← Polska

VI ACa 1493/12

Sygn. akt VIA Ca 1493/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SA– Irena Piotrowska (spr.)

§2k.p.c.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 i 99 k.p.c. Apelacje od powyższego wyroku złożyli zainteresowany (...) sp. z o.o. w W. i pozwany Prezes UKE Zainteresowany zaskarżył wyrok w całości i podniósł następujące zarzuty: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art.

§ 1k.p.c.

poprzez nieoddalenie odwołania, 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 328 § 2 k.p.c., poprzez sporządzenie uzasadnienia zawierającego wewnętrznie sprzeczne wnioski w zakresie uznania konieczności prowadzenia ponownego postępowania konsultacyjnego w sytuacji gdyby organ zmienił decyzję, która poddana była konsultacjom. 3. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 15 ust 3 w zw. z art. 16 Pt poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż przepis ten obliguje organ do prowadzenia ponownego postępowania konsultacyjnego w sytuacji gdyby organ zmienił decyzję, która poddana była konsultacjom. 4. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 29 Pt poprzez:

  1. a)uznanie, iż zaskarżona Decyzja została wydana z naruszeniem art. 29 Pt, mimo, że zostały spełnione wszelkie przesłanki wymienione w w/w przepisie i mogła być ona wydana z urzędu;
  2. b)uznanie, że Decyzja została wydana mimo braku przesłanek do jej wydania, mimo że takie przesłanki w chwili wydawania Decyzji istniały, ponieważ obowiązywała decyzja administracyjna stanowiąca taką przesłankę. Wskazując na powyższe zarzuty zainteresowany wnosił o zmianę w całości zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie odwołania ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji . Zasądzenie od Powoda na rzecz Zainteresowanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, Prezes UKE zaskarżył wyrok w całości i podniósł następujące zarzuty: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj.
  3. a)art. 328 § 2 k.p.c. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie kontroli instancyjnej wobec braku ustaleń faktycznych oraz rozważań odnośnie mocy dowodowej poszczególnych dowodów , co do faktów dotyczących: - zapewnienia interoperacyjności usług, potrzeby zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub interoperacyjności usług, - różnic powodujących istnienie istotnych rozbieżności pomiędzy projektem decyzji poddanym postępowaniu konsultacyjnemu, a ostatecznym rozstrzygnięciem skarżonej decyzji - analizy stanowisk konsultacyjnych podnoszonych w postępowaniu przez strony, oraz poprzez sporządzenie uzasadnienia zawierającego wewnętrzne sprzeczności.
  4. b)art. 316 § 1 k.p.c. polegające na uznaniu, że w sprawie z odwołania od decyzji Prezesa UKE z dnia 13 lipca 2009 r. nr (...), Sąd miał obowiązek wziąć pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy, w tym okoliczność, iż po wydaniu Decyzji została prawomocnie uchylona decyzji Prezesa UKE z dnia 22 października 2008 r. nr (...), - które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy. 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj
  5. c)art. 15 pkt. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., zwanej dalej „Pt") i art. 16 Pt w zw. art. 29 w zw. z art. 6 Dyrektywy ramowej i art. 20 ust. 1 i 2 Dyrektywy ramowej oraz w. zw. z art. 5 ust. 4 Dyrektywy o dostępie w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania zaskarżonej decyzji poprzez przyjęcie, iż zaskarżona decyzja powinna zostać poddana ponownemu postępowaniu konsultacyjnemu, w sytuacji gdy Prezes UKE przeprowadził uprzednio jedno postępowanie konsultacyjne, a zmiany dokonane przez niego wynikały z stanowisk konsultacyjnych stron,
