowe mają bowiem decydujące znaczenie dla ustalenia istnienia zobowiązania podatkowego, jak i jego wysokości, rodzą także po stronie podatnika określone skutki finansowe, zapadają w trybie odrębnych przepisów, przewidujących ich instancyjną kontrolę, w tym nadzwyczajny środek zaskarżenia, i tym samym należy je traktować jako rozstrzygnięcia "kształtujące stosunek prawny" w rozumieniu art. 8 § 2 k.p.k. (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2000 r. w sprawie II AKa 32/00, KZS 2000/6/15). Wydanie zatem przez organ podatkowy decyzji uchylających decyzje ustalające wysokość zobowiązania podatkowego i umarzających postępowanie stanowi istotny fakt, noszący przy tym cechę nowości w stosunku do stanu sprawy w momencie prawomocnie zakończonego postępowania karno - skarbowego. Co więcej owa nowa okoliczność faktyczna wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo, że prawomocny wyrok wydany w sprawie a zezwalający na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności za czyn z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 54 § 2 k.k.s. jest wadliwy, a sprawczyni nie dopuścili się przestępstwa skarbowego. (por. też wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 17 czerwca 2009 r. II AKz 334/09 LEX nr 5131121). Mając powyższe na uwadze należało przyznać rację wnioskodawcom, że zaistniała przesłanka skutkująca na podstawie art. 540 § 1 pkt. 2 a k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. wznowieniem postępowania wobec I. P., zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 20 października 2009 r., w sprawie sygn. akt II Ks 55/
4. Stosownie natomiast do art. 547 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Sąd Okręgowy uchylił wskazane orzeczenie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lubaniu jako Sądowi I instancji. Sąd I instancji będzie bowiem zobowiązany do ponownego rozpoznania wniosku oskarżyciela publicznego o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności przez I. P. i w przypadku ustalenia braku przesłanek określonych w art. 17 § 1 pkt 1 - 3 k.k.s., będących materialnoprawnymi warunkami udzielenia zezwolenia wydać decyzję w trybie art. 146 § 6 k.k.s. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do przepisów art. 639 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. i art. 113 § 1 k.k.s.