i 7, które pozostaje organem prowadzącym Szkołę Podstawową(...) w G.. Zdaniem powódki, rozwiązanie umowy o pracę pozostaje w sprzeczności z obowiązującymi przepisami, a ponadto wskazana przez pracodawcę przyczyna rozwiązania umowy o pracę jest nieprawdziwa, a także nieuzasadniona. Powódka wskazała, iż nie jest prawdą, jakoby dopuściła się rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych poprzez nieusprawiedliwione niestawiennictwo w pracy w dniach: 23, 24, 27, 30 i 31 grudnia 2013 roku, gdyż te dni były w szkole dniami wolnymi od pracy. W tych dniach, pomimo że były to dni wolne od pracy, które miały zostać odpracowane w terminie późniejszym, wykonywała swoje obowiązki służbowe z uwagi na konieczność zrealizowania określonych zadań jeszcze w roku 2013. Powódka podniosła, iż druga przyczyna wskazana w piśmie rozwiązującym umowę nie jest dla niej zrozumiała, gdyż nie wie na czym miałoby polegać nierespektowanie przez nią § 22 pkt. i 7 statutu Stowarzyszenia (...), którego treść wskazuje na kompetencje Zarządu organu prowadzącego szkołę tj. ustalanie zasad zatrudnienia i wynagrodzenia nauczycieli, pracowników administracji oraz obsługi i wydawanie dyrektorowi szkoły wiążących poleceń we wszelkich sprawach związanych z zatrudnieniem pracowników. W świetle powyższego, zdaniem powódki, nie istniała żadna uzasadniona przyczyna rozwiązania z nią umowy o pracę (k.1-5 – pozew). Pozwany Stowarzyszenie (...)w odpowiedzi na pozew z dnia 10 marca 2014 roku wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany wskazał, iż żądanie powódki dotyczące przywrócenia jej do pracy oraz zasądzenia na jej rzecz od strony pozwanej wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy są całkowicie niezasadne, a zarazem pozbawione podstaw faktycznych jak i prawnych. Strona pozwana jest Stowarzyszeniową Publiczną Szkołą Podstawową. Zgodnie z § 8 lit. 1 Statutu Stowarzyszenia pozwany realizuje swoje cele m.in. poprzez prowadzenie Publicznej Szkoły Podstawowej (...) w G.. Stowarzyszenie pozostaje pracodawcą dla dyrektora, nauczycieli i personelu pomocniczego. W pełni zasadne pozostaje oparcie przez pozwanego rozwiązania umowy pracę z powódką bez wypowiedzenia na nieusprawiedliwionym jej niestawiennictwie w pracy w dniach: 23,24,27,30,31.12.2013 roku albowiem tzw. przerwa świąteczna nie jest objętą regulacją kodeksu pracy i nie miała zastosowania w stosunku do powódki podczas jej nieobecności w pracy w w/w dniach. Istotnie zgodzić się należy, iż w trakcie przerw świątecznych w szkołach nie odbywają się obowiązkowe zajęcia dydaktyczno-wychowawcze z dziećmi i młodzieżą. Jednakże w niniejszym przypadku, z uwagi na podstawę zatrudnienia powódki przez Stowarzyszenie i charakter szkoły, której organem prowadzącym jest Stowarzyszenie, przerwy świąteczne nie są czasem urlopu wypoczynkowego, ani też dniami ustawowo wolnymi od pracy, wymienionymi w art. 151
