z art. art.
S.z dnia 26.06.2013r., w sprawie XIVK 169/13 za czyn z art.
A. wystąpił z wnioskiem o udzielenie skazanemu zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.6 ust.1 pkt1, 2, art.6 ust.4 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić wobec skazanego, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 kk, jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do skazanego, któremu wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które skazany ma odbyć kolejno, nieprzekraczających w sumie jednego roku. A. A. wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 23.01.2015r., sygn. akt IIK 774/14 skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 6 miesięcy Sądu Rejonowego wS.z dnia 26.06.2013r., w sprawie XIVK 169/13 za czyn z art.
wynika, że skazany ma pozytywną opinię w miejscu zamieszkania. Zdaniem Sądu penitencjarnego, skazany jest sprawcą niepoprawnym, wobec którego stosowane dotychczas środki o charakterze wolnościowym okazały się nieskuteczne. Skazany w sposób lekceważący odnosi się do obowiązującego porządku prawnego, popełniając kolejne przestępstwa. Skazany był dwukrotnie skazywany na kary ograniczenia wolności (sprawy Sądu Rejonowego w S.: XIIIK 874/09 - za czyn z art. 158§1kk i IIK 104/10 za czyn z art.
Ponadto w sprawie IIK 1189/12 Sądu Rejonowego w S., wymierzono skazanemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, które następnie z uwagi na popełnienie kolejnego przestępstwa, zarządzono jej wykonanie. Następnie w dniu 6.03.2014r. udzielono skazanemu zezwolenia na odbywanie tej kary w systemie dozoru elektronicznego, którą zakończył w dniu 8.06.2014r. W 3 miesiące później skazany popełnił kolejne przestępstwo podobne do poprzednich z art.
art.
Taka postawa skazanego dowodzi, że nie daje on gwarancji poprawnego funkcjonowania w warunkach poza jednostka penitencjarną, w tym przestrzegania porządku prawnego i stosowania się do nałożonych obowiązków w czasie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Stąd też, w ocenie Sądu, skazany wymaga oddziaływań wychowawczych, które powinny być wobec niego prowadzone w warunkach izolacji więziennej. Zatem, w ocenie Sądu Penitencjarnego, sposób życia skazanego na wolności, w tym popełnianie nagminnie tego samego rodzaju przestępstw, pozwalają na stwierdzenie, że odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie byłoby wystarczające do osiągnięcia celów kary. Niewątpliwie, względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji skazanego nie przemawiają za celowością odbywania przez niego kary w systemie dozoru elektronicznego. Dlatego też, uznając wniosek obrońcy za niezasadny, należało postanowić jak wyżej.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.