Sygn. akt III U 303/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący SSO Anna Kicman Protokolant st. sekr. sądowy Katarzyna Maziarczyk - Kotwica po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. w Przemyślu na rozprawie sprawy A. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę na skutek odwołania A. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 29 lipca 2014 r., znak:(...) oddala odwołanie. Sygn. akt III U 303/15 UZASADNIENIE wyroku z dnia 5 sierpnia 2015 r. Decyzją z dnia 29 lipca 2014 r., znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił wnioskodawcy A. J. prawa do emerytury. W podstawie prawnej powołano art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013, poz. 1440 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). W uzasadnieniu wskazano, że Zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ do dnia 1 stycznia 1999 r. wnioskodawca nie osiągnął 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego. Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 7 miesięcy i 17 dni; składkowe – 21 lat i 21 dni; uzupełniające - rola – 2 lata, 11 miesięcy i 4 dni; łącznie – 24 lata, 7 miesięcy i 12 dni, w tym w szczególnych warunkach 15 lat, 7 miesięcy i 11 dni. Zakład poinformował, że okresy pracy od 8 czerwca 1984 r. do 7 października 1984 r. oraz od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. nie zostały uznane za udowodnione, gdyż dokumentacja przekazywana w pismach z Huty (...) z dnia 2 kwietnia 2014 r., 2 maja 2014 r., 3 czerwca 2014 r. i 2 lipca 2014 r. nie jest spójna i budzi wątpliwości. Kserokopie świadectwa pracy dołączone do pisma z dnia 2 lipca 2014 r. budzą zastrzeżenia co do autentyczności, ponieważ pieczątka nagłówkowa na tych świadectwach brzmi Huta (...) Spółka Akcyjna, a świadectwa wystawione są 8 października 1984 r. i 14 lipca 1994 r., a w aktach rentowych znajduje się świadectwo pracy z dnia 5 kwietnia 1995 r. z pieczątką pracodawcy „ Huta (...). Zakład pracy nie nadesłał również żądanych akt osobowych i płacowych pracownika. Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawca A. J., wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury, podnosząc, że okresy pracy w Hucie (...) udowodnił świadectwami pracy. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu organ rentowy podkreślił, że wnioskodawca był zatrudniony w okresie od 17 września 1975 r. do 28 października 1994 r. w Hucie (...), przy czym w okresie od 14 listopada 1981 r. do 7 października 1984 r. i od 24 stycznia 1994 r. do 14 lipca 1994 r. korzystał z urlopu bezpłatnego – wyjazdy za granicę. Wnioskodawca został zatrudniony na budowach eksportowych przez inne zakłady pracy niż macierzysty. ZUS nie uwzględnił w wymiarze okresów składkowych i nieskładkowych okresów pracy w Hucie (...) od 8 czerwca 1984 r. do 7 października 1984 r. oraz od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. na podstawie przedłożonych w dniu 10 lipca 2014 r. uwierzytelnionych kserokopii świadectw pracy z dnia 8 października 1984 r. i z dnia 14 lipca 1994 r. Jak wynika z tych dokumentów, wydanych przez Hutę (...) Spółka Akcyjna w okresie od 14 listopada 1981 r. do 7 października 1984 r. oraz od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. wnioskodawca był zatrudniony na eksporcie w Hucie (...) w Iraku. Świadectwa te budzą jednak zastrzeżenia co do treści w nich zawartych. Przede wszystkim w aktach rentowych zalega świadectwo pracy z dnia 5 kwietnia 1995 r. wydane przez Hutę (...), w którym podano, że wnioskodawca był zatrudniony na budowie eksportowej w Hucie (...) w Iraku od 14 listopada 1981 r. do 7 czerwca 1984 r. Istnieje zatem rozbieżność pomiędzy świadectwami pracy z dnia 5 kwietnia 1995 r., a tym z dnia 8 października 1994 r. co do daty zakończenia pracy na eksporcie. Organ rentowy uwzględnił okres zatrudnienia w Iraku od 14 listopada 1981 r. do 7 czerwca 1984 r. Podniesiono, że świadectwo pracy z dnia 5 kwietnia 1995 r. w pieczęci nagłówkowej posiada Hutę (...), natomiast świadectwa wydane w dniu 8 października 1984 r. i z dnia 14 lipca 1994 r. w pieczęci nagłówkowej Hutę (...) Spółka Akcyjna. Wątpliwości budzi to, czy istotnie świadectwa zostały wydane w datach wskazanych w tych dokumentach. Natomiast co do kolejnego okresu pracy na budowie eksportowej w Iraku od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. podkreślono, że zakład pracy Huta (...) S.A. pierwotnie podał, że wnioskodawca był zatrudniony na eksporcie od 2 