kpc – z uwagi na wystąpienie nowej okoliczności w sprawie – ciąży zagrożonej koniecznością odstawienia leczenia farmakologicznego (...) która nie była znana komisji lekarskiej ZUS podczas badania ubezpieczonej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie spór dotyczył tego, czy ubezpieczona spełnia przesłankę nabycia prawa do dalszej renty socjalnej. Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2013 roku, poz. 982 j.t.) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: 1) przed ukończeniem 18 roku życia; 2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej - przed ukończeniem 25 roku życia; 3) w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. Na podstawie przepisu art. 107 odpowiednio stosowanej ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440 j.t.) prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności lub jej ponowne powstanie. Sąd podzielił stanowisko biegłych sądowych zaprezentowane w opinii z dnia 21.10.2014 r. oraz w opinii uzupełniającej z dnia 3.02.2015 r. Biegli są bowiem doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadają schorzeniom ubezpieczonej. Sąd uznał opinię biegłych sądowych za miarodajną dla oceny aktualnego stanu zdrowia ubezpieczonej. Stanowisko swoje fachowo i logicznie uzasadnili. Opinie wydali po zapoznaniu się z wszystkimi dokumentami leczenia znajdującymi się w aktach, przedłożonymi przez ubezpieczoną oraz po przeprowadzeniu stosownego badania przedmiotowego. Analiza stanu zdrowia ubezpieczonej miała charakter kompleksowy i szczegółowy. W jej wyniku Sąd doszedł do przekonania, że ubezpieczona, jako osoba całkowicie niezdolna do pracy, spełnia wszystkie wymagane przesłanki do przyznania prawa do dalszej renty socjalnej. Ponadto, Sąd uznał, że nie zachodzi w sprawie nowa okoliczność w rozumieniu art.
kpc, podniesiona przez organ rentowy, skutkująca uchyleniem decyzji, przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez organ rentowy i umorzeniem postępowania. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2012 r. (sygn. akt II UK 79/11): „w art.
mowa o "nowych okolicznościach", które, choć powstałe po wniesieniu odwołania, mają znaczenie dla oceny stanu zdrowia do dnia decyzji. Dla przykładu, "nowe okoliczności" to schorzenia istniejące przed wydaniem decyzji, lecz wykazane przez ubezpieczonego dopiero po wniesieniu odwołania do sądu albo ujawnione na podstawie badań lekarskich w trakcie postępowania sądowego i których nie oceniał ani lekarz orzecznik, ani komisja lekarska organu rentowego.” Sąd Okręgowy podziela w pełni powyższy pogląd Sądu Najwyższego, zwracając uwagę, że stan zdrowia jest wartością zmienną. Przyjęcie zaś koncepcji, że „nowe okoliczności”, które zobowiązują sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji, przekazania sprawy do rozpoznania organowi rentowemu i umorzenia postępowania, to także okoliczności dotyczące pogorszenia stanu zdrowia po wniesieniu odwołania, prowadziłoby do braku możliwości zakończenia sprawy o rentę i trwającego w nieskończoność stanu „niezałatwienia wniosku o rentę”. Zdaniem Sądu ciąża jest stanem fizjologicznym kobiety, a nie pogorszeniem jej stanu zdrowia i nie jest nową okolicznością uzasadniającą uchylenie zaskarżonej decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i umorzenie postępowania. W świetle powyższego należy stwierdzić, że zostały spełnione wszystkie wymagane przesłanki do przyznania ubezpieczonej prawa do renty socjalnej na okres od dnia(...)r. do dnia (...) r. Mając powyższe na uwadze, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję na postawie art.
orzekając jak w pkt. 1 wyroku. W pkt. 2 wyroku Sąd zgodnie z przepisem art. 118 1a ustawy emerytalno-rentowej FUS z urzędu orzekał w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Zdaniem Sądu Okręgowego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak było podstaw do stwierdzenia odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, bowiem ubezpieczona w toku postępowania sądowego przedłożyła dodatkową dokumentację lekarską, która nie była znana organowi rentowemu, co oznacza, że przyczyną z powodu której ubezpieczona uzyskała prawo do żądanego przez nią świadczenia dopiero w toku postępowania sądowego nie była sama jedynie odmienna ocena jego stanu zdrowia dokonana przez lekarzy orzeczników ZUS, wobec czego nie zaistniały podstawy do stwierdzenia odpowiedzialności organu rentowego. SSO Ewa Milczarek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.