kpc w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. "Nowe okoliczności" w rozumieniu art.
k.p.c., to dla przykładu, schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego (tak SA w Poznaniu w wyroku z dnia 26.02.2014 r. w sprawie III AUa(...)). Postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ma charakter kontrolny, służy badaniu prawidłowości decyzji organu rentowego i nie może polegać na zastępowaniu tego organu w wydawaniu decyzji ustalających świadczenie z ubezpieczeń społecznych. Postępowanie dowodowe przed sądem jest postępowaniem sprawdzającym, weryfikującym ustalenia dokonane przez organ rentowy. Z tego powodu sąd co do zasady nie może we własnym zakresie ustalać prawa do świadczenia, a ujawniona w trakcie postępowania sądowego zmiana stanu zdrowia ubezpieczonego jako przesłanka niezdolności do pracy warunkująca prawo do renty, nie może prowadzić do uznania kontrolowanej decyzji za wadliwą i do jej zmiany. W postępowaniu odwoławczym od decyzji odmawiającej prawa do świadczenia sąd ubezpieczeń społecznych ocenia legalność decyzji według stanu rzeczy istniejącego w chwili jej wydania (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25.09.2014 r. , I UK 181/14, LEX nr 1537266). W okolicznościach niniejszej sprawy zaistniała nowa okoliczność dotycząca stanu zdrowia ubezpieczonego J. Ś., bowiem po wydaniu zaskarżonej decyzji i wniesieniu odwołania u ubezpieczonego zdiagnozowano również zakrzepicę żył głębokich kończyny dolnej lewej. Leczenie ubezpieczony wskazanej jednostki chorobowej ubezpieczony rozpoczął 30 czerwca 2014 r. Biegli sądowi przeprowadzając badanie przedmiotowej ubezpieczonego stwierdzili, w zakresie kończyny lewej dolnej: całość obrzęknięta, ograniczenie ruchomości całej kończyny, brak zgięcia grzbietowego stopy. Biegli stwierdzili ponadto chód z utykaniem na kończynę dolną lewą, poruszanie się z trudem, korzystanie przez ubezpieczonego z kuli łokciowej. Z. żył głębokich kończyny dolnej lewej niewątpliwie spowodowała pogorszenie stanu zdrowia ubezpieczonego i ma wpływ na jego zdolność do pracy. Powyższa okoliczność nie była znana organowi rentowemu przed wydaniem zaskarżonej decyzji, bowiem powyższa choroba nie została wcześniej zdiagnozowana, chociaż proces chorobowy zapewne rozpoczął się przed wdrożeniem leczenia w dniu 30.06.2014r. Powyższego schorzenia pod kątem zdolności do pracy nie oceniał lekarz orzecznik, ani komisja lekarska ZUS-u. Powyższe powoduje zasadność uchylenia zaskarżonej decyzji, przekazania sprawy organowi rentowemu do ponownego rozpoznania i umorzenie postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.
kpc orzekł jak w postanowieniu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.