Sygn. akt V .2 Ka 85/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek M

§ 1kk przy zast.

art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 157 § 2 kk w zw. z art.

§ 1kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 4 lata. Nadto na podstawie art. 73 § 1 kk oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora oraz na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 i 4 kk zobowiązał oskarżonego w okresie próby do: - informowania kuratora o przebiegu okresu próby, - podjęcia stałej pracy zarobkowej w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocniana się orzeczenia. Na zasadzie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w przypadku zarządzenia jej wykonania zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie, tj. od dnia 29.04.2014r. do dnia 30.04.2014 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności. Na podstawie art.

§ 2

kk orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 300 złotych na rzecz pokrzywdzonego Ł. P.. Ponadto na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: puszki po piwie K. oraz noża kuchennego koloru srebrnego o długości 22 cm, opisanych w wykazie dowodów nr (...) przechowywanych w Komendzie Miejskiej Policji w J. nr (...). Na podstawie art. 627 kpk oraz art. 2 ust.1 pkt 3 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U z 1983r nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania obejmujące opłatę w kwocie 180 złotych i wydatki w kwocie 200 złotych. Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator, który na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk, art. 444 kpk oraz art. 447 § 2 kpk zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego i powołując się na przepis art. 427 § 1 i 2 kpk i art. 438 pkt 3 kpk wyrokowi temu zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mających wpływ na jego treść, a polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż w stosunku do oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, co skutkowało zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności podczas, gdy dotychczasowy sposób życia oskarżonego, dotychczasowa karalność oskarżonego wskazują, iż jest on przestępcą niepoprawnym i nie sposób wobec niego wyrazić pozytywnej prognozy, że będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni w przyszłości przestępstwa. Podnosząc powyższy zarzut i powołując się na przepis art. 437 § 2 kpk wniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary 1 roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: apelacja prokuratora okazała się zasadna i skutkować musiała zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego w środku odwoławczym. Odnosząc się wprost do zarzutu apelacji, polegającego na błędzie w ustaleniach faktycznych przez uznanie, iż wobec oskarżonego zaistniały przesłanki określone w art. 69 § 1 i 2 kk pozwalające na warunkowe zawieszenie wobec niego kary pozbawienia wolności – stwierdzić należy, że warunkowe zawieszenie wykonania kary jest instytucją stosowaną przede wszystkim ze względu na osobę sprawcy. Merytorycznie najważniejszym warunkiem jego orzekania jest dodatnia prognoza, oparta na właściwościach i warunkach osobistych sprawcy. Tymczasem oskarżony jest sprawcą niepoprawnym – uprzednio kilkakrotnie karanym, w tym również za przestępstwa podobne, zaś aktualnie odpowiadający w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 64 § 1 kk. W przedmiotowej sprawie dla zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary konieczne było zaistnienie szczególnie uzasadnionego przypadku. Chodzi zatem o sytuację zaostrzonych kryteriów stosowania tej instytucji. Biorąc zatem pod uwagę występujące w sprawie okoliczności obciążające, a zwłaszcza nieskuteczność dotychczasowego karnego oddziaływania wobec oskarżonego, przyjęcie przez sąd meriti pozytywnej wobec niego prognozy kryminologicznej, iż będzie on przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa było błędne. Należy zwrócić uwagę, że „pozytywna prognoza kryminologiczna” nie jest pojęciem abstrakcyjnym, lecz efektem szczegółowej analizy właściwości i warunków osobistych sprawcy. Tymczasem Sąd meriti nie wskazał żadnej okoliczności, która ewentualnie mogłaby przemawiać za sięgnięciem po instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W istocie bowiem takie okoliczności w odniesieniu do oskarżonego w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły. Z tych powodów Sąd Okręgowy uchylił rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności i w konsekwencji uchyleniu uległo również orzeczenie o dozorze kuratora oraz obowiązkach. Z uwagi na fakt, iż oskarżony w toku postępowania reprezentowany był przez obrońcę z urzędu, przyznano obrońcy zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu. W zespole powyższych okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej.