Sygn. akt VIII Ka 452/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący- Sędzia SO Marek Wasiluk Sędziowie: SO Krzysztof Kamiński – spr. Del. SR Beata Maria Wołosik Protokolant :Aneta Chardziejko w obecności prokuratora Małgorzaty Zińczuk, po rozpoznaniu w dniu 27.06.2013 r. sprawy skazanego W. W. z art. 85 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez skazanego oraz jego obrońcę od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 17 stycznia 2013 r. (sygn. akt VII K 843/12): I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że:
(2), u której w trakcie hospitalizacji rozpoznano ostre zapalenie trzustki z odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi, przewlekłe kamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre uszkodzenie wątroby prawdopodobnie polekowe, przewlekłą niewydolność serca w III/II klasie wig (...), niedokrwistość z niedoboru żelaza, hipoalbuminemię, schizofrenię w wywiadzie na okoliczność ustalenia poprawności funkcjonowania skazanego po wydaniu jednostkowych wyroków i znaczących postępów w jego resocjalizacji objawiających się podjęciem kształcenia, jak też sytuacji rodzinnej wymagającej otoczenia opieką matki skazanego z racji występujących u niej schorzeń. Wskazując na powyższe, na zasadzie art. 427§1 k.p.k. i art. 437 § 2 kpk., wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez złagodzenie orzeczonych wobec W. W. kar łącznych trzech lat i trzech miesięcy oraz dwóch lat i trzech miesięcy pozbawienia wolności i wymierzenie ich w znacznie mniejszej wysokości w oparciu o zasadę pełnej absorpcji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Obie apelacje są zasadne o tyle, o ile doprowadziły do złagodzenia kar łącznych obejmujących wyroki Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawach o sygn. akt XV K 982/08, VII K 451/08 i XV K 1696/08 oraz o sygn. akt XV K 1542/09, XV K 988/10 i VII K 533/
- Na wstępie wskazać należy, że obowiązujące przepisy prawne nie wprowadzają automatyzmu w zakresie kształtowania kary łącznej i nie dają podstaw, w każdej sytuacji, do zastosowania zasady pełnej absorpcji. Wymiar kary łącznej nie może stanowić swoistej „premii” dla skazanego płynącej jedynie z faktu popełnienia większej liczby przestępstw .Orzekając karę łączną należy brać pod uwagę, obok ogólnych dyrektyw jej wymiaru, określonych w art. 53 k.k., przy uwzględnieniu prewencyjnego jej oddziaływania, przede wszystkim związek przedmiotowo-czasowy pomiędzy przestępczymi zachowaniami i okoliczności, które miały miejsce po wymierzeniu kar jednostkowych, w tym zachowanie skazanego w trakcie ich wykonywania. Należy zgodzić się z obrońcą skazanego, że Sąd I instancji orzekając kary łączne pozbawienia wolności obejmujące wyroki Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawach o sygn. akt XV K 982/08, VII K 451/08 i XV K 1696/08 oraz o sygn. akt XV K 1542/09, XV K 988/10 i VII K 533/10 nie uwzględnił w należytym stopniu związku przedmiotowo-czasowego pomiędzy przestępczymi zachowaniami oraz okoliczności, które miały miejsce po wymierzeniu kar jednostkowych, w tym zachowania skazanego w trakcie ich wykonywania. Zauważyć należy, że występki opisane w wyrokach Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawach o sygn. akt XV K 982/08, VII K 451/08 i XV K 1696/08, podobnie jak w sprawach o sygn. akt XV K 1542/09, XV K 988/10 i VII K 533/10, skierowane zostały przeciwko temu samemu bądź zbliżonemu rodzajowo dobru chronionemu prawem (pięć z nich to czyny z art. 278§1 k.k.). Zostały one popełnione w większości w nieodległym okresie czasu. Na marginesie, jak wynika z analizy w/w spraw, wartości skradzionych bądź uszkodzonych przedmiotów są niewielkie (wyjątek stanowi czyn z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. w zb. z art. 297§1 k.k., notabene mający formę usiłowania) . Gdyby sprawy o nie toczyły się „łącznie” z pewnością kary łączne kształtowałyby się w granicach odbiegających (na korzyść skazanego) od orzeczonych w zaskarżonym wyroku. Nadto skazany W. W.posiada więcej niż dobrą opinię z Zakładu Karnego w (...)(k. 60 – 61). Był wielokrotnie wyróżniany przyznaniem nagród. Korzystał ze wszystkich proponowanych w oddziale zajęć terapeutycznych. Jest słuchaczem pierwszej klasy dwuletniego Gimnazjum dla Dorosłych w Centrum (...)w (...), gdzie uzyskuje dobre wyniki w nauce (k. 110). Należy mieć jednak na uwadze, że po popełnieniu w/w przestępstw, dopuścił się kolejnych. Z uwagi na powyższe należało złagodzić wymiar wskazanych wyżej kar łącznych pozbawienia wolności, odpowiednio do 2 lat (pkt I ppkt 1 sentencji niniejszego wyroku) i 1 roku i 6 miesięcy (pkt I ppkt 2 sentencji niniejszego wyroku). Tak orzeczone kary (na zasadzie asperacji), realizując wskazane wyżej dyrektywy, winne spełnić pokładane w nich cele, a zwłaszcza w zakresie wychowawczym wobec skazanego. Nie budzi natomiast zastrzeżeń kara łączna obejmująca wyroki Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawach o sygn. akt XV K 476/11 i XV K 358/
- Zważywszy, że została ona orzeczona (również na zasadzie asperacji) w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, nie sposób uznać jej za niewspółmierną, zwłaszcza w stopniu rażącym ( vide art. 438 pkt 4 k.p.k.). Końcowo wskazać należy, że podnoszone w apelacji obrońcy skazanego okoliczności, związane ze stanem zdrowia matki skazanego, nie mają istotnego wpływu na wymiar orzeczonej kary łącznej. Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, należało orzec, jak w pkt II sentencji niniejszego wyroku. O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy §14 ust. 5 w zw. z §2 ust. 3 rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zgodnie z treścią art. 624§1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., mając na względzie, że skazany nie będzie w stanie ich uiścić, m.in. ze względu na długotrwały pobyt w zakładzie karnym.