← Polska

II Ca 195/13

Sygn. akt II Ca 195/13 W Y R O K W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 6 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący : SSO Anatol Gul po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) SA w W. (...) Oddziału (...) we W. Gazowni (...) przeciwko Z. P. o zapłatę 9892,84 zł na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt VIII C 1084/12 oddala apelację. Sygn. akt II Ca 195/13 UZASADNIENIE Apelacja nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej zarzuty nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną tego stanu faktycznego oraz wyciągnięte z tej oceny wnioski, co zwalnia z potrzeby ponownego przytaczania szeregu powołanych już wcześniej trafnych argumentów. Tylko dodatkowo odnośnie zarzutów apelacji należy wskazać na następujące kwestie : - apelacja pozwanej w istocie sprowadza się jedynie do ponownego przedstawienia własnej oceny zaistniałej sytuacji, co nie może jednak prowadzić do skutecznego podważenia zaskarżonego wyroku; - wykazanie przez stronę, że ocena materiału dowodowego nie jest trafna, nie może być zastąpione jedynie odmienną interpretacją dowodów zebranych w sprawie, chyba że strona jednocześnie wykaże, że przyjęta za podstawę rozstrzygnięcia ocena dowodów przekracza granice przysługującej sądowi w tym zakresie swobody ; oznacza to, że postawienie zarzutu naruszenia przepisu art. 233 § 1 kpc - chociaż skarżąca tego wprost nie czyni - nie może polegać na zaprezentowaniu przez skarżącą stanu faktycznego przyjętego przez nią jedynie na podstawie własnej oceny dowodów, do czego - jak wskazano wyżej - sprowadza się apelacja ; - bezspornym było, że pozwana nie uiściła należności za wystawioną fakturę, natomiast dokonane na jej wniosek badanie gazomierza nie stwierdziło przekroczenia dopuszczalnych granic błędów wskazań gazomierza, a zatem wskazanie gazomierza stanowiące podstawę wystawienia faktury należało uznać za prawidłowe; - ponadto należy podkreślić, że odczyt rzeczywisty stanu licznika w domu pozwanej dokonany był w dniu 28 lutego 2011 r., a następny w dniu 21 grudnia 2011 r., natomiast w okresie od lutego do grudnia stan licznika był podawany przez odbiorcę; - stan gazomierza w dniu 9 września 2011 r. wynosił (...)

(3), natomiast w dniu 11 grudnia 2011 r. (...)
(3), a zatem zużycie gazu w tym okresie wyniosło (...) gazu; - nie ulega wątpliwości, że zużycie (...)
(3)gazu w okresie od 21 sierpnia 2011 r. do 21 grudnia 2011 r. wydaje się być – ogólnie mówiąc – mało realne, jednak należy ponownie podkreślić, że skoro faktura została wystawiona na podstawie odczytu rzeczywistego z dnia 21 grudnia 2011 r., natomiast stan z dnia 21 sierpnia 2011 r. był stanem prognozowanym, który dlatego też nie odzwierciedlał stanu rzeczywistego zużycia gazu, wobec czego – mimo powyższego zastrzeżenia - nie ma podstaw do zakwestionowania zaistniałego faktycznego zużycia gazu , przy prawidłowości działania gazomierza; - dlatego też obszerne uwagi apelacji odnośnie ilośći gazu zużywanego w okresie późniejszym, nie mogą mieć istotnego znaczenia dla okresu objętego żądaniem pozwu. Z tych przyczyn apelacja jako pozbawiona uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc w zw. z art. 505
(10)§ 2 kpc i art. 505
(13)§ 2 kpc/,

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.