Sygnatura akt I C 1015/14 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 27 czerwca 2014 roku, powodowie J. S. (1) i D. S. (1) wnieśli o zasądzenie od pozwanego Towarzystwa (...) w W.: - na rzecz powoda J. S. (1) kwoty
§ 6pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.). Powodowi zatem należy się zwrot kosztów w wysokości 2.712,75 zł stosownie do wysokości wygranej. Pozwany w stosunku do powoda wygrał sprawę w 25 %, a poniósł koszty w wysokości 3.617 zł, na które składają się opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł,
§ 6pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. 2002 r. Nr 163 poz. 1349 z późn. zm.), zatem powód powinien zwrócić pozwanemu kwotę 904,25 zł. Po potrąceniu wzajemnych należności stron z tytułu kosztów, do zapłaty przez pozwanego na rzecz powoda pozostaje kwota 1.808,50 zł i taką też kwotę Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Powódka D. S.
(1)wygrała sprawę w 90 % (z dochodzonej przez powódkę łącznie kwoty 104.153 zł zasądzono kwotę 93.327,50 zł). Powódka poniosła koszty w wysokości 3.617 zł, na które składają się opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł,
§ 6pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.). Powódce zatem należy się zwrot kosztów w wysokości 3.255,30 zł stosownie do wysokości wygranej. Pozwany w stosunku do powódki wygrał sprawę w 10 %, a poniósł koszty w wysokości 3.617 zł, na które składają się opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł,
§ 6pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163 poz. 1349 z późn. zm.), zatem powódka powinna zwrócić pozwanemu kwotę 361,70 zł. Po potrąceniu wzajemnych należności stron z tytułu kosztów procesu, do zapłaty przez pozwanego na rzecz powódki pozostaje kwota 2.893,60 zł i taką też kwotę Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Powodowie byli zwolnieni od kosztów sądowych (postanowienie k. 57), dlatego w sprawie pozostały nieuiszczone koszty sądowe, które wyniosły: - w odniesieniu do powoda J. S.
(1)łącznie kwotę 4.615,46 zł, na co złożyły się opłata od pozwu w wysokości 4.000 zł oraz wypłacone tymczasowo ze Skarbu Państwa wynagrodzenie biegłej z zakresu psychologii w wysokości 615,46 zł (rachunki i postanowienie k. 94-96), - w odniesieniu do powódki D. S.
(1)łącznie kwotę 5.823,46 zł, na co złożyły się opłata od pozwu w wysokości 5.028 zł oraz wypłacone tymczasowo ze Skarbu Państwa wynagrodzenie biegłej z zakresu psychologii w wysokości 615,46 zł (rachunki i postanowienie k. 94-96). Na podstawie art. 113 ust. 1 u.k.s.s.c. w zw. art. 100 k.p.c. Sąd, stosownie do wyniku sprawy, w zakresie uwzględnionych powództw nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Łodzi tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych łącznie kwotę 8.702,71 zł, tj. w zakresie uwzględnionego powództwa powoda J. S.
(4)– kwotę 3.461,60 zł (4.615,46 zł x 75%), zaś w zakresie uwzględnionego powództwa powódki D. S.
(1)– kwotę 5.241,11 zł (5.823,46 zł x 90%). Sąd nie obciążył powodów kosztami sądowymi w zakresie, w jakim przegrali sprawę. Zgodnie z art. 113 ust. 4 u.k.s.s.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od przewidzianego w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu obciążenia kosztami, które co do zasady w zakresie, w jakim nie obciążają przeciwnika sąd powinien nakazać ściągnąć z roszczenia zasądzonego na rzecz strony, której czynność spowodowała ich powstanie (art. 113 ust. 2 pkt 1 u.k.s.s.c.). W ocenie Sądu spełnione są przesłanki pozwalające na zastosowanie wobec powodów dobrodziejstwa przewidzianego w art. 113 ust. 4 u.k.s.s.c. Za skorzystaniem z możliwości nieobciążania powodów nieuiszczonymi kosztami sądowymi przemawia przede wszystkim charakter roszczenia powodów oraz ich sytuacja materialna.