k.c. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powódka na zlecenie firmy (...) z siedzibą w P. została podwykonawcą i wykonała usługi na kwotę 29.446, 20 złotych. Bezsporne, a nadto dowód: faktury, k. 18 i 24 W dniu 9 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie wydał wyrok utrzymujący w mocy w całości nakaz zapłaty wydany w dniu 11 stycznia 2013 r. przez Sąd Rejonowy Szczecin Centrum, klauzula wykonalności nadana dnia 27 sierpnia 2013 r., w którym nakazał P. S. aby zapłacił na rzecz A. P. kwotę 46.374, 60 złotych. W sprawie egzekucyjnej wierzyciela A. P. przeciwko dłużnikowi P. S. prowadzonej na podstawie ww tytułu wykonawczego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Szczecin P. i Zachód w S. pismem z dnia 4 września 2013 r. poinformował powódkę, że przeciwko dłużnikowi prowadzona jest egzekucja z nieruchomości, której współwłaścicielami na zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej są A. i P. S.. Powódka, aby dopuścić do dalszych czynności egzekucyjnych złożyła pozew o ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej. dowód: nakaz, wyrok oraz postanowienia, k. 8-10 pismo komornika, k. 25 pozew, k. 11-12 Powódka, z uwagi na nieuiszczenie przez P. S. kwoty zobowiązania, powódka pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. wezwała do zapłaty pozwaną. Pozwana wskazała, że powódka nie została zgłoszona jako podwykonawca oraz że jej podpis nie widnieje na żadnym protokole odbioru robót. Pozwana jako inwestor nie posiadała żadnej wiedzy dotyczącej jakichkolwiek robót wykonywanych przez powódkę. dowód: wezwanie, k. 7 protokoły odbioru, k. 44-55 odpowiedź, k. 36-37 Pracownicy powódki uzyskali dostęp do miejsca wykonywania prac na przepustki. Przepustki uzyskał dla nich P. S. i na przepustach oznaczona była firma (...). Także P. S. dokonywał odbiorów prac wykonywanych przez powodowa firmę. Przedstawiciel firmy powódki – A. K.
k.c., zgodnie z którym zawierający umowę z podwykonawcą oraz inwestor i wykonawca ponoszą solidarną odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. Przepis ten stanowi ustawową podstawę solidarnej odpowiedzialności inwestora, wykonawcy oraz podwykonawcy za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez dalszego podwykonawcę. Oznacza to, że dalszy podwykonawca może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). Jednak aby powstała odpowiedzialność inwestora musi on najpierw wyrazić zgodę, o której mowa w art.
Zgoda inwestora na zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą może być wyrażona w dwojaki sposób - bierny (pasywny) oraz czynny (aktywny). Wyrażenie zgody w sposób bierny objawia się brakiem zgłoszenia na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń w terminie 14 dni od przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu, wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonania robót określonych w umowie lub projekcie. Przyjmuje się fikcję prawną, że inwestor zgodę wyraził. Ponieważ jednak w art.
k.c. chodzi o odpowiedzialność inwestora za cudzy dług, interes inwestora został zabezpieczony poprzez obowiązek przedstawienia mu stosownej dokumentacji. Przyjmując fikcję wyrażenia w sposób bierny zgody, ustawodawca zakłada, że inwestor zapoznał się, a w każdym razie mógł się zapoznać z tą dokumentacją i ma, bądź powinien posiadać, wiedzę o zakresie robót i wynagrodzeniu uzgodnionym w umowie z podwykonawcą. Drugi sposób wyrażenia zgody (czynny) może przybrać różną formę. Inwestor może wyrażać ją w sposób wyraźny pisemne bądź ustnie, albo poprzez inne zachowanie, które w sposób dostateczny ujawnia jego wolę (art. 60 k.c.). Może zatem nastąpić to poprzez czynności faktyczne, w sposób dorozumiany, na przykład przez tolerowanie obecności podwykonawcy na placu budowy, dokonywanie wpisów w jego dzienniku budowy, odbieranie wykonanych przez niego robót, oraz dokonywanie podobnych czynności. Przepis art.
nie uzależnia odpowiedzialności inwestora od przedłożenia mu dokumentacji, jeśli wyraża w sposób czynny zgodę na udział podwykonawcy w realizacji inwestycji ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 r., III CSK 152/10). Konsekwencją procesową takiego ukształtowania solidarnej odpowiedzialności inwestora jest rozkład ciężaru dowodu (art. 6 k.c.) w procesie z powództwa podwykonawcy przeciwko inwestorowi o zapłatę wynagrodzenia. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż powódka nie wywiązała się z obowiązku wykazania, że inwestor wyraził zgodę na zawarcie przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą, który spoczywał na niej jako podwykonawcy( por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 lutego 2014 r.,I ACa 997/13). (...) dowodowa powódki ograniczyła się do powołania dowodów z faktur VAT, wyroku utrzymującego w mocy w całości nakaz zapłaty wydany w dniu 11 stycznia 2013 r. przez Sąd Rejonowy Szczecin Centrum, pisma komornika oraz pozwu o ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej, które wskazywały jedynie na okoliczność zakresu wykonanych prac z firmą (...), a w żaden sposób nie wskazywały odpowiedzialności inwestora. Również z przesłuchania świadka A. K.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.