Sygn. akt VII U 2400/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący –Sędzia SO Małgorzata Kowalska Protokolant prot. sądowy Agnieszka Goluch po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 roku w Lublinie sprawy W. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o prawo do emerytury na nowych zasadach na skutek odwołania W. Ł. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 3 października 2014 roku znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych w L. do ustalenia W. Ł. od dnia (...) roku prawo do emerytury w myśl nowych zasad na podstawie artykułu 55 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. VII U 2400/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 3 października 2014 r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 29 września 2014 roku odmówił W. Ł. przyznania świadczenia emerytalnego zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015 roku, nr 748 ze zm. – dalej zwana ustawą emerytalną). Zgodnie z tym przepisem ubezpieczonemu urodzonemu przed dniem 1 stycznia 1949 roku, który osiągnął wiek emerytalny wynoszący co najmniej 65 lat dla mężczyzn i posiada okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn, może być obliczona emerytura w oparciu o przepis art. 26 tej ustawy o ile wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po raz pierwszy po dniu 31 grudnia 2008 roku i kontynuował ubezpieczenie emerytalne i rentowe po osiągnięciu wieku emerytalnego oraz po ile emerytura ta będzie wyższa od obliczonej w myśl art. 53 tej ustawy (k. 19 akt emerytalnych). Odwołanie od powyższej decyzji złożył w dniu 6 listopada 2014 roku W. Ł. kwestionując merytoryczną zasadność decyzji. Wskazał, że spełnia wszystkie warunki do obliczenia emerytury w myśl nowych zasad (k. 2 a.s.). W odpowiedzi na odwołanie ZUS wnosił o jego oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (k. 4 a.s.). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W. Ł., urodził się w dniu (...), powszechny wiek emerytalny osiągnął w dniu(...) roku (zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt. 1 ustawy emerytalnej). W dniu 1 kwietnia 2009 roku złożył po raz pierwszy wniosek o ustalenie prawa do emerytury. We wniosku wskazał, iż nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego oraz podał, że nadal pozostaje w stosunku pracy. Decyzją z dnia (...) roku przyznano mu prawo do wcześniejszej emerytury od dnia złożenia wniosku (k. 27 a.e.). W chwili uzyskania prawa do wcześniejszej emerytury odwołujący zatrudniony był w firmie (...) S.A. Zatrudnienie to kontynuował do 15 stycznia 2013 roku (świadectwo pracy k. 65 a.e.). Wnioskiem z dnia 28 marca 2013 roku wnioskodawca zwrócił się do Zakładu o przyznanie prawa do emerytury po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego (k. 1-3 a.e.). Decyzją z dnia 7 czerwca 2013 roku przyznano wnioskodawcy „emeryturę po emeryturze” od dnia (...) roku (k. 62 a.e.). Obecnie W. Ł. złożył wniosek o ponowne ustalenia wysokości emerytury z uwzględnieniem nowych zasad określonych w art. 26 ustawy emerytalnej (k. 5 a.e.). Skarżoną decyzją z dnia 9 października 2014 roku odmówiono wnioskodawcy przyznania emerytury w myśl nowych zasad z przyczyn opisanych wyżej (k. 19 a.e.). Sąd zobowiązał ZUS do hipotetycznego ustalenia wysokości emerytury według zasad określonych w art. 55 w zw. z art. 26 ustawy emerytalnej oraz art. 53 tej ustawy (k. 12 a.s.). W wykonaniu zobowiązania ZUS dokonał obliczenia wysokości emerytury zgodnie z art. 26 i ustalił, iż kwota emerytury na dzień 1 września 2014 roku (tj. na dzień zgłoszenia wniosku o przeliczenie) wynosiłaby 4 275,54 zł zł brutto (k. 15 a.s.). Ostatnio wyliczona kwota świadczenia według starych zasad wynosiła 2885,51 zł (k. 62 a.e.). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawcy, jako odnoszące się do żądania ustalenia emerytury według „nowych zasad” jest zasadne. Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) tj. ustawy emerytalnej ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27, który kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31 grudnia 2008 r., może być obliczona emerytura na podstawie art. 26, jeżeli jest wyższa od obliczonej zgodnie z art.
- Według art. 26 ust. 1 ustawy emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art.
- Przepis ten umożliwia ustalenie najbardziej korzystnej wysokości świadczenia przyznanego na podstawie art.
- Umożliwia on ustalenie wysokości świadczenia osobom spełniającym warunki do przejścia na emeryturę na starych zasadach według reguł obowiązujących dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. (tekst jedn.: na zasadach art. 26), o ile osoby te kontynuowały ubezpieczenie emerytalne po osiągnięciu 60/65 lat życia i wystąpiły z wnioskiem o świadczenie po dniu 31 grudnia 2008 r., a emerytura obliczona w myśl art. 26 okaże się wyższa niż obliczona zgodnie z art.
