Sygn. akt II Ka 182/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Robert Rafał Kwieciński – spr. Sędziow
§1k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 20 kwietnia 2015 roku sygn. akt II K 298/15 uchyl zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. Karol Skocki Robert Rafał Kwieciński Agata Wilczewska UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2015r. w sprawie o sygn. akt II K 298/15 Sąd Rejonowy w Koninie uznał oskarżonego Z. K.
(1)za winnego tego, że w dniu 10 stycznia 2015 r. o godz. 12:20 w miejscowości Ż., P. (...) gm. S., kierował samochodem osobowym m-ki F. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości 0,63 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. popełnienia przestępstwa z art.
§ l k.k. i za to na podstawie art.
§ 1kk w zw.
z art. 33 § 1 i 3 kk skazał go na karę grzywny w liczbie 75 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do których prowadzenia upoważnia kat. B, na okres 1 roku, a na podstawie art. 63 § 2 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 10.01.2015 r. Nadto na podstawie art. 49 § 2 k.k. Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 100 zł. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator i zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mających wpływ na treść wyroku poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że oskarżony Z. K.
(1)był karany przez Sąd w Belgii na karę grzywny w wysokości 200 euro i zawieszenie ważności prawa jazdy na 1 miesiąc za naruszenie bezpieczeństwa w ruchu, podczas gdy z zapisu danych o karalności oskarżonego wynika, iż Z. K.
(1)został skazany przez Sąd w Belgii za przestępstwo przeciwko zasadom bezpieczeństwa ruchu z art. 34,1
(2)1E ustawy z dnia 16 marca 1968 roku Prawo o Policji na drodze, co oznacza, ze oskarżony w chwili czynu znajdował się w stanie po spożyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości, co w konsekwencji może mieć wpływ na zmianę kwalifikacji prawnej zarzucanego oskarżonemu czynu, poprzez przyjęcie art.
§ 4k.k.
W oparciu o ten zarzut oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Koninie. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora okazała się zasadna i doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Koninie. Słusznie podnosi skarżący, że Sąd Rejonowy dokonując prawidłowych ustaleń w zakresie okoliczności popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu nie uwzględnił, iż Z. K.
(1)był karany przez sąd na terenie Belgii za przestępstwo przeciwko zasadom bezpieczeństwa w ruchu popełnione po spożyciu alkoholu. Wskazać również należy, że zaskarżony wyrok został wydany na posiedzeniu na skutek uwzględnienia wniosku prokuratora o wydanie wyroku bez przeprowadzenia rozprawy. Również formułując zarzut w akcie oskarżenia prokurator pominął okoliczność skazania Z. K.
(2)za przestępstwo popełnione pod wpływem alkoholu na ternie innego kraju. Bezkrytycznie uwzględnienie przez Sąd Rejonowy wyników porozumienia karnoprocesowego prokuratora i oskarżonego musiało doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku. Powinnością sądu rozpoznającego wniosek prokuratora, złożonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k., jest bowiem zbadanie zasadniczej kwestii sprawstwa określonego czynu przez daną osobę, jak również zbadanie innych okoliczności, które są istotne dla oceny prawnokarnej czynu będącego przedmiotem osądu, w tym uprzedniej karalności oskarżonego. Stwierdzenie jakichkolwiek wątpliwości w tym zakresie nakazuje sądowi skierowanie sprawy na rozprawę celem przeprowadzenia postępowania dowodowego, które pozwoli te wątpliwości wyjaśnić. Z zapisu danych o karalności wynika, że Z. K.
(1)w 2012r. karany był przez sąd państwa Belgijskiego za przestępstwo przeciwko zasadom bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. za przestępstwo z art. 34.1
(2)1E ustawy z dnia 16 marca 1968r. Prawo o Policji na drodze. Okoliczność ta nabiera szczególnego znaczenia wobec zarzucenia oskarżonemu przestępstwa z art.
§ 1k.k.
polegającego na kierowaniu samochodem osobowym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości 0,63 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. W przypadku potwierdzenia, że Z. K.
(1)był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego koniecznym będzie zmiana kwalifikacji prawnej zarzucanego mu czynu, uwzględniającej fakt powrotności do przestępstwa z którym ustawodawca wiąże również obostrzenie kary. Karol Skocki Robert Rafał Kwieciński Agata Wilczewska