kk, ostatnio wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 23 stycznia 2007 roku w sprawie VII K 103/07. W ten sposób oskarżony wyczerpał dyspozycję przestępstwa z art.
kk Uznając oskarżonego za winnego dokonania zarzuconego mu czynu Sąd skazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata. Jednocześnie orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna jest równoważna kwocie 10 złotych, na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzekając wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności Sąd wziął pod uwagę fakt, iż oskarżony dokonał zarzuconego mu czynu zabronionego mając wysoką zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu a ponadto ponownie kierował samochodem w stanie nietrzeźwości. Jednocześnie jednak wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zawiesił tytułem próby. W tym względzie Sąd miał na względzie dyspozycję art. 58 § 1 kk , który stanowi, iż sąd orzeka karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż cele kary zostaną spełnione bez izolacji oskarżonego w warunkach więziennych. Zawieszając karę pozbawienia wolności Sąd omyłkowo nie powołał § 4 art. 69 kk, nie mniej jednak w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie przepis ten powinien mieć zastosowania, gdyż zezwala na zawieszenie kary pozbawienia wolności w stosunku do sprawcy przestępstwa z art.
W ocenie Sądu, trzyletni okres zawieszenia kary pozbawienia wolności będzie prewencyjnie oddziaływał na oskarżonego wzbudzając w nim niechęć do popełnienia podobnego przestępstwa. W ocenie Sądu, kara grzywny orzeczona wobec oskarżonego w określonym w wyroku rozmiarze spełni cele kary w zakresie prewencji indywidualnej zapobiegając powrotowi sprawcy na drogę przestępstwa. Uświadomi oskarżonemu nieopłacalność popełniania przestępstw. Tak orzeczona kara grzywny oddaje stopień społecznej szkodliwości dokonanego przez oskarżonego przestępstwa oraz stopień jego zawinienia. Jednocześnie oskarżony ma obiektywne możliwości uiszczenia orzeczonej kary. Jest bowiem zatrudniony w piekarni z wynagrodzeniem 1200 złotych miesięcznie. Obligatoryjnie Sąd zastosował wobec oskarżonego, który dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, art. 42 § 2 kk orzekając zakaz prowadzenia pojazdów na okres 3 lat. Represja tego rodzaju ma na celu czasowe wyeliminowanie spośród uczestników ruchu drogowego kierowców stwarzających potencjalne niebezpieczeństwo na drodze. Okres ten powinien uświadomić oskarżonemu społeczną szkodliwość czynu, którego się dopuścił oraz przestrzec przed dokonaniem tego rodzaju czynu zabronionego w przyszłości. Środek karny w orzeczonym wymiarze, w ocenie Sądu, jest wystarczający w stosunku do osoby oskarżonego, uświadomi mu jak ważne jest utrzymanie bezpieczeństwa na drodze, po której nie mogą się poruszać nietrzeźwi kierowcy. Mając na względzie sytuacje majątkową oskarżonego jak i okoliczność orzeczenia wobec niego kary grzywny i ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na dziecko, Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił go od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd orzekł jak w wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.