- Ewidentnie z przepisu tego wynika, że jeśli chodzi o czasokres kiedy ten wniosek może być złożony, to jedyną datą graniczną jest data złożenia wniosku po dniu 31 grudnia 2008 r. a przepis nie zawiera żądnego innego nakazu np. aby wniosek był złożony po osiągnięciu wieku emerytalnego. W przypadku wnioskodawcy pierwszy wniosek o emeryturę złożony został przed osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego, a po 31 grudnia 2008 roku. Decyzja w tym zakresie, przyznająca emeryturę wcześniejszą, była również wydana przed osiągnięciem tego wieku. Wnioskodawca ponadto w dniu 28 marca 2013 roku złożył wniosek o przyznanie „emerytury po emeryturze” w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego i taką emeryturę otrzymuje od dnia(...) roku. Co charakteru i celu oraz zasad związanych z ustaleniem emerytury na podstawie art. 55 ustawy emerytalnej wielokrotnie wypowiadał się zarówno Sąd Najwyższy a także Sądy Apelacyjne, wyjaśniając reguły dotyczące tej emerytury. I tak w wyroku z dnia 10 lipca 2013 roku SN w sprawie II UK 424/12 wskazał, że ubezpieczony urodzony przed dniem 1 stycznia 1949 r., który osiągnął powszechny wiek emerytalny, kontynuował ubezpieczenie i wystąpił o emeryturę dopiero po dniu 31 grudnia 2008 r., może złożyć wniosek o wyliczenie tego świadczenia niezależnie od tego, czy wcześniej złożył wniosek o emeryturę w niższym wieku emerytalnym lub o emeryturę wcześniejszą. Przepis art. 55 ustawy emerytalnej, umożliwiając ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. wyliczenie emerytury w wieku powszechnym według jej art. 26, zrównuje w pewnym sensie sytuacje tych osób (urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r.) z sytuacją osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., które (jeśli nabyły prawo do emerytury w niższym wieku emerytalnym albo do tzw. emerytury wcześniejszej) mogą, osiągając powszechny wiek emerytalny złożyć wniosek o ustalenie prawa do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym wyliczanej według art. 24 ustawy emerytalnej. Jeżeli więc nie może być kwestionowana możliwość kilkakrotnego przechodzenia na emeryturę, a w treści art. 55 ustawy emerytalnej brak zastrzeżenia, że wniosek o przejście na emeryturę w powszechnym wieku przez osoby objęte art. 27 ma być pierwszym wnioskiem o przejście na emeryturę (o nabycie statusu emeryta), przepis ten (art. 55) należy rozumieć jako przyznający prawo do złożenia wniosku o wyliczenie emerytury w powszechnym wieku emerytalnym, jeżeli ubezpieczenie było kontynuowane po osiągnięciu wieku 60/65 lat, a wniosek został złożony po dniu 31 grudnia 2008 roku niezależnie od faktu przejścia przez te osoby na emeryturę wcześniejszą lub w niższym wieku emerytalnym. Cytowany wyżej pogląd Sądu Najwyższego wynikał także z wcześniejszych orzeczeń. Np. w wyroku SN z 4 lipca 2013 roku w sprawie II UZP 4/13 SN także stwierdził, że osoba, która spełniła wszystkie przewidziane przepisami warunki, ma prawo do kapitałowej emerytury. Jej uzyskanie nie jest uzależnione od tego, czy ubezpieczony składa pierwszy wniosek o świadczenie bo ubezpieczony urodzony przed dniem 31 grudnia 1948 r., który po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego kontynuował ubezpieczenie i wystąpił o emeryturę po dniu 31 grudnia 2008 r., ma prawo do jej wyliczenia na podstawie art. 26 w związku z art. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), niezależnie od tego czy wcześniej złożył wniosek o emeryturę w niższym wieku emerytalnym lub o emeryturę wcześniejszą. Identyczne stanowisko zawarł SN w wyroku z 7 listopada 2013 roku w sprawie II UK 143/13 stwierdzając dodatkowo, że skorzystanie z prawnej możliwości obliczenia wyższej wysokości emerytury nie wymaga od uprawnionego wskazania "korzystniejszej" metody obliczenia przysługującej mu emerytury w wyższej wysokości (od ustalonej na podstawie dotychczasowych zasad), ani nie pozostaje do uznania dla organu rentowego (nie jest "fakultatywne"). Tak więc w kontekście przytoczonych orzeczeń należy uznać, że stanowisko w tej sprawie jest ugruntowane i orzecznictwo sądowe utrwalone. Wnioskodawca urodzony (...) prawo do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym na podstawie art. 27 ust. 1 pkt 4 ustawy emerytalnej nabywał po ukończeniu wieku emerytalnego co najmniej 65 lat, zatem w dniu(...)roku. Pierwszy wniosek o emeryturę złożył w dniu (...) roku tj. ponad przed osiągnięciem wieku emerytalnego. Następnie od dnia (...) roku przyznano mu emeryturę, do której uprawnienia nabył po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego. W chwili uzyskania wieku emerytalnego był nadal zatrudniony w (...) S.A. i opłacał z tego tytułu składki na ubezpieczenia społeczne emerytalno-rentowe. Wniosek o przeliczenie świadczenia emerytalnego według „ nowych zasad” złożył w dniu 29 września 2014 roku. Wysokość emerytury ustalonej na podstawie art. 27 ustawy emerytalnej wyniosła 2885,51 zł. a wysokość emerytury ustalonej na podstawie art. 26 ustawy 4 275,54 zł. Nie ulega więc wątpliwości, że emerytura na podstawie art. 26 ustawy jest korzystniejsza. Spełnione zostały zatem wszystkie przesłanki określone w cytowanym art. 55 ustawy i dlatego skarżoną decyzję należało zmienić i ustalić wnioskodawcy prawo do emerytury według „nowych zasad”. Z tych względów z mocy powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 kpc orzeczono jak w sentencji.