w tym samym miejscu i czasie prowadząc pojazd marki A. (...) o francuskich numerach rejestracyjnych, w celu uniknięcia kontroli, nie zastosował się do sygnału świetlnego podawanego mu przez umundurowanego funkcjonariusza policji, nakazującego zatrzymanie się, to jest o czyn z art. 92 § 2 k.w.; III. w tym samym miejscu i czasie prowadząc pojazd marki A. (...) o francuskich numerach rejestracyjnych, stworzył zagrożenie w bezpieczeństwie ruchu drogowego w ten sposób, że zmusił kierującego jadącego z przeciwka do gwałtowanego hamowania i zatrzymania się, to jest o czyn z art. 86 § 1 k.w.; IV. w tym samym miejscu i czasie prowadził pojazd marki A. (...) o francuskich numerach rejestracyjnych, nie posiadając do tego uprawnień, to jest o czyn z art. 94 § 1 k.w.; V. w tym samym miejscu i czasie prowadził pojazd marki A. (...) o francuskich numerach rejestracyjnych, pomimo braku dopuszczenia tego pojazdu do ruchu, to jest o czyn z art. 94 § 2 k.w. 1. A. J.
92 § 2 k.w., art. 86 § 1 k.w. i art. 94 § 1 k.w. i art. 94 § 2 k.w., i za to na podstawie art. 92 § 2 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierza mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu; 2. na podstawie art. 92 § 3 k.w. orzeka wobec A. J.
92 § 2 k.w., art. 86 § 1 k.w., art. 94 § 1 k.w. i art. 94 § 2 k.w. SĄD ZWAŻYŁ , CO NASTĘPUJE : Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy należy uznać, że obwiniony dopuścił się zarzucanych mu wykroczeń. Twierdzenie to wynika z jasnych, jednoznacznych i nie budzących żadnych wątpliwości, co do wiarygodności, zeznań świadków – funkcjonariuszy (...) policji – A. B. i A. O.. K. nie stanowi wielkiego środowiska, zaś osoba wielokrotnie karanego zarówno za przestępstwa, jak i wykroczenia w ruchu drogowym obwinionego jest (...) policjantom doskonale znana. Oboje świadkowie nie mieli najmniejszych wątpliwości, co do osoby kierującego, jak i prawidłowości rozpoznania go. Nadmienić przy tym należy, że obwiniony był wcześniej karany za wykroczenia jazdy bez uprawnień i pojazdem nie dopuszczonym do ruchu – gdy poruszał się tym samym pojazdem, jaki opisali świadkowie w swoich zeznaniach. W świetle zeznań świadków, a także treści ustaleń, wynikających z notatek urzędowych – wina i okoliczności popełnienia przez obwinionego zarzucanych mu wykroczeń nie budzą żadnych wątpliwości. Swoim zachowaniem A. J.
i art. 92 § 2 k.w. Wreszcie – omijając zatrzymującego go policjanta – obwiniony spowodował zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu, gdyż zjechał na pas r7uchu przeznaczony dla pojazdów jadących w przeciwnym kierunku, wymuszając na jadącym tym pasem prawidłowo kierowcy gwałtowne, awaryjne hamowanie w celu uniknięcia czołowego zderzenia pojazdów. Tym samym wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. Uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów – na zasadzie art. 9 § 2 k.w. Sąd wymierzył mu karę 30 dni aresztu. Sąd zdaje sobie sprawę z tego, że jest to najwyższa kara przewidziana za popełnienie wykroczenia – jednak Sąd podkreśla, że postępowanie obwinionego cechuje wyjątkowa demoralizacja i rażące, notoryczne lekceważenie norm prawnych. Obwiniony karany był wielokrotnie za liczne przestępstwa i wykroczenia. Karany był również za wykroczenia identyczne, jak obecnie rozpatrywane. Nie sposób zatem nie zauważyć, że obwiniony jest osobą notorycznie łamiącą przepisy dotyczące bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co więcej – osobą nie dającą żadnej, choćby nikłej szansy na poprawę swego zachowania. W tej sytuacji wymierzona obwinionemu kara jest, w opinii Sądu, adekwatna do stopnia zawinienia obwinionego, winna także być skutecznym środkiem dla osiągnięcia zakładanego w niniejszym postępowaniu sądowym celu – to jest sprawiedliwego ukarania obwinionego. Kara orzeczona wobec obwinionego, uczyni również zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, spełni więc swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej i prewencji szczególnej. W obliczu tak wymierzonej kary obwiniony zostanie gruntownie przekonany o nieopłacalności swego postępowania, oraz o nieuchronności kary. Z uwagi na tak notoryczne i bezceremonialne łamanie przepisów dotyczących bezpieczeństwa w ruchu lądowym – Sąd orzekł ponadto wobec obwinionego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres jednego roku. Mając na uwadze stan majątkowy, ale przede wszystkim – możliwości zarobkowe obwinionego, Sąd postanowił obciążyć A. J.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.