WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2015roku Sąd Okręgowy w Poznaniu w XV Wydziale Cywilnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Michał Wysocki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2015 roku, sprawy z powództwa Miasta P. przeciwko R. G. i B. G. o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 29 września 2014r., sygn. akt I C 794/14 I. odrzuca apelację w części dotyczącej punktu 2 zaskarżonego wyroku, II. w pozostałej części oddala apelację. SSO Michał Wysocki UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 września 2014r. (sygn. akt I C 794/14) Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w sprawie z powództwa Miasta P. przeciwko R. G. i B. G. o zapłatę, zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 976zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 października 2012r. do dnia zapłaty (pkt 1); w pozostałym zakresie powództwo oddalił (pkt 2); oraz zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 210zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 180zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (pkt 3). Wydając powyższe rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwani R. G. i B. G. są właścicielami lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w P. przy ul (...). Przed nabyciem odrębnej własności lokalu powoda i pozwanych łączyła umowa najmu lokalu. W dniu 14 listopada 2007r. powód i pozwani zawarli porozumienie w sprawie wykonania remontu w/w lokalu przez pozwanych. Zgodnie z porozumieniem prace remontowe miały polegać na podniesieniu sufitu, założeniu nowych jętek, wymianie okien połaciowych, odtworzeniu okna połaciowego w łazience, montażu dodatkowych okien dachowych. Zgodnie z § 2 ust 3 w/w porozumienia pozwani zobowiązali się pokryć koszty aktualizacji operatu z inwentaryzacji budynku poniesione przez powoda w związku ze zmianami wykonanymi przez pozwanych. Pozwani dokonali w najmowanym lokalu prac remontowych opisanych w porozumieniu. Po wykonaniu prac pozwany R. G. wykonał dokumentację powykonawczą uwzględniającą zmiany w powierzchni na skutek podniesienia sufitów pomieszczeń oraz innych prac remontowych. Powód dokonywał wyliczeń powierzchnie według normy, która jego zdaniem winna mieć zastosowanie, z uwzględnieniem stanu surowego. Powód zlecił spółce (...).(...)sp. z o.o. wykonanie aktualizacji operatu m.in. dla lokalu nr (...) położonego przy ul. (...) w P.. Do lokalu pozwanych przyszedł przedstawiciel firmy. Pozwany przekazał osobie, która przyszła dokonanie przez siebie pomiary. Osoba ta wzięła pomiary w stanie wykończeniowym i w oparciu o te pomiary zostały dokonane wyliczenia. Za wykonane zlecenie wykonawca wystawił fakturę VAT z dnia 22 czerwca 2010r. na łączną kwotę 2.684zł tytułem aktualizacji operatów z inwentaryzacji budynków położonych w P. przy ul. (...). W powyższej kwocie zawierała się kwota 800zł netto tytułem aktualizacji operatu z inwentaryzacji budynku położonego przy ul. (...) w P.. Powód uregulował należności na rzecz wykonawcy. Wyliczenia dokonane w czasie inwentaryzacji uwzględniały stan wykończeniowy, ponadto do powierzchni były wliczane pomieszczenia o wysokości od 1,4m do 2,2m w połowie powierzchni, a powyżej 2,2m w całej powierzchni. Zgodnie z zarządzeniem Dyrektora (...) z dnia 2 listopada 2005r. obmiaru powierzchni użytkowej dokonuje się w świetle wyprawionych ścian. