Sygn. akt II Ca 885/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Jerzy Dydo SO Małgorzata Mróz Protokolant: Agnieszka Ingram po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa M. K. przeciwko K. K. o wydanie ruchomości na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 20 sierpnia 2012 r., sygn. akt I C 503/12 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Kłodzku do ponownego rozpoznania. Sygn. akt II Ca 885/12 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem oddalono powództwo o wydanie ruchomości oraz orzeczono o kosztach procesu, opierając rozstrzygnięcie o następujące ustalenia i oceny: -pozwany prowadzi pensjonat w K., w dniu 7 lipca 2005 r. powód zawarł z bankiem umowę o kredyt inwestycyjny w wysokości 700 000 zł, który miał być wykorzystany na budowę czterech domków wypoczynkowych; w dniu 28 czerwca 2006 r, powód zawarł z bankiem kolejną umowę kredytu w wysokości 500 000 zł na działalność inwestycyjną; zabezpieczeniami tych kredytów były m.in. hipoteki na działkach powoda oraz pozwanego, a także weksel wystawiony przez powoda , poręczony przez pozwanego; w 2006 r. powód nabywał szereg ruchomości wyposażenia wnętrz, także ze środków z kredytu inwestycyjnego; pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. bank wypowiedział powodowi umowy o kredyty inwestycyjne wobec braku ich spłat; w dniu 11 stycznia 2012 r. powód darował pozwanemu / swojemu ojcu / nieruchomość w postaci działki nr (...); po zawarciu umowy powód rozmawiał z księgowym, który powiedział mu, że bedzie obowiązany do zapłaty podatku VAT, bowiem ruchomości nie zostały objęte umową darowizny w formie aktu notarialnego; w dniu 13 marca 2012 r. powód wezwał pozwanego do wydania ruchomości w postaci mienia jego firmy (...), znajdujących się na nieruchomości w postaci działki nr (...), będących wyposażeniem pensjonatów; pozwany i H. K. zawarli z bankiem ugody pozasądowe dotyczące spłaty wymaganego zadłużenia wobec banku niespłaconego przez powoda. W ocenie sądu powództwo nie było uzasadnione. Powód zawierając umowę darowizny nieruchomości nie przeczył prawu pozwanego- swojego ojca - że w domkach jednorodzinnych, posadowionych na darowanej działce nr (...), jego ojciec będzie w taki sam sposób prowadził działalność, którą uprzednio prowadził powód, posiadając wyposażenie tychże domków, a także będzie spłacał kredyty inwestycyjne zaciągnięte przez powoda, gdy oczywistym było, że strony nie rozmawiały o tym, iż pozwany przyjmując darowiznę, domki wypoczynkowe wyposaży własnymi ruchomościami, a znajdujące się dotychczas w domkach ruchomości zwróci powodowi. Ponadto mimo niezawarcia umowy darowizny ruchomości w formie aktu notarialnego / art. 890 kc /, mając na uwadze zgodny zamiar i wolę stron, świadczenie w postaci ruchomości zostało pozwanemu wydane wraz z nieruchomością, a zatem umowa darowizny była ważna, skoro przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.Dlatego też bez znaczenia pozostaje okoliczność, że bankowi nie przysługuje żadne prawo do ruchomości, ponieważ umowy kredytów inwestycyjnych nie przewidywały żadnego zabezpieczenia na ruchomościach. Z tych przyczyn powodowi nie przysługiwało skuteczne prawo domagania się wydania przez pozwanego ruchomości stanowiących wyposażenie czterech domków wypoczynkowych. W apelacji powód zarzucił: 1. sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie, że doszło do umowy darowizny ruchomości, gdy tymczasem nie doszło do ich wydania, a jedynie do przeniesienia ich posiadania; 2. naruszenie przepisu art. 890 kc przez przyjęcie dokonania umowy darowizny, skoro nie złożono oświadczeń w formie aktu notarialnego, a powód nie wydał pozwanemu spornych ruchomości; 3. naruszenie przepisu art. 75
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.