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. (zaświadczenie z dnia 2 maja 2014 r.), natomiast następnie w piśmie z dnia 3 czerwca 2014 r. wskazał na okres od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. Nie sposób przyjąć, że wnioskodawca był zatrudniony na budowie eksportowej w Iraku od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r., skoro w okresie od 25 stycznia 1994 r. do 1 czerwca 1994 r. był zatrudniony przez (...) Sp. z o.o. na budowie eksportowej w Hucie (...) w Indiach (świadectwo pracy z dnia 1 czerwca 1994 r.). Po powrocie z eksportu zazwyczaj pracownik korzystał z dni wolnych po eksporcie z tytułu różnic czasu pracy, a także zaległych urlopów, za które otrzymywał ekwiwalent pieniężny. Zakład pracy, na prośbę organu rentowego nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających okresy przypadające po kontrakcie eksportowym, tj. dni urlopu wypoczynkowego dewizowego, dni wolnych po eksporcie z tytułu różnic czasu pracy. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Przemyślu III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt III U 943/14, zmieniono zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznano wnioskodawcy A. J. prawo do emerytury w ustawowej wysokości począwszy od dnia 29 marca 2014 r. Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawca był zatrudniony na budowie eksportowej w Iraku, w pełnym wymiarze czasu pracy, od 14 listopada 1981 r. do 7 października 1984 r., na stanowisku majster ds. elektrycznych i automatów, a następnie był zatrudniony na budowie eksportowej w Iraku, w pełnym wymiarze czasu pracy, od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994, na stanowisku majster ds. elektrycznych i automatów. Spełnia zatem wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania mu prawa do emerytury. W związku ze złożeniem apelacji od ww. wyroku organ rentowy, sprawę rozpoznawał Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt III AUa 942/14, uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Przemyślu. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, iż zaskarżony wyrok został wydany przedwcześnie, bowiem rozbieżności w treści przedłożonych dokumentów, o których wspominał organ rentowy, nie zostały wyjaśnione w postępowaniu sądowym, w szczególności nie wyjaśniły tego bardzo pobieżne i ogólnikowe zeznania wnioskodawcy. Podkreślił, iż przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe nie pozwoliło na poczynienie istotnych w sprawie ustaleń dotyczących spornych okresów zatrudnienia A. J.. Sąd Apelacyjny zalecił sądowi I instancji ponowienie dowodu z zeznań wnioskodawcy oraz zwrócenie się do Syndyka Masy Upadłości Huty (...) S.A. w Z. o przedstawienie oryginałów świadectw pracy z 8 października 1984 r. i 14 lipca 1994 r., jak również wskazanie dokumentów stanowiących podstawę do wydania tych zaświadczeń. Nakazano ustalenie statusu własnościowego byłego pracodawcy A. J. w latach 1984 i 1994 r. i wyjaśnienie treści pieczęci nagłówkowych zamieszczonych na przedłożonych 10 lipca 2014 r. kserokopiach świadectw pracy oraz ustalenie dat powrotu wnioskodawcy do Polski. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca A. J. nie legitymuje się 25 letnim okresem składkowym i nieskładkowym wg stanu na dzień 1 stycznia 1999 r. Ustalono, że w okresie zatrudnienia w Hucie (...) w J. od 17 września 1975 r. do 28 października 1994 r. wnioskodawca dwukrotnie korzystał z urlopu bezpłatnego w okresach: od 14 listopada 1981 r. do 7 października 1984 r. i od 24 stycznia 1994 r. do 14 lipca 1994 r. W oparciu o umowę zawartą z Przedsiębiorstwem Państwowym Hutą (...) w Z. A. J. został skierowany do pracy w Hucie (...) w Iraku, gdzie pracował od 14 listopada 1981 r. do 7 czerwca 1984 r. W dniu 7 czerwca 1984 r. powrócił do Polski i wykorzystał urlop z tytułu różnicy czasu pracy w kraju i za granicą oraz urlop taryfowy. Umowa z Hutą (...) w Z. wygasła z dniem 6 października 1984 r. Ponadto jak Sąd ustalił w okresie od 24 stycznia 1994 r. do 1 czerwca 1994 r. wnioskodawca przebywał na kontrakcie w Indiach. W tym okresie także przebywał na urlopie bezpłatnym udzielonym mu przez Hutę (...) w J.. Po powrocie do kraju w dniu 29 czerwca 1994 r. wystosował i złożył pismo do Zarządu Huty (...) celem uzyskania zgody na skrócenie urlopu bezpłatnego. W dniu 11 lipca 1994 r. odbył wizytę lekarską celem uzyskania zaświadczenia o zdolności do pracy na stanowisku konserwatora aparatury kontrolno – pomiarowej. Pracę w