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle większej lub równej od 2,20m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości większej lub równej od 1,40m lecz mniejszej niż 2,20m – w 50%, o wysokości równej lub mniejszej 1,40m pomija się całkowicie. Pozostałe zasady obliczanie powierzchni należy przyjmować zgodnie z Polską Normą odpowiednią do określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych w budownictwie. Dnia 9 września 2010r. strony podpisały aneks do umowy najmu. W ust. 3 aneksu w pozwani oświadczyli, że nie zgłaszają zastrzeżeń, co do sposobu przeprowadzenia oraz wyników inwentaryzacji lokalu stanowiącego przedmiot najmu oraz, że nie zgłaszają i nie będą zgłaszać żadnych roszczeń z tym związanych, w tym roszczeń z tytułu opłat czynszowych. Dnia 20 czerwca 2012r. powód wystawił fakturę VAT nr (...) tytułem obciążenia ich kosztami aktualizacji operatu z inwentaryzacji budynku położonego przy ul. (...) w P. na kwotę 976zł. Do pozwu została dołączona kopia faktury VAT nr (...) z dnia 20 czerwca 2012r. na kwotę 984zł. Pismem z dnia 24 września 2012r. powód wezwał pozwanych do uiszczenia należności w kwocie 984zł w terminie 7 dni. Wezwanie zostało doręczone w dniu 2 października 2012r. Następnie powód wzywał jeszcze kilkukrotnie pozwanych do uregulowania należności z tytułu wykonania aktualizacji operatu. Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o dokumenty przedstawiane przez strony postępowania. Pozwani poddawali w wątpliwość składane przez powoda kopie aneksu nr (...) do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 9 września 2010r. oraz faktury z dnia 20 czerwca 2012r., przedstawiając oryginały dokumentów będące w ich posiadaniu. Powód zobowiązany do przedłożenia oryginałów dokumentów nie uczynił tego. W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy czyniąc ustalenia faktyczne oparł się na treści w/w dokumentów złożonych w oryginale przez pozwanych. Sąd I instancji czyniąc ustalenia faktyczne oparł się także na uznanych za wiarygodne zeznaniach R. G.. Wprawdzie pozwany w swych zeznaniach podnosił okoliczność, że inwentaryzacja lokalu sporządzona na zlecenie powoda zawierała błędny, co do metody przyjętych obmiarów, jednakże kwestie te mają drugorzędne znaczenie w świetle przedmiotu niniejszego postępowania. Z tych też względów Sąd ten pominął dokumenty w których pozwany R. G. wskazywał prawidłowy, jego zdaniem sposób kwalifikowania danych do inwentaryzacji, jak i liczną korespondencję z przedstawicielami Miasta P. w tej kwestii. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego, Sąd Rejonowy dokonał następujących rozważań prawnych: Na wstępie Sąd I instancji wskazał, że spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do kwestii, czy pozwani winni uiścić na rzecz powoda należność związaną z aktualizacją inwentaryzacji lokalu z uwagi na zmiany powierzchni lokalu związane ze zmianą wysokości poszczególnych pomieszczeń. Należało zatem dokonać oceny charakteru porozumienia zawartego pomiędzy pozwanymi jako najemcami i Miastem P. jako wynajmującym. Porozumienie to regulowało wzajemne relacje pomiędzy w/w w związku z zaplanowanymi pracami remontowymi w lokalu nr (...) położonym w P. przy ul (...). W porozumieniu określono również sposób rozliczenia ewentualnych kosztów związanych z koniecznością aktualizacji operatu z inwentaryzacji. W ocenie Sądu Rejonowego porozumienie zawarte pomiędzy stronami należy zakwalifikować jako umowę nienazwaną, regulującą ich wzajemne prawa i obowiązki. Zgodnie z art. 353 1 kc strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Zdaniem Sądu Rejonowego, treść zawartego porozumienia i jego cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) stosunku, ustawie czy zasadom współżycia społecznego. Z uwagi na powyższe Sąd I instancji uznał, że powód w oparciu o zawarte z pozwanymi porozumienie mógł, co do zasady domagać się od nich zapłaty kwoty wydatkowanej w związku z dokonaną na jego zlecenie aktualizacją inwentaryzacji lokalu, związanej ze zmianą powierzchni na skutek dokonanego remontów. W tym miejscu należy wskazać, że podnoszone przez pozwanych zarzuty co do nieprawidłowości wyliczenia powierzchni lokalu w przeprowadzonej inwentaryzacji nie zasługiwały na uwzględnienie. Kwestia ta, co było już wyżej