  6. d)art. 36, 40 ust. 1 i 4 Pt w zw. art. 29 Pt oraz art. 13 ust. 3 dyrektywy o dostępie i art. 6 k.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na pominięciu tych przepisów podczas orzekania oraz poprzez uznanie, iż stawki określone w zaskarżonej decyzji nie odpowiadają ponoszonym przez powoda kosztom zakończenia połączenia, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie,
  7. e)art. 29 Pt poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż Prezes UKE nie miał podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie zmiany umowy łączącej Powoda i Zainteresowanego, gdy wspomniany przepis nie dotyczy wszczęcia postępowania, a jedynie podstaw do wydania z urzędu decyzji administracyjnej zmieniającej umowę o dostępie z uwagi na potrzebę zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub interoperacyjności usług, zwłaszcza, iż przesłanki wskazane w tym przepisie zaistniały. Wskazując na powyższe zarzuty Prezes UKE wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez oddalenie odwołania oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania za pierwszą instancję i zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje. Apelacje pozwanego i zainteresowanego nie są zasadne i dlatego nie mogły odnieść skutku. Ustalenia faktyczne poczynione w sprawie Sąd Apelacyjny w pełni podziela i przyjmuje za podstawę dla własnych rozważań. Odnosząc się do podniesionych w obu apelacjach zarzutów naruszenia prawa procesowego Sąd Apelacyjny zważa , że kwestionowany przez stronę pozwaną i zainteresowanego sposób sporządzenia uzasadnienia nie mógł mieć wpływu na wynik sprawy. Z natury rzeczy uzasadnienie wyraża jedynie motywy wcześniej podjętego rozstrzygnięcia. Z tego względu zarzut naruszenia art.328§2 k.p.c. może znaleźć zastosowanie tylko w tych wyjątkowych sytuacjach, w których treść uzasadnienia orzeczenia sądu uniemożliwia całkowicie dokonanie oceny toku wywodu , który doprowadził do wydania orzeczenia ( por .wyrok SN z dnia 7 stycznia 2010r. II UK 148/09). Rozpoznanie ”sprawy” w granicach apelacji oznacza , że Sąd Apelacyjny nie koncentruje się jedynie na ocenie zasadności zarzutów apelacyjnych , lecz ponownie rozstrzyga o zasadności zgłoszonych roszczeń procesowych, Sąd ten ma pełną swobodę jurysdykcyjną ograniczoną jedynie granicami zaskarżeni ( por. wyrok SN z dnia 24 .08.2009r. I PK 32/09). W świetle powyższych rozważań Sąd Apelacyjny stwierdza , że uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji spełnia wymogi konstrukcyjne przewidziane w art.328§2 k.p.c., zawiera wystarczające ustalenia faktyczne oraz wyjaśnia podstawę prawna rozstrzygnięcia i w związku z tym poddaje się kontroli instancyjnej. Podniesiony w apelacjach brak należytego wyjaśnienia przyczyn uznania , że uchylenie Decyzji MTR 2008 nastąpiło ze skutkiem wstecznym stanowi w istocie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu pierwszej instancji i dokonaną przez ten Sąd oceną prawną. W niniejszej sprawie skarżący w istocie kwestionuje dokonaną przez Sąd Okręgowy ocenę skutku wyeliminowania z obrotu prawnego Decyzji MTR 2008 nie wskazując wystarczającej argumentacji dla prezentowanej odmiennej oceny prawnej niż ocena dokonana przez Sąd pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny zważa , że zaskarżona decyzja została wydana między innymi na podstawie decyzji Prezesa Urzędu z dnia 22 października 2008r. znak (...) zwaną jako Decyzja MTR 2008. Poza sporem jest , że na skutek wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2010r. sygn. akt VI ACa 899/10 oddalającego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów mocą którego uchylono Decyzję MTR 2008 decyzja ta została prawomocnie wyeliminowana z obrotu. Oznacza to , że Decyzja MTR 2008 nigdy nie obowiązywała. Zasadnie zatem uznano , że w tym stanie rzeczy, odpadła jedna z zasadniczych podstaw wydania zaskarżonej decyzji. W przekonaniu Sądu Apelacyjnego zarzut naruszenia przepisu art.