i pkt 7 podkreślić należy, iż wskazaną przez pozwanego jako pracodawcę przyczynę wypowiedzenia, oceniać należy w kontekście całokształtu sytuacji towarzyszącej rozwiązaniu umowy o pracę, a oceny pod kątem jej należytego skonkretyzowania, należy dokonywać z perspektywy jej adresata tj. powódki jako pracownika. To powódka jako pracownik ma wiedzieć i rozumieć, z jakiego powodu pozwany pracodawca dokonał wypowiedzenia umowy o pracę (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09-03-2010, I PK 175/09, LEX nr 585689). Powódka wielokrotnie odmawiała realizowania wyraźnych poleceń zarządu Stowarzyszenia (...) dotyczących spraw pracowniczych pomimo otrzymania w dniu 23 października 2013 roku Statutu pozwanego wraz z wyraźnym poleceniem zarządu, aby respektowała obowiązki dyrektora szkoły wskazane w § 22 lit. i pkt 7 Statutu. Stowarzyszenie mając na uwadze obniżenie kosztów funkcjonowania szkoły wydało powódce w dniu 27 września 2013 roku polecenie zawarcia ze wszystkimi nauczycielami i pracownikami obsługi, którzy na ten dzień byli zatrudnieni na umowach cywilnoprawnych umów o pracę na ustalonych przez Stowarzyszenie warunkach (m.in. zawarcie umowy na czas określony od 1 października 2013 roku do 30 czerwca 2014 roku). Jednakże powódka nie tylko nie zastosowała się do polecenia, ale zawarła umowę z nowym dotychczas nie zatrudnionym pracownikiem W. M., nadto żadna z dwóch zawartych z W. M. umów o pracę nie przekraczała 6 miesięcy (co nakazywał pozwany) , czego skutkiem bezskuteczne pozostawały zapisy umów o prawie stron do rozwiązania umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Powódka nie przedłożyła Stowarzyszeniu szeregu dokumentów - do czego była zobowiązana z racji pełnionej funkcji Dyrektora i do czego zarząd wielokrotnie ją wzywał (k.9-12 – odpowiedź na pozew). Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 roku Sąd na podstawie art. 477 k.p.c. w zw. z art. 194§1 i 3 kpc wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanego Publiczną Szkołę Podstawową(...) w G. (k. 131 akt sprawy). W odpowiedzi na pozew pozwany Publiczna Szkoła Podstawowa (...)w G. wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany powtórzył zarzuty podniesione w odpowiedzi na pozew wniesionej przez Stowarzyszenie (...)w G.. Dodatkowo pozwany wskazał, iż pracodawcą powódki przez cały okres pełnienia funkcji dyrektora było pozwane Stowarzyszenie, a zatem kierowanie powództwa przeciwko Szkole Podstawowej w G. jest niezasadne (k. 132-137 – odpowiedź na pozew). W toku postępowania strony konsekwentnie popierały zajęte w sprawie stanowiska procesowe (k.150, k. 158, k. 167 – protokoły rozpraw). Sąd Rejonowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił następujący stan faktyczny sprawy: W dniu 29 sierpnia 2011 roku pomiędzy powódką B. Ł., a pozwanym Stowarzyszeniem (...)z siedzibą w G. została zawarta umowa o pracę na czas nieokreślony. Powódka została zatrudniona na stanowisku dyrektora szkoły, nauczyciela języka polskiego z miejscem świadczenia pracy w Publicznej Szkole Podstawowej w G. (k.1/B akt osobowych – umowa o pracę). Pismem z dnia 27 września 2013 roku udzielono powódce pełnomocnictwa do zawarcia ze wszystkimi nauczycielami i pracownikami obsługi, którzy w miesiącu wrześniu 2013 roku byli zatrudnieni na umowach cywilno – prawnych umów o pracę na następujących warunkach: umowa na czas określony na okres od 1 października 2013 roku do 30 czerwca 2014 roku z dopuszczalnością wcześniejszego rozwiązania umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem, ustalone wynagrodzenie za pracę dla nauczycieli i pracowników obsługi nie ulegają zmianie, data rozpoczęcia pracy – 1 października 2013 roku (k. 23 – pełnomocnictwo, k.32 – wyjaśnienia powódki potwierdzone zeznaniami k. 168 v). W dniu 20 grudnia 2013 roku B. D. zaproponowała, aby Rada Pedagogiczna pozwanej Szkoły zwróciła się na piśmie do