IV Ka 730/15

WYROK W I M I E N I U RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 sierpnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym - Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Ziołecka Protokolant: prot. sąd. M. W. przy udziale - po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 roku sprawy R. L. obwinionego z art. 96 § 1 k.w. z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 22 kwietnia 2015 roku, sygnatura akt II W 401/14

1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w. postępowanie umarza,
2. kosztami całego postępowania obciąża Skarb Państwa. /-/ M. Z. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Gnieźnie uznał obwinionego R. L. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 k.k., za co wymierzył mu karę 200 złotych grzywny (k. 45 akt). Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca obwinionego R. L., zarzucając obrazę przepisu postępowania, to jest art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w. w związku z art. 45 § 1 k.w. Formułując tego rodzaju zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania (k. 55 akt). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniesiona apelacja w pełni zasługiwała na uwzględnienie. Sąd II instancji przypomina, iż ustawodawca w art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w. jednoznacznie postanowił, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie orzekania. Zgodnie natomiast z treścią art. 45 § 1 k.w., karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, przy czym, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od czasu jego popełnienia. W przedmiotowej sprawie wykroczenia, którego popełnienie zarzucono obwinionemu, R. L. miał dopuścić się w dniu 23 kwietnia 2013 roku. W dniu 7 kwietnia 2014 roku wszczęto natomiast w przedmiotowej sprawie postępowanie. Sąd Rejonowy w Gnieźnie wydał wyrok w dniu 22 kwietnia 2015 roku, a akta wraz z apelacją wpłynęły do Sądu Okręgowego w Poznaniu w dniu 3 lipca 2015 roku. Nie kwestionując powyższego, Sąd II instancji zauważa jednak, że w dacie rozpoznawania wniesionej apelacji, to jest w dniu 4 sierpnia 2014 roku, od daty popełnienia przez obwinionego zarzucanego mu wykroczenia upłynął okres ponad dwóch lat czasu. Oznacza to, że karalność wykroczenia, o popełnienie którego został obwiniony R. L., już ustała, jak to słusznie dostrzegł skarżący. Skoro tak, to zgodnie z powołanym powyżej niniejszych rozważań prawnych unormowaniem, wszczęte w tej to sprawie postępowanie należało umorzyć. W związku z powyższym Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie w całości i, na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w., postępowanie umorzył (punkt 1 wyroku Sądu Okręgowego). Orzekając natomiast o kosztach, Sąd II instancji, na podstawie art. 118 § 2 k.p.s.w., kosztami całego postępowania obciążył Skarb Państwa, o czym orzekł, jak w punkcie 2 wydanego w dniu 4 sierpnia 2014 roku wyroku. /M. Z./