§2k.p.c.

poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uchyleniu zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu , podczas gdy nie było przesłanek do jej uchylenia oraz przez nierozpoznanie istoty sprawy i zaniechanie wszechstronnego rozważenia pozostałych zarzutów podniesionych w odwołaniu nie jest trafny. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w razie uwzględnienie odwołania zaskarżoną decyzję albo uchyla, albo zmienia w całości lub w części i orzeka co do istoty sprawy . Rozpoznając sprawę z odwołania od decyzji Prezesa UKE sądy weryfikują prawidłowość decyzji pod względem merytorycznym, ale także formalnym, z możliwością skorygowania niektórych uchybień Prezesa UKE popełnionych w toku postępowania administracyjnego. Wyrok Sądu drugiej instancji uchylający decyzję regulatora rynku tylko z pozoru - w zakresie samej formuły "uchylenia decyzji" - jest wyrokiem o charakterze kasatoryjnym. W rzeczywistości jest to rozstrzygnięcie co do istoty sprawy w rozumieniu art.

§ 2k.p.c.

. Sąd Apelacyjny zważa , że uchylenie decyzji możliwe jest tylko w razie stwierdzenia braku podstaw do jej wydania lub w przypadku takich uchybień , które nie mogą być sanowane w drodze zmiany decyzji Prezesa Urzędu na etapie postępowania sądowego. Jak wykazano we wcześniejszych rozważaniach trafne są ustalenia Sądu Okręgowego- Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , że w niniejszej sprawie wobec prawomocnego wyeliminowania z obrotu Decyzji MTR 2008 odpadła podstawa do wydania zaskarżonej decyzji, uchybienie to nie mogło być usunięte poprzez zmianę tej decyzji w toku postępowania sądowego, a zatem należało zaskarżoną decyzję uchylić. Odnosząc się do zawartych w obu apelacjach zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 29 Pt poprzez uznanie, iż zaskarżona Decyzja została wydana z naruszeniem tego przepisu oraz poprzez uznanie, iż stawki określone w zaskarżonej decyzji nie odpowiadają ponoszonym przez powoda kosztom zakończenia połączenia, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie Sąd Apelacyjny stwierdza, że nie zasługują one na uwzględnienie. Stanowisko skarżących sprowadza się do prezentowania poglądu , że stawki MTR wynikające z uchylonej Decyzji MTR 2008 były poprawne bowiem decyzja ta została uchylona z powodu braku przeprowadzenia przez Prezesa Urzędu postępowania konsultacyjnego przed jej wydaniem. Zdaniem Sądu Apelacyjnego taka argumentacja nie jest trafna. Po pierwsze Decyzja MTR 2008 została uchylona w całości i dla oceny skutków tego uchylenia nie ma znaczenia jego konkretna przyczyna . Po drugie jak wynika z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 listopada 2010r. sygn.akt.VI A Ca 899/10 brak przeprowadzenia obowiązkowego postępowania konsultacyjnego przed wydaniem Decyzji MTR 2008 stanowił wystarczająca podstawę do uchylenia tej decyzji i dlatego pozostałe zarzuty podniesione w odwołaniu od tej decyzji stały się bezprzedmiotowe , a zatem nie były przedmiotem oceny sądowej. Po trzecie proponowane przez skarżących swoiste domniemanie poprawności stawek ustalonych u prawomocnie uchylonej Decyzji MTR 2008 nie ma żadnego prawnego uzasadnienia. Zgodnie z treścią art.28 ust.1 pkt 2 i pkt.5 lit. c Pt Prezes UKE podejmuje decyzje o dostępie telekomunikacyjnym biorąc pod uwagę obowiązki nałożone na przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz zapewnienie rozwoju konkurencyjnego rynku usług telekomunikacyjnych .Decyzja ta może zostać zmieniona przez Prezesa UKE na wniosek każdej ze stron , której ona dotyczy ( art.28 ust.6 Pt) lub z urzędu( art.29 Pt) w przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia ochrony interesów użytkowników końcowych, skutecznej konkurencji lub interoperacyjności usług. Decyzja MTR 2008 określająca obowiązki nałożone na powoda została prawomocnie uchylona, zaś Prezes UKE uznał zawarte w niej obliczenia i analizy za podstawę