Zarządu Stowarzyszenia z prośbą o udzielenie w okresie świątecznym dni wolnych od pracy, jednocześnie zwracają uwagę, iż dni te zostaną odpracowane w późniejszym terminie. Pismo to zostało sporządzone i przekazane B. B., która zobowiązała się je dostarczyć do Wiceprezesa Zarządu Stowarzyszenia – (...) R. O.. B. B. poinformowała, że Zarząd wyraził zgodę na dni wolne (k. 30 v – wyjaśnienia powódki potwierdzone zeznaniami k. 168 v, k. 92 v, k.152 – zeznania świadka J. D., k. 92 v, k. 153 – zeznania świadka A. M., k. 103, k. 158 v – zeznania świadka B. B., k. 103 v, k. 159 v – zeznania świadka H. B.). W poprzednich latach dnia wolne w okresie świątecznym nie były odpracowywane przez pracowników (k. 36 v – wyjaśnienia przesłuchanej w charakterze pozowanego B. D. potwierdzone zeznaniami k.169). B. B. miała przekazać pismo członkom Zarządu Stowarzyszenia, ale z uwagi na ich brak, pismo w sprawie odpracowania dni świątecznych nie trafiło do B. D.. B. B. nie informowała nauczycieli, że pismo nie zostało przekazane. (...) R. O. poinformował B. B., że nauczyciele mają wolne i w późniejszym terminie mają to odpracować (k. 103, k. 158 v – zeznania świadka B. B., k. 153 – zeznania świadka A. M., k. 35 - wyjaśnienia przesłuchanej w charakterze pozowanego B. D. potwierdzone zeznaniami k. 169). Powódka kwestionowała uprawnienia Zarządu Stowarzyszenia w zakresie współdziałania w zarządzaniu szkołą (k. 103, k. 158 v – zeznania świadka B. B., k. 104, k.160 – zeznania świadka A. B.
Pouczono powódkę o prawie wniesienia odwołania do Sądu (akta osobowe powódki – pismo w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę). Po objęciu funkcji Dyrektora pozwanej Szkoły – T. S. stwierdził braki w zakresie dokumentacji oświatowej – m.in. brak było statutu szkoły, szeregu regulaminów, procedur np. dotyczących ewakuacji z budynku Szkoły, ramowych planów nauczania, sprawozdań z nadzoru pedagogicznego (k. 169 v – zeznania przesłuchanego w charakterze pozwanej Szkoły Podstawowej – T. S.). Współpraca pomiędzy obecnym Dyrektorem pozwanej Szkoły a pozwanym Stowarzyszeniem i nauczycielami układa się dobrze, nie istnieje między nimi żaden konflikt (k. 103 v – zeznania świadka H. B.) Pozwana Publiczna Szkoła (...) w G. jest prowadzona przez Stowarzyszenie (...) w G.. Zgodnie z §22 lit „i” pkt 7 Statutu Stowarzyszenia (...)do kompetencji Zarządu organu prowadzącego szkołę należy min. ustalanie zasad zatrudniania i wynagradzania nauczycieli, pracowników administracji oraz obsługi i wydawanie dyrektorowi szkoły wiążących poleceń we wszystkich sprawach związanych z zatrudnianiem pracowników (k. 26 - §22 lit i pkt 7 Statutu z dnia 23 września 2013 roku). Miesięczne wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy wynosi 3000 złotych (k. 14 – zaświadczenie). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w tym akt osobowych powódki, które nie budzą wątpliwości, co do ich autentyczności, a ich treść nie była przez strony kwestionowana. Dokonane ustalenia faktyczne Sąd oparł także na powódki B. Ł. (k. 30 v – 32 wyjaśnienia potwierdzone zeznaniami k.168-169), przesłuchanej w charakterze pozwanego Stowarzyszenia (...) w G. B. D. (k. 35-36 v – wyjaśnienia potwierdzone zeznaniami k. 169-169 v), przesłuchanego w charakterze pozwanego Publicznej Szkoły Podstawowej (...) w G. T. S. (k. 169v-170) oraz na podstawie zeznań przesłuchanych w sprawie świadków J. D.
