Wymierzając karę oskarżonemu M.M. D. sąd kierował się granicami ustawowego zagrożenia karą wynikającą z treści przepisów , które zastosowano do zachowań oskarżonego. Poza tym kierował się treścią przepisu art. 53 kk. Wymierzając karę brał pod uwagę, że oskarżony przystąpił bez namysłu do ataku słownego a następnie czynnego wobec przybyłych na miejsce policjantów. Zachowanie oskarżonego było rażąco nieadekwatne do zaistniałej sytuacji . W ocenie sądu zachowania te noszą znamiona czynów o charakterze chuligańskim. Oskarżony w sposób ostentacyjny wyraził swoją pogardę wobec obowiązującego porządku prawnego. Z pewnością czynnikiem wyzwalającym agresywne zachowanie M.M. D. był wypity wcześniej alkohol . Na niekorzyść oskarżonego działa również jego uprzednia karalność za przestępstwa (k.34). Należy zauważyć, że przypisanych mu przestępstw M.M. D. dopuścił się krótko po opuszczeniu Aresztu Śledczego w S.. Na korzyść oskarżonego sąd poczytał jego przyznanie się do winy oraz przeprosiny złożone policjantowi P. B.. Ważąc powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu za popełnienie przypisanego mu przestępstwa z art. 224 § 2 kk w zb. z art.222 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk w zw. zart.
224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 57 a § 1 i 2 kk karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz nawiązki w kwotach po 250 zł na rzecz pokrzywdzonych policjantów. Z kolei za popełnienie przestępstwa z art. 226 § 1 kk w zw. z art.
226 § 1 kk w zw. z art.
i 2 kk karę 3 miesięcy pozbawienia wolności i nawiązki w kwotach po 250 zł na rzecz policjantów. W ocenie Sądu orzeczone kary jednostkowe stanowią właściwą dolegliwość dla oskarżonego biorąc pod uwagę sumę okoliczności związanych z przypisanymi mu przestępstwami . M. D. swym zachowaniem naraził pokrzywdzonych policjantów na ból fizyczny. Używając wobec nich słów wulgarnych w obecności przypadkowych świadków zdarzenia godził w ich godność. Dlatego uzasadnionym jest aby zrekompensował finansowo P. B. i S. F. naruszenie ich dóbr osobistych poprzez zapłatę orzeczonych nawiązek. Na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Za takim sposobem łączenia kar przemawiał ścisły związek miedzy przypisanymi oskarżonemu przestępstwami oraz tożsamość osób pokrzywdzonych. Nie dopatrzono się po stronie oskarżonego istnienia szczególnych okoliczności uzasadniających warunkowe zawieszenie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności (art. 69 § 4 kk). Na podstawie art. 63 § 1 kk sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie w dniach 23.03.2015 r – 24.03.2015 r . W oparciu o przepisy powołane w pkt X wyroku Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. ZARZĄDZENIE - odnotować; - odpis uzasadnienia wraz z pouczeniem doręczyć oskarżonemu; - za 14 dni lub z apelacją. P., dnia 10 sierpnia 2015 r.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.