macierzystym zakładzie podjął od dnia 14 lipca 1994 r. Dowód: - dokumentacja zawarta w aktach paszportowych, sygn. IPN Rz (...) - dokumentacja zawarta w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w Hucie (...) w J., - szczątkowa dokumentacja zawarta w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w Hucie (...) w Z., - uzupełniające zeznania wnioskodawcy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, których domniemanie prawdziwości wynika z art. 244 i nast. k.p.c., a nadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron. Sąd nie dał wiary zeznaniom wnioskodawcy A. J. w zakresie okresu pracy na kontraktach zagranicznych w Iraku. W przypadku pierwszego kontraktu wnioskodawca twierdził, iż pracę zakończył dnia 6 października 1984 r. i w tym dniu wrócił do kraju, jednakże ze stempla na paszporcie służbowym wynika zupełnie coś innego, a mianowicie ostateczny powrót wnioskodawcy do Polski miał miejsce dnia 7 czerwca 1984 r., natomiast pozostały okres do 6 października był okresem, w którym wnioskodawca wykorzystał przysługujący mu urlop, o czym stanowi również pismo pochodzące od Huty (...) sporządzone w dniu 23 czerwca 1984 r., a skierowane do Huty (...) w J.. Za niewiarygodne Sąd uznał także świadectwo pracy z dnia 8 października 1984 r. wystawione przez Hutę (...) S.A. w Z., tj. podmiot, który jeszcze wtedy nie istniał. Dokument ten miał być kopią świadectwa pracy będącego w aktach archiwalnych Huty, podczas gdy z pisma Syndyka z dnia 26 czerwca 2015 r. wynika w sposób jednoznaczny, że nie dysponuje inną dokumentacją poza tą przesłaną już do Sądu. Wobec powyższego i wskutek istotnych rozbieżności w samym świadectwie dotyczących podmiotu, który je wystawił, a także sprzeczności z innymi dokumentami, które Sąd uznał za wiarygodne, świadectwo pracy z dnia 8 października 1984 r. należało uznać za niewiarygodne. Ten sam walor Sąd nadał zaświadczeniu wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wystawionemu przez Syndyka Masy Upadłości Huty (...) S.A. w Z. w dniu 2 kwietnia 2014 r. Zaświadczenie to wystawione zostało bez żadnego pokrycia w dokumentacji osobowej. W aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w tym zakładzie, które w oryginale zostały przesłane do Sądu, brak jest jakichkolwiek dokumentów, które pozwoliłyby na poczynienie ustaleń, że okres zatrudnienia był taki, jak wskazany w wydanym zaświadczeniu. Z informacji uzyskanej od Syndyka wynika, że nie dysponował on żadną inną dokumentacją. Sąd uznał, że wiarygodne w zakresie okresu zatrudnienia w Hucie (...) w(...)(tj. do 7 czerwca 1984 r.) jest pierwotne świadectwo pracy wystawione przez Hutę (...) w Z. w dniu 5 kwietnia 1995 r. Kolejny okres pracy na kontrakcie w Iraku od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. również nie jest dla Sądu wiarygodny i w tej kwestii Sąd także nie dał wiary zarówno zeznaniom wnioskodawcy, jak i świadectwu pracy z dnia 14 lipca 1994 r., z którego wynikało, iż wnioskodawca w okresie od 12 czerwca 1994 r. do 14 lipca 1994 r. także był zatrudniony w Hucie (...) w (...) Wątpliwości Sądu budzą bowiem pieczęcie na wspomnianym świadectwie pracy (tak jak w sytuacji świadectwa pracy z dnia 8 października 1984 r.). W aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w Hucie (...) takiego dokumentu nie ma. W spornym okresie wnioskodawca wystosował podanie w dniu 29 czerwca 1994 r. dot. skrócenia urlopu bezpłatnego, które w tym samym dniu zostało złożone w zakładzie. Nawet jeśliby dać wiarę twierdzeniom wnioskodawcy, że napisał pismo w Iraku i przesłał małżonce, która je złożyła u pracodawcy lub też sama napisała, w imieniu wnioskodawcy, to w żaden sposób nie da się wytłumaczyć zaświadczenia lekarskiego, które lek. med. A. G. - lekarz uprawniony do badań profilaktycznych wystawiła w dniu 11 lipca 1994 r. Z zaświadczenia tego wynika, iż wnioskodawca jest zdolny do pracy jako konserwator (...). Zdaniem Sądu mogło ono być wystawione tylko po przeprowadzeniu badań lekarskich w dacie stwierdzonej w tym zaświadczeniu. Zatem skoro w dniu 11 lipca 1994 r. wnioskodawca odbył wizytę lekarską w ZOZ Międzyzakładowej Przychodni (...) przy (...) Rejon Huta (...), to nie mógł w tym czasie świadczyć pracy na kontrakcie w (...) Ponadto Sąd odmówił wiarygodności w zakresie ustalenia pewnych dat zatrudnienia wnioskodawcy w Hucie (...) w (...)przedłożonym przez wnioskodawcę kopiom kart zarobkowych (w ilości 4 szt.) – k.-
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.