u zwalnianego pracownika, co do tego z jakim konkretnie jego zachowaniem należy ją łączyć.”; oraz z dnia 7 września 1999 roku w sprawie I PKN 224/99 publik. w OSNP z 2001 roku nr 1, poz. 7: „Dla zastosowania art. 52 § 1 pkt 1 w związku z art. 30 § 4 kp istotne jest należyte skonkretyzowanie czynu pracownika, natomiast nie jest ważne dlaczego pracodawca kwalifikuje ten czyn jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.” Z powyższego wynika, iż pracodawca rozwiązując umowę o pracę bez wypowiedzenia zobowiązany jest do szczegółowego przedstawienia przyczyn rozwiązania umowy o pracę tak, aby jednoznacznie wskazywały one, na czym w opinii pracodawcy polega wina pracownika oraz aby nie było wątpliwości,
u zwalnianego pracownika, co do tego z jakim konkretnie jego zachowaniem należy ją łączyć. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie pracodawca wskazując jako przyczynę nierespektowanie postanowień statutu Stowarzyszenia (...)
pkt i7 - nie wywiązał się z tego obowiązku, czym dopuścił się naruszenia przepisu art. 30 § 4 k.p. Zgodnie z treścią powołanego wyżej § 22 lit „i” pkt 7 Statutu Stowarzyszenia (...) do kompetencji Zarządu organu prowadzącego szkołę należy min. ustalanie zasad zatrudniania i wynagradzania nauczycieli, pracowników administracji oraz obsługi i wydawanie dyrektorowi szkoły wiążących poleceń we wszystkich sprawach związanych z zatrudnianiem pracowników. W tych okolicznościach brak jest jakichkolwiek podstaw, aby uznać, iż powódka zapoznając się ze Statutem mogła określić czego dotyczył zarzut „nierespektowania postanowień statutu”. Odnosząc się zaś do drugiej przyczyny rozwiązania stosunku pracy tj. nieusprawiedliwione niestawiennictwo w pracy w dniach 23,24,27,30,31 grudnia 2013 roku – w ocenie Sądu przyczyna ta jest nierzeczywistą. Jak bowiem ustalono w spornym okresie powódka wykonywała obowiązki pracownicze. W dniu 23 grudnia 2013 roku powódka przebywała na spotkaniu w (...) w sprawie projektu wymiany dzieci i młodzieży tzw. „zielona szkoła”. Okres dni wolnych od zajęć szkolnych tj. 23,24,27,30 i 31 grudnia 2013 roku powódka wykorzystywała na pracę nad w/w projektem W. C. - Wiceprezes Towarzystwa (...) spotykał się wówczas w tej sprawie z powódką. W dniu 31 grudnia 2013 roku powódka była rano w szkole, a następnie udała się do Urzędu Gminy M., gdzie rozmawiała z Wójtem w sprawie działalności szkoły oraz do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., gdzie rozmawiała z Kierownikiem Ośrodka w sprawie dożywienia dzieci. Tego dnia powódka przedłożyła w Gminie sprawozdanie z dotacji udzielonych Stowarzyszeniu przez Gminę. W dniu 31 grudnia 2013 roku powódka stawiła się ponadto w szkole m.in., aby podpisać umowę o pracę z W. M.. Tego dnia dokonała także sprawdzenia liczby godzin do zestawienia dla Głównego Urzędu Statystycznego. W dniu 31 grudnia 2013 roku powódka odbyła także spotkanie z księgową Z. Z. w sprawie inwentaryzacji, która miała być przeprowadzona w dniach 2-3 stycznia 2014 roku. Z. Z. udzieliła powódce wskazówek jak takiego spisu z natury dokonać. Powyższe wskazuje, iż B. Ł. w okresie przerwy świątecznej wykonywała obowiązki pracownicze. Ubocznie należy podnieść, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, iż (...) R. O. – Wiceprezes Zarządu Stowarzyszenia poinformował B. B., że nauczyciele w spornym okresie mają wolne i w późniejszym terminie mają to odpracować. W tych okolicznościach brak jest także podstaw, aby zarzucać powódce (także nauczycielowi pozwanej szkoły), że nie świadczyła pracy w czasie, gdy przedstawiciel Zarządu Stowarzyszenia