← Polska

III Cz 21/15

Sygn. akt III Cz 21/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. K.

(1)(K.) przeciwko J. K.
(2)o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt I C 689/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Żorach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 21/15 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Żorach w postanowieniu z dnia 3 12 2014r. oddalił wniosek powoda o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od pozwu, uznając, że dane przedstawione w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku, docho-dach i źródłach utrzymania nie są wiarygodne i „mogą sugerować, że powód w rzeczy-wistości uzyskuje większy dochód aniżeli ten wskazany w oświadczeniu”. Orzeczenie zaskarżył powód J. K.
(1), który wnosił „o jego uchylenie i zwolnienie go z konieczności ponoszenia opłaty sądowej”, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucił, że przy ferowaniu orzeczenia dokonano błędnej oceny materiału dowodowego i przeprowadzono interpretację niezgodną ze stanem faktycznym. W uzasadnieniu zażalenia między innymi podnosił, że wobec niego i jego żony prowa-dzonych jest szereg postępowań egzekucyjnych. Obecnie jego żona posiada przychody jedynie z wierzytelności wyegzekwowanych przez komornika sądowego wobec jej dłużników w wysokości 300-500 zł miesięcznie. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Zgodnie z regulacją art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398, z późniejszymi zmianami) skutecznie zwolnienia od kosztów sądowych domagać się może jedynie osoba, która wykaże że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i swojej rodziny. Z danych zawartych w oświadczeniu majątkowym powoda wynika, że prowa-dzi on gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, pełnoletnim synem i małoletnią córką. Nie posiada on majątku za wyjątkiem weksli zabezpieczonych w sprawie Sądu Okręgowego w Gliwicach V K 77/14, posiada dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w kwotach 500-1.500 zł miesięcznie, a jego żona posiada dochód w kwo-tach 800-1.300 zł miesięcznie z egzekucji komorniczych prowadzonych wobec jej dłużników. Dane te nie zostały formalnie zakwestionowane przez Sąd Rejonowy (nie wszczęto dochodzenia przewidzianego w art. 109 ust. 1 powyższej ustawy), stąd też są one wiążące. Wynika z nich, że powód nie dysponuje środkami finansowymi, z których, przy uwzględnieniu wydatków koniecznych dla utrzymania siebie i rodziny, jest w sta-nie ponieść opłatę sądową w kwocie 500 zł. Jak słusznie ocenił Sąd Rejonowy w przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia okolicznościach sprawy budzi to uzasadnione wątpliwości, co do ich zgodności z rzeczywistym stanu majątku skarżącego. Nie uprawniało to jednak Sądu do ich pominięcia przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia, a jedynie do zarządzenia wszczęcia dochodzenia przewidzianego w po-wyższej regulacji prawnej, czego nie uczyniono. Powoduje to, iż zaskarżone orzeczenie jest przedwczesne, a zażalenie uzasadnione. Reasumując, zaskarżone postanowienie jest wadliwe i dlatego zażalenie powoda jako uzasadnione uwzględniono, uchylając zaskarżone orzeczenie i prze-kazując w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania w oparciu o przepis art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę wyda postanowienie o zarzą-dzeniu dochodzenia przewidzianego we wskazanej powyżej regulacji prawnej, a na-stępnie podejmie czynności w celu zweryfikowania danych zawartych w oświadczeniu powoda. SSO Leszek Dąbek

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.