V Pz 6/15

Sygn. akt V Pz 6/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2015 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia SO Beata Łapińska Sędziowie: SO Agnieszka Leżańska SR del. Marzena Foltyn-Banaszczyk Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. S. przeciwko P. P. o sprostowanie protokołu powypadkowego w przedmiocie umorzenia postępowania na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy w Radomsku z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt IV P 15/13 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 16 stycznia 2013 roku, skierowanym przeciwko P. P., powód S. S. wniósł o sprostowanie protokołu powypadkowego z dnia 5 września 2011 roku. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 roku pełnomocnik powoda adw. M. B. wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie, do powyższego wniosku przyłączył się pełnomocnik pozwanego radca prawny G. T.. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 roku, Sąd Rejonowy w Radomsku zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 178 k.p.c. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 roku, Sąd Rejonowy w Radomsku umorzył postępowanie w sprawie, wobec upływu jednego roku od daty zawieszenia postępowania i braku wniosku o jego podjęcie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód S. S.. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zawieszenia postępowania, a ponadto jego umorzenie jest niczym innym, jak pozbawieniem go możliwości obrony swych praw. W ocenie powoda, kierowanie się przez Sąd nadmiernym formalizmem jest dla niego krzywdzące. Wskazując na powyższe, wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z treścią art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron lub na wniosek spadkobiercy, jak również z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu. Podstawą do umorzenia zawieszonego postępowania jest więc brak wniosku o jego podjęcie i upływ czasu, przy czym powyższe warunki muszą być one spełnione kumulatywnie. Umorzenie postępowania jest swego rodzaju negatywną sankcją, z którą powinna spotkać się pasywna postawa strony inicjującej spór sądowy, która nie wykazuje jakiejkolwiek aktywności i nie jest zainteresowania losem zawieszonego postępowania. W przedmiotowej sprawie postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie zostało wydane na zgodny wniosek stron, reprezentowanych przez profesjonalnych pełnomocników (adwokata oraz radcę prawnego), a więc osoby znające przepisy prawa, w tym reguły rządzące się instytucją zawieszenia postępowania sądowego. W tej sytuacji, podnoszenie przez skarżącego zarzutu, iż było ono wydane bezpodstawnie, jest niezasadne. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż bierność stron, w zakresie zgłoszenia wniosku o podjecie postępowania w sprawie w ciągu roku od jego zawieszenia, słusznie spotkała się z przewidzianą przepisami prawa sankcją w postaci umorzenia postępowania w sprawie. Dlatego też, mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.