wyraził zgodę na odpracowanie tych dni w okresie późniejszym. Rozwiązanie umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym może być stosowane jedynie w przypadku ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. W rozpoznawanej sprawie pracodawca z jednej strony nie wskazał jakich konkretnie obowiązków pracowniczych niedopełniała powódka (nierespektowanie postanowień statutu), z drugiej zaś strony wskazana przyczyna rozwiązania stosunku pracy (nieusprawiedliwione niestawiennictwo w pracy) była nierzeczywista. Pomimo, że rozwiązanie z powódką B. Ł. umowy o pracę naruszyło przepisy o rozwiązywaniu umów o pracę w rozumieniu przepisu art. 56 §1 k.p. Sąd nie uwzględnił jej powództwa o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Zgodnie z treścią art. 45 §2 k.p. sąd pracy może nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeżeli ustali, że uwzględnienie takiego żądania jest niemożliwe lub niecelowe; w takim przypadku sąd pracy orzeka o odszkodowaniu. W oparciu o przepis art. 45 § 2 k.p. w zw. z art. 56 § 2 k.p. Sąd uznał, że uwzględnienie przywrócenia powódki do pracy jest niecelowe. Miał Sąd bowiem na uwadze, że mimo wyżej opisanej sprzeczności z prawem rozwiązania umowy o pracę, w toku postępowania sądowego wykazany został długotrwały i zaogniony konfliktem pomiędzy powódką, a Zarządem Stowarzyszenia, a zatem organem prowadzącym Publiczną Szkołę w G.. Istniejący konflikt miał znaczący wpływ na atmosferę w szkole – była to sytuacja stresująca zarówno dla nauczycieli, jak i rodziców. Już sam ewentualny powrót powódki do pracy, na skutek jej przywrócenia przez Sąd skutkowałby jedynie dalszą eskalacją konfliktów. Ustalono przy tym, iż powódka dążyła konsekwentnie do uniezależnienia się od Stowarzyszenia. Powódka nie wykazała przy tym choćby chęci nawiązania kompromisu – w ocenie Sądu w tych okolicznościach dalsza współpraca pomiędzy powódką, a organem prowadzącym nie jest możliwa. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, w pkt I wyroku zasądził od pozwanej Publicznej Szkoły Podstawowej (...) w G. na rzecz powódki B. Ł. kwotę 3000 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 4 marca 2015 roku tj. od dnia następnego po doręczeniu pozwanemu odpisu pozwu (k. 130) do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Przepis art. 58 k.p. stanowi, że odszkodowanie, o którym mowa w art. 56, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Okres wypowiedzenia w przypadku powódki wynosił jeden miesiąc, zatem wysokość należnego jej świadczenia odszkodowawczego odpowiada wysokości jej wynagrodzenia za ten okres. W pkt II wyroku Sąd oddalił powództwo B. Ł. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu jest przepis art. 100 k.p.c. stanowiący, że w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Mając na uwadze, że obydwie strony procesu częściowo wygrały i częściowo przegrały proces Sąd zniósł koszty procesu pomiędzy nimi. Według art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator lub prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. W zakresie, w jakim powódka przegrała proces nie było podstaw do obciążania jej opłatą od pozwu, natomiast w części w jakiej proces przegrał pozwany Sąd zastosował art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przejmując na rachunek Skarbu Państwa nieuiszczoną opłatę od pozwu, od której powódka była zwolniona. Na podstawie art. 477 2§ 1 k.p.c. Sąd orzekł, jak w pkt VI i nadał wyrokowi w pkt I do kwoty 3000 złotych rygor natychmiastowej wykonalności. Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.