do obliczenia stawek MTR w zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji , że wyeliminowanie z obrotu Decyzji MTR 2008 spowodowało , że utraciły jakiekolwiek znaczenie prawne zawarte w niej obowiązki nałożone na powoda oraz analizy i obliczenia. Niewątpliwie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie są spełnione kryteria określone w art.29 Pt w związku z art.28 ust.1pkt.2 i pkt.5 lit.c Pt Także zawarty w apelacji pozwanego zarzut naruszenia art. 316 § 1 k.p.c. polegający na błędnym uznaniu, że w sprawie z odwołania od decyzji Prezesa UKE z dnia 13 lipca 2009 r. nr (...), Sąd miał obowiązek wziąć pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy, w tym okoliczność, iż po wydaniu Decyzji została prawomocnie uchylona decyzji Prezesa UKE z dnia 22 października 2008 r. nr (...) ,nie jest trafny. Sąd Apelacyjny zważa , że w art. 316 § 1 k.p.c. chodzi o zasady dotyczące czasu orzekania, które mają za zadanie określenie momentu właściwego dla oceny stanu sprawy przez sąd przy wydaniu wyroku (zasada aktualności), stan sprawy może bowiem w toku procesu ulegać zmianom. "Stanem rzeczy" w rozumieniu tego przepisu są więc zarówno okoliczności faktyczne sprawy jak i przepisy prawa, na podstawie których ma być wydane rozstrzygnięcie (ich zmiana pomiędzy wytoczeniem powództwa lub złożeniem odwołania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych a zamknięciem rozprawy). Ponieważ art. 316 § 1 k.p.c. ma również zastosowanie w postępowaniu odwoławczym, to sąd drugiej instancji obowiązany jest brać pod uwagę zmiany w stanie faktycznym i prawnym sprawy, wpływające na treść rozstrzygnięcia. (por. wyrok SN z dnia 18 stycznia 2012 r.II UK 117/11) Zagadnienie dopuszczalności i ograniczenia w stosowaniu art.316 §1 k.p.c. w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji było już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego. I tak w wyroku z dnia 20 września 2011r. III SK 55/10 uznano , że przepis art. 316 § 1 k.p.c. znajduje zastosowanie w sprawach z zakresu regulacji telekomunikacji, aczkolwiek z pewnymi ograniczeniami wynikającymi ze specyfiki spraw tego rodzaju. Te ograniczenia dotyczą zmiany przepisów odnoszących się do nakładania kar pieniężnych, kiedy to należy stosować rozwiązania względniejsze dla sprawcy naruszenia . Sąd Apelacyjny rozpoznający niniejszą sprawę pogląd ten w pełni podziela i jako prawidłowe uznaje uwzględnienie w niniejszej sprawie skutków wynikających z ostatecznego wyeliminowania z obrotu prawnego Decyzji MTR 2008. Wobec wskazanej bezzasadności opisanych wyżej zarzutów bezprzedmiotowym stało się rozważanie zawartych w obu apelacjach zarzutów naruszenia art. 15 pkt. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., zwanej dalej „Pt") i art. 16 Pt w zw. art. 29 w zw. z art. 6 Dyrektywy ramowej i art. 20 ust. 1 i 2 Dyrektywy ramowej oraz w. zw. z art. 5 ust. 4 Dyrektywy o dostępie w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania zaskarżonej decyzji poprzez przyjęcie, iż zaskarżona decyzja powinna zostać poddana ponownemu postępowaniu konsultacyjnemu, w sytuacji gdy Prezes UKE przeprowadził uprzednio jedno postępowanie konsultacyjne, a zmiany dokonane przez niego wynikały z stanowisk konsultacyjnych stron. Ewentualne wady postępowania konsultacyjnego nie mają żadnego znaczenia w niniejszej sprawie bowiem wystarczającą przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji było naruszenie art.29 Pt w związku z art.281pkt.2 i pkt.5 lit.c Pt Mając to wszystko na uwadze Sąd Apelacyjny uznał , że obie apelacje jako pozbawione uzasadnionych powodów nie mogły odnieść skutku. W trym stanie rzeczy , na podstawie art.385 k.p.c. orzeczono , jak na wstępie. O kosztach procesu postanowiono na podstawie art.98 k.p.c. w związku z art.108§1 k .p. c. zgodnie z zasadą finansowej odpowiedzialności stron za wynik procesu.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.