sygnalizowane, nie była przedmiotem niniejszej sprawy. Spór dotyczył bowiem kwestii czy pozwani są zobowiązani do uiszczenia na rzecz powoda, kosztów związanych z dokonywaną inwentaryzacją. Okoliczność ta w świetle jasnego zapisu zawartego w § 2 ust. 3 porozumienia z dnia 17 listopada 2007r. nie budziła wątpliwości – zgodnie z przywołanym uzgodnieniem najemcy oświadczyli, że zobowiązują się pokryć koszty aktualizacji operatu z inwentaryzacji budynku, jeżeli zostaną poniesione przez Wynajmującego w związku ze zmianami wykonanymi przez Najemcę. Ponadto pozwani w treści ust. 3 aneksu z dnia 9 września 2010r. jednoznacznie oświadczyli, że nie zgłaszają zastrzeżeń, co do sposobu przeprowadzenia oraz wyników inwentaryzacji lokalu stanowiącego przedmiot najmu oraz, że nie zgłaszają i nie będą zgłaszać żadnych roszczeń z tym związanych, w tym roszczeń z tytułu opłat czynszowych. Następnie odnosząc się do zarzutów pozwanych co do nieprawidłowości w ustaleniu powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu, Sąd I instancji stwierdził, że ich argumentacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Z kolei odnosząc się do podniesionego przez pozwanych zarzutu przedawnienia roszczeń powoda Sąd ten stwierdził, że zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Roszczenie to nie ma charakteru roszczenia okresowego, nie było związane również z prowadzoną działalnością gospodarczą i w tym stanie rzeczy należy przyjąć, że roszczenia powoda względem pozwanych przedawniają się w okresie 10-letnim, wskazanym w treści art. 118 kc. W niniejszej sprawie nie ma zastosowania regulacja art. 751 kc, na którą powoływali się pozwani, gdyż nie budzi wątpliwości, że pozwanych nie łączyła z powodem umowa zlecenia. Nadto nie zasługiwała również na uwzględnienie podnoszona przez pozwanych argumentacja, że nie otrzymali sporządzonej na zlecenie Miasta P. inwentaryzacji lokalu. Pozwani byli najemcami lokalu. Inwentaryzacja była sporządzana na zlecenie Miasta P.. Zawarte pomiędzy powodem a pozwanymi porozumienie z dnia 17 listopada 2007r. nie wiązało ewentualnego pokrycia kosztów poniesionych przez powoda związanych z aktualizacją inwentaryzacji od przekazania pozwanym dokonanej inwentaryzacji. Na uwzględnienie zasługiwała natomiast argumentacja pozwanych, że powód błędnie domagał się zwrotu kwoty 800zł powiększonej o 23% VAT. W tym miejscu należy wskazać, że powód uregulował należność z tytułu dokonywanej aktualizacji inwentaryzacji w 2010r. w tym czasie obowiązywała stawka podatku VAT na poziomie 22%. Taka zatem stawka podatku została uwzględniona w kwocie, którą Miasto P. uiściło na rzecz B. (...) Sp. z o.o. za wykonana usługę. Powód mógł domagać się kwoty stanowiącej równowartość kosztów poniesionych przez niego. Powód w związku z dokonaną aktualizacją poniósł koszty w wysokości 976zł i takiej kwoty mógł się domagać od pozwanych w oparciu o zapisy § 2 ust 3 porozumienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Rejonowy zasądził od pozwanych na rzecz powoda solidarnie kwotę 976zł. O odsetkach ustawowych orzeczono na podstawie art. 481 § 1 kc i art. 455 kc. W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach procesu Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 100 kpc i § 6 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 490). Powód uległ w swym roszczeniu jedynie w niewielkim zakresie z tych względów Sąd zasądził od pozwanych na rzecz powoda kwotę 210zł tytułem zwrotu kosztów procesu na którą składały się: opłata od pozwu w kwocie 30zł i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 180zł. Apelację od powyższego wyroku wywiedli pozwani B. G. i R. G., którzy zaskarżyli go w całości. Sądowi I instancji w/w zarzucili przy tym: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 